Έντυπη Έκδοση

Φυσιολογική εξέλιξη

Η σοβαρή πιθανότης να κυβερνήσει ο ΣΥΡΙΖΑ εντάσσεται στη σφαίρα του αδιανόητου, καθώς θα συνιστά σοβαρή ρήξη στο υφιστάμενο ευρωπαϊκό πλαίσιο οικονομικών επιλογών, ή αποτελεί φυσιολογική και αναπότρεπτη εξέλιξη με σημαντικά ιδιαίτερης σημασίας αποτελέσματα τόσο για την Ελλάδα όσο και για την Ευρώπη;

Ευθεία η απάντηση: με δεδομένη την σημερινή κατάσταση αλλά και την ομιχλώδη προοπτική της χώρας, η αναχαίτιση του ΣΥΡΙΖΑ με ανοίκειο τρόπο (τρομοκρατική προπαγάνδα, πιέσεις, απειλές, καταστροφολογία) θα συνιστούσε ανωμαλία στην λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος.

Η κινδυνολογία του συστημικού λόγου προβάλλει εμμανώς δύο στοιχεία. Την πολιτική αστάθεια και την οικονομική καταστροφή εξαιτίας δραστικής αλλαγής των όρων στην σχέση με τους δανειστές και τους εταίρους. Τίθενται ζητήματα υφισταμένων δεσμεύσεων της χώρας, χρηματοδότησης και απωθητικής εικόνας έναντι επίδοξων επενδυτών... Ομως μια προσεκτική ματιά στα συνολικά επιχειρήματα των κυβερνώντων αναδεικνύει την αμηχανία ως σημαίνον στοιχείο και όχι απλώς την εύλογη ανησυχία τους για αλλαγή σκυτάλης. Τι άλλο παρά έκδηλη αμηχανία και κραυγαλέα αντίφαση συνιστά το γεγονός ότι ο κινδυνολογών λόγος συνοδεύεται από χαιρέκακες επισημάνσεις για καθεστωτική στροφή και συντηρητικό, συστημικής φύσεως, προσανατολισμό του ΣΥΡΙΖΑ;

Αν όντως έχει προσγειωθεί ο ΣΥΡΙΖΑ και δεν προβάλλει, πλέον, ως φόβητρο για τους ημέτερους και ξένους προύχοντες (επιχειρηματίες, δανειστές, επενδυτές), τότε εκτοπίζεται από το πολιτικό καθεμέρα η κινδυνολογία περί πολιτικής αστάθειας. Ομως υπάρχει κάτι χειρότερο για την κυβερνητική προπαγάνδα. Το είχε επισημάνει προ καιρού ο Πάσχος Μανδραβέλης στην «Καθημερινή»: οι ξένοι επενδυτές δεν ενδιαφέρονται για το πρόσημο της εκάστοτε κυβερνήσεως αλλά για το πλαίσιο που διαμορφώνεται σχετικά με τις επενδύσεις (φορολογία, εργασιακή ειρήνη με όρους που δεν εξοντώνουν τους εργαζόμενους, κίνητρα που δεν ευνοούν την ασύστολη κερδοσκοπία κ.ά.). Η εικόνα αυτή σίγουρα ευνοεί την εξ αριστερών δογματική και μηδενιστική κριτική, αλλά βάζει δύσκολα στους σημερινούς κυβερνώντες.

Ωστόσο ο ΣΥΡΙΖΑ με άκρως ρεαλιστικό και ειλικρινή λόγο, όπως διατυπώθηκε στην Θεσσαλονίκη από τον Τσίπρα, κατέστησε σαφές ότι αυτά που συνολικά επαγγέλλεται απέχουν αρκετά από τις προθέσεις και την ολοκλήρωση του οραματικού σχεδίου του για την χώρα. Αναφέρθηκε σε υπαρκτές δυνατότητες, υπολογίζοντας μετρημένα και νηφάλια τις αντίστοιχες εξίσου υπαρκτές δυσκολίες. Το στοίχημα για την αξιωματική αντιπολίτευση είναι να πείσει την κοινωνία ότι δραστική αλλαγή δεν σημαίνει επιστροφή στο αφθώδες παρελθόν ούτε άμεση αιθρία. Οτι χρειάζεται συμπαράταξη, εύλογο χρονικό διάστημα ανοχής και πίστη στο δύσκολο εγχείρημα.

Προσφάτως, σε εκπομπή του Bloomberg για την Ελλάδα, επιχειρηματικοί παράγοντες της χώρας έδειξαν καθαρά ότι δεν συμμερίζονται την καταστροφολογία της κυβερνητικής προπαγάνδας σχετικά με το ενδεχόμενο να κυβερνήσει ο ΣΥΡΙΖΑ. Ενδεικτικώς (από την «Εφημερίδα των Συντακτών») ορισμένες θέσεις, άκρως ενδιαφέρουσες: «Από την επιχειρηματική σκοπιά, οι εταιρείες θα συνεχίσουν να λειτουργούν με οποιαδήποτε κυβέρνηση (...). Κάθε αλλαγή προκαλεί αστάθεια, αλλά η αστάθεια στην Ελλάδα προέρχεται από την Ευρώπη, δεν είναι τοπική. Αν η Ευρώπη πάει καλά, τότε η Ελλάδα θα πάει καλύτερα» (Κωνσταντίνος Αντωνόπουλος, επικεφαλής της Intralot).

Από την πλευρά του ο Κώστας Μποτόπουλος, πρόεδρος της Επιτροπής Κεφαλαιοαγοράς, σημείωσε τα εξής σχετικά με το χρέος και τον ΣΥΡΙΖΑ: «Μπορεί να προσπαθήσει να διαπραγματευθεί κάτι τέτοιο, αλλά και πάλι αυτό είναι μέρος της κανονικής δημοκρατικής διαδικασίας». Τέλος, ο εκπρόσωπος της Lamda Development του Ομίλου Λάτση επισήμανε ότι «Μερικές φορές ο ΣΥΡΙΖΑ στέλνει μηνύματα που ερμηνεύονται με συγκεκριμένο τρόπο» και πρόσθεσε: «Πιστεύω ότι στην αρχή θα έχουμε κάποιες καθυστερήσειες, αλλά στο τέλος θα επανέλθει ο ρυθμός σε θετική κατεύθυνση».

Ο δρόμος για την εξουσία δεν είναι στρωμένος με δάφνες. Αλλά η μεγάλη πρόκληση και δοκιμασία του ΣΥΡΙΖΑ θα είναι η διαχείρισή της. Αν αποτύχει μαχόμενος, η τέφρα του θα είναι παρακαταθήκη για το μέλλον. Αλλά αν ακροβατεί μεταξύ ονειδιστικών συμβιβασμών και άτσαλου αριστερισμού, με προφανείς αδυναμίες διαχειριστικής φύσεως ώς και στα στοιχειώδη, θα σβήσει γρήγορα από την μνήμη της χώρας έχοντας υπονομεύσει καίρια την έννοια της γόνιμης Αριστεράς και τη δυνατότητα εναλλακτικών λύσεων.

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Αγαπητοί αναγνώστες, ετούτο είναι το τελευταίο κείμενο στην «Ελευθεροτυπία». Σας ευχαριστώ θερμά για την μακρόχρονη συμπόρευση. Εύχομαι στους αγαπημένους συναδέλφους μου ό,τι καλύτερο στον σκληρό αγώνα τους... Η «Ελευθεροτυπία» ήταν η ζωή μου. Κι έτσι θα παραμείνει. Εσαεί. Εύχομαι ν' αντέξει και να μακροημερεύσει. Γεια σας.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Στη στήλη
Αντί-παρά-Θέσεις