Έντυπη Έκδοση

ΗΤΑΝ ΣΤΡΑΒΟΣ Ο ΝΟΜΟΣ ΑΡΒΑΝΙΤΟΠΟΥΛΟΥ, ΠΛΑΚΩΣΕ ΚΑΙ Ο ΛΟΒΕΡΔΟΣ...

Οι μετεγγραφές πνίγουν τα ΑΕΙ

Το υπουργείο ανακοίνωσε ότι οι αιτούντες μετεγγραφής πρώτα θα πρέπει να δηλώσουν... πρόθεση μετεγγραφής, την οποία εκ του νόμου δικαιούνται!

Ο υπουργός πρόσθεσε περίπου 7.000 επιπλέον δικαιούχους (το 10% των 70.305 εισακτέων). Η αλήθεια είναι ότι οι δικαιούχοι είναι πάρα πολλοί, με αποτέλεσμα να «βουλιάξουν» τα κεντρικά ΑΕΙ και να «ερημώσουν» τα περιφερειακά

Αν η γενική συνέλευση κάποιων τμημάτων διαπιστώσει ότι οι αιτήσεις μετεγγραφής είναι τόσες πολλές και δεν μπορεί οι καθηγητές να κάνουν μάθημα σε... ορθίους, τι γίνεται; Με βάση τον Λοβέρδο, αυτός θα αποφασίσει, τα τμήματα απλώς θα... διαπιστώσουν Αν η γενική συνέλευση κάποιων τμημάτων διαπιστώσει ότι οι αιτήσεις μετεγγραφής είναι τόσες πολλές και δεν μπορεί οι καθηγητές να κάνουν μάθημα σε... ορθίους, τι γίνεται; Με βάση τον Λοβέρδο, αυτός θα αποφασίσει, τα τμήματα απλώς θα... διαπιστώσουν Η αναμονή για την οριστική διευθέτηση του θέματος των μετεγγραφών τελειώνει, αφού εξαντλήθηκε ο χρόνος. Πρέπει οι νέοι φοιτητές να κάνουν την εγγραφή τους και την αίτηση μετεγγραφής, ώστε να ξεκινήσει η νέα ακαδημαϊκή χρονιά, με τα προβλήματα που θα εμφανιστούν.  Το θέμα των μετεγγραφών έμεινε μετέωρο όλο το καλοκαίρι γιατί αντικρουόμενες δηλώσεις του υπουργού Παιδείας δεν ξεκαθάριζαν το τοπίο. Ακόμη και τώρα, την τελευταία στιγμή, ανακοινώθηκε ότι κατά την εγγραφή οι δικαιούχοι μετεγγραφής θα δηλώσουν πρόθεση μετεγγραφής και μετά, σε δεύτερο χρόνο, θα κάνουν την αίτηση μετεγγραφής. Αν είναι να πάρουν μετεγγραφή όσοι δικαιούνται, τι χρειάζεται η δήλωση πρόθεσης;

Η αλήθεια είναι ότι ο σημερινός υπουργός Παιδείας κ. Λοβέρδος «κληρονόμησε» ένα νόμο, που δέχεται πολλές ερμηνείες, από τον προκάτοχό του, τον κ. Αρβανιτόπουλο. Ο νόμος 4264 (Μάιος 2014) αναφέρει ότι όλοι οι πολύτεκνοι, τρίτεκνοι και ανήκοντες στα κοινωνικά κριτήρια δικαιούνται μετεγγραφή σε αντίστοιχο τμήμα. Μπορούν να υποβάλουν αίτηση στο τμήμα υποδοχής και θα πάρουν τη μετεγγραφή με απόφαση της γενικής συνέλευσης του τμήματος. Η διαδικασία και οι λεπτομέρειες θα καθοριστούν με υπουργική απόφαση. Αυτή η απόφαση δεν έχει ακόμη εκδοθεί. Ο νόμος προσθέτει ότι μετεγγραφή δικαιούνται όσοι συμμετείχαν στις πανελλήνιες εξετάσεις του 2014. Συνεπώς, όσοι ανήκουν στην κατηγορία του 10% δεν δικαιούνται μετεγγραφή. Εκ του νόμου προκύπτει ότι την απόφαση θα λάβει η γενική συνέλευση του τμήματος. Αν η γενική συνέλευση κάποιων τμημάτων διαπιστώσει ότι οι αιτήσεις μετεγγραφής είναι τόσες πολλές και δεν μπορεί οι καθηγητές να κάνουν μάθημα σε... ορθίους, τι γίνεται; Με βάση το νόμο, αυτοί θα αποφασίσουν και όχι το υπουργείο Παιδείας. Σύμφωνα, όμως, με όσα είπε ο κ. Λοβέρδος στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής, η απόφαση του τμήματος θα είναι απλά διαπιστωτική. Δηλαδή είπε ο υπουργός ότι δεν θα αποφασίσουν τα τμήματα αλλά απλώς θα εγκρίνουν τη μετεγγραφή όσων έχουν τα απαραίτητα δικαιολογητικά.

Ο νόμος του κ. Αρβανιτόπουλου έχει κενά, αφού δεν καθορίζει τι γίνεται στην περίπτωση που ένας εισαγόμενος έχει αδελφό ή αδελφή που σπουδάζει σε άλλη πόλη. Θα πάρει μετεγγραφή ο νεοεισερχόμενος στην ανώτατη εκπαίδευση στην πόλη όπου είναι ήδη φοιτητής ο αδελφός του ή θα πάρει μετεγγραφή στον τόπο κατοικίας της οικογένειας; Ολα αυτά, ορίζει ο νόμος, θα καθοριστούν με υπουργική απόφαση, που, δυστυχώς, δεν έχει ακόμη εκδοθεί. Ετσι συζητάμε στη βάση δηλώσεων του υπουργού και όχι επί της υπουργικής απόφασης.

Επιπλέον του νόμου του κ. Αρβανιτόπουλου, ο κ. Λοβέρδος πρόσθεσε και άλλους δικαιούχους μετεγγραφής, όσους έχουν πολύ χαμηλά εισοδήματα, που, όμως, δεν θα πάρουν όλοι μετεγγραφή, αλλά μόνο το 10% των θέσεων των εισακτέων θα καλυφθεί από αυτή την κατηγορία· δηλαδή ο κ. Λοβέρδος πρόσθεσε περίπου 7.000 επιπλέον δικαιούχους (το 10% των 70.305 εισακτέων). Η αλήθεια είναι ότι οι δικαιούχοι είναι πάρα πολλοί, με αποτέλεσμα να «βουλιάξουν» τα κεντρικά ΑΕΙ και να «ερημώσουν» τα περιφερειακά. Ομως αυτό το γνώριζαν στο υπουργείο Παιδείας και γι' αυτό άλλαξε το σύστημα των μετεγγραφών το 2011. Για να αντιληφθείτε την έκταση του προβλήματος που υπήρχε, αρκεί να πούμε ότι το τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Η/Υ του ΕΜΠ δεχόταν 240 εισακτέους που μετά τις μετεγγραφές και την εισαγωγή άλλων ειδικών κατηγοριών έφτασαν τους 453, καθιστώντας την εκπαίδευση, κυρίως στα εργαστήρια, αδύνατη. Αυτό που εξοργίζει τους γονείς και τους πρωτοετείς φοιτητές είναι οι διαρκείς παλινωδίες και η παράταση της αγωνίας, που κάνει αδύνατο τον οποιονδήποτε προγραμματισμό του οικογενειακού προϋπολογισμού.

Είναι αυτονόητο ότι σε μια ευνομούμενη χώρα οι κανόνες δεν αλλάζουν μετά την έναρξη του «παιχνιδιού», αλλά φαίνεται ότι η Ελλάδα, δυστυχώς, δεν ανήκει σ' αυτές. Ετσι αφού φτάσαμε στο και πέντε, τελικά θα ξεκαθαρίσει το τοπίο για τις φετινές μετεγγραφές, αφού ο χρόνος που κερδήθηκε με τις παλινωδίες όλο το καλοκαίρι τελειώνει. Το σχολείο ξεκίνησε και τα παιδιά που θα δώσουν πανελλήνιες εξετάσεις στο τέλος αυτής της σχολικής χρονιάς, θα αντιμετωπίσουν ένα άλλο τοπίο στις μετεγγραφές, γιατί μετά το φετινό φιάσκο υποθέτω ότι θα αλλάξει για ακόμη μία φορά ο νόμος. Φυσικά δεν γνωρίζουν τους νέους όρους και με βάση τη μέχρι τώρα συνέπεια του υπουργείου Παιδείας, θα το μάθουν ή την τελευταία στιγμή ή εκ των υστέρων, όπως συνηθίζεται τα τελευταία χρόνια...

ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ 1.000 ΕΠΙ ΠΤΥΧΙΩ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ, ΠΡΩΗΝ ''ΑΣΤΕΡΙΑ'' ΚΑΙ ΝΥΝ ''ΑΙΩΝΙΟΙ'', ΜΙΛΟΥΝ ΣΤΗΝ «Κ.Ε.» ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΠΟΥ ΑΠΟΣΤΑΣΙΟΠΟΙΗΘΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΠΟΥΔΕΣ

Αριστούχοι φοιτητές τού χθες, αποσυνάγωγοι του σήμερα

Αριστούχοι τού χθες, θεωρούνται σήμερα παραδείγματα προς αποφυγήν. Κάποτε ήταν οι «πρώτοι των πρώτων», τώρα το υπουργείο Παιδείας τούς απειλεί με διαγραφή από το Πανεπιστήμιο, επειδή ξεπέρασαν το νέο όριο φοίτησης. Τέσσερις από τους 1.000 επί πτυχίω φοιτητές της Ιατρικής Σχολής Αθηνών, που χαρακτηρίζονται συχνά «αιώνιοι», εξηγούν τους λόγους για τους οποίους αναγκάστηκαν να αποστασιοποιηθούν από το Πανεπιστήμιο.

Η «Κ.Ε.» παρουσιάζει τις ιστορίες τους, ως συνέχεια του ρεπορτάζ για τους «λιμνάζοντες» («Ε», 9.9.2014), που προκάλεσε μεγάλη αίσθηση στη φοιτητική και πανεπιστημιακή κοινότητα. Ενας από αυτούς, ο Δημήτρης -υπόδειγμα φοιτητή ώς το 4ο έτος. Τότε, λόγω οικονομικών δυσκολιών, αναγκάστηκε να αφήσει τις σπουδές του. Το ίδιο και ο Βασίλης. Το όνειρο του γιατρού μπήκε στη φορμόλη, όταν ο ίδιος κλήθηκε να δουλέψει ως αγρότης για να συνεισφέρει στην οικογένειά του. Τη Μαρία την «έφαγε» η τελειομανία της. Η Χριστίνα ήταν μαθήτρια-πρότυπο. Ο θάνατος των γονιών της και ένα πρόβλημα υγείας την καθυστέρησαν από το πτυχίο.

Χριστίνα Κ.Μ.

Η ζωή, όμως, τα έφερε αλλιώς

«Προέρχομαι από οικογένεια με μορφωμένους γονείς και θαυμάσια παιδικά χρόνια, στην επαρχία. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, ήμουν πάντα "πρότυπο" άριστης μαθήτριας στην τάξη μου στο σχολείο. Σημαιοφόρος, αριστεία, βραβεία, έπαινοι, ξένες γλώσσες από μικρή, προχωρημένη μουσική παιδεία, αθλητισμός».

Πέρασε στην Ιατρική Σχολή Αθηνών, παρά τις αντιρρήσεις των γονιών της. Με την εισαγωγή της, άρχισαν σχεδόν αμέσως τα προβλήματα. Πέρα από τις δυσκολίες προσαρμογής στην πόλη, η ίδια αναφέρει «μία ανεξήγητη ψυχική και σωματική κόπωση και μια τάση αναβολής και αποφυγής της μελέτης, αλλά και της φυσικής μου παρουσίας στις εξετάσεις. Εμοιαζε περισσότερο σαν προσωπική επανάσταση, με αναγκαία μια υποσυνείδητη αποχή, έπειτα από ένα μεγάλο διάστημα προσπάθειας για τις Πανελλαδικές. Μετά ήρθε και μια ερωτική απογοήτευση».

Κατά διαστήματα, έδινε μαθήματα με επιτυχία. «Ξαφνικά έχασα τον πατέρα μου και οι ρόλοι μέσα στην οικογένεια άλλαξαν δραματικά. Ανέλαβα να διεκπεραιώσω υποχρεώσεις, να ισορροπήσω δύσκολες καταστάσεις και να λάβω αποφάσεις πέρα από τα όρια της ηλικίας μου και της φύσης μου ως νεαρής γυναίκας. Η ζωή επεφύλασσε, κατά καιρούς, συνεχείς ανατροπές χωρίς να λογαριάζει εξεταστικές περιόδους και προσωπικές αντοχές», λέει η ίδια.

«Δεν εγκατέλειψα ποτέ ολοκληρωτικά τις σπουδές μου» συνεχίζει. «Πού και πού, κατάφερνα να δίνω μαθήματα. Στη σχολή μου, οι περισσότεροι είμαστε απαιτητικοί με τη μελέτη και το προσωπικό πρόγραμμα. Τελειομανείς, σχολαστικοί, επιρρεπείς σε αγχώδεις διαταραχές και συχνά με τάσεις ψυχαναγκασμού. Υπάρχουν συνάδελφοι, στους οποίους ανήκω κι εγώ, που δεν δέχονται να διαβάζουν τα SOS, που δεν παρουσιάζονται σε εξετάσεις αν δεν έχουν διαβάσει επαρκώς τη συνήθως τεράστια ύλη, που αρνούνται να αντιγράψουν ή να "πασαλείψουν" για να περάσουν ένα μάθημα και που δεν δέχονται να πάρουν βαθμό κάτω από 8, ανάλογα και με τη μελέτη που έχουν κάνει.

»Η ψήφιση του συγκεκριμένου νόμου, που μας αντιμετωπίζει περισσότερο σαν μηχανές παρά ως ανθρώπους, με βρήκε να βιώνω το θάνατο της μητέρας μου. Αν και δεν χρωστάω κλινικές κι εργαστήρια, οφείλω αρκετά κλινικά μαθήματα που απαιτούν ηρεμία και σταθερό πρόγραμμα, χωρίς εξωτερικές αρνητικές επιδράσεις. Ο νόμος που λέει "όταν πονάει το κεφάλι, κόβουμε το κεφάλι" δεν διορθώνει τα "κακώς κείμενα", αλλά επιμελώς τα αποκρύπτει με υποκρισία κι αναλγησία για να μη φαίνονται».

Δημήτρης Γ.

Ο νους μου μένει πάντα στην Ιατρική

«Οταν κοιτάζω τον εαυτό μου στον καθρέφτη, είμαι βέβαιος πως έκανα και κάνω το καλύτερο δυνατό, ατενίζω το μέλλον αισιόδοξα. Λαμβάνω τη φαρμακευτική μου αγωγή, με ό,τι συνεπάγεται κάτι τέτοιο (εξασθένηση μνήμης κ.ά.) και διαβάζω για να δώσω μαθήματα στην τρέχουσα εξεταστική. Δεν το βάζω κάτω», λέει ο Δημήτρης. Στο τέταρτο έτος της Ιατρικής, αναγκάστηκε λόγω των οικονομικών προβλημάτων, που αντιμετώπισε η οικογένειά του, να εγκαταλείψει τις σπουδές και να ψάξει για δουλειά. Ως τότε, ήταν, όπως λέει, από τους λεγόμενους «καλούς φοιτητές», περνούσε σχεδόν όλα τα μαθήματα στον προβλεπόμενο χρόνο. «Αυτή τη στιγμή οφείλω μαθήματα από το 4ο έτος και μετά» ισχυρίζεται ο ίδιος.

Για αρκετά χρόνια δούλεψε στη «μαύρη» εργασία. «Η Ιατρική δεν έφευγε από το μυαλό μου. Ηθελα να τελειώσω τη σχολή για να εξασφαλίσω ένα καλύτερο μέλλον. Δεν κατάφερνα όμως να δώσω μαθήματα -δεν μου το επέτρεπε το ωράριο της εργασίας μου», λέει ο Δημήτρης. Σχεδόν σε κάθε εξεταστική προγραμμάτιζε να δώσει κάποιο μάθημα, «μάταια όμως, αφού εν τω μεταξύ είχε αρχίσει η περιπέτειά μου με την κατάθλιψη-αγχώδη διαταραχή. Αλλο πράγμα είναι να σχεδιάζει κανείς να δώσει κι άλλο να το πραγματοποιεί. Ανοιγα το βιβλίο και μ' έπιανε πανικός! Από την άλλη πλευρά, δεν μπορούσα να πάρω άδεια από τη δουλειά για να δώσω μαθήματα. Χρωστούσα 29 μαθήματα και σήμερα με πολύ κόπο έχω περάσει 10 από αυτά, αφού εν τω μεταξύ βρήκα πιο ανθρώπινη εργασία».

Με πίκρα διαπιστώνει, όπως λέει, «ότι δεν έχω στο πλευρό μου τους σεβαστούς πανεπιστημιακούς δασκάλους, πολύ δε περισσότερο τον κ. υπουργό Παιδείας». Διαφωνεί με το νόμο Διαμαντοπούλου, «γιατί αφ' ενός μεν στερεί το δικαίωμα από κάποιον να σχεδιάσει τη ζωή του, παρά τις όποιες αντιξοότητες, του στερεί το δικαίωμα να ονειρεύεται και να διεκδικεί ένα καλύτερο μέλλον και οδηγεί σε κοινωνικές ανισότητες, αφ' ετέρου, δε, δεν κοστίζουμε τίποτα στον Ελληνα φορολογούμενο, όπως έχουν παραδεχθεί και οι ίδιες οι πανεπιστημιακές αρχές. Είμαι βέβαιος ότι σαν κι εμένα υπάρχουν πολλές περιπτώσεις και ελπίζω να ενώσω τη φωνή μου μαζί τους για ένα πανεπιστήμιο πιο ανθρώπινο».

Μαρία Σελέντη

Πέρασε 15 μαθήματα σ' ένα μόλις χρόνο

«Δεν επέλεξα την Ιατρική, επειδή ήμουν η πρώτη μαθήτρια. Καταλύτης στην επιλογή μου ήταν η απώλεια συγγενικών προσώπων από την επάρατη νόσο. Ονειρεύομουν τη στιγμή που θα ήμουν μέλος μιας ομάδας και θα λύναμε το γρίφο που λέγεται καρκίνος, ή θα τον αποκωδικοποιούσαμε σε τέτοιο βαθμό, ώστε να μη χάνονται με τέτοιο σκληρό τρόπο ανθρώπινες ζωές» λέει η Μαρία Σελέντη, φοιτήτρια επί πτυχίω στην Ιατρική Αθηνών.

Στο σχολείο της, στην Τήνο, ήταν πάντα σημαιοφόρος -ως μαθήτρια, καλλιεργήθηκε και εκπαιδεύτηκε, όπως λέει, να στοχεύει στο άριστα. «Για μένα δεν υπήρχαν διακοπές Χριστουγέννων, Πάσχα και καλοκαιριού, από την Α' Γυμνασίου», αναφέρει η ίδια και περιγράφει το πρόγραμμα των παιδικών και εφηβικών της χρόνων: «Ξένες γλώσσες, σπουδές στο πιάνο, κλασικό μπαλέτο ολοκλήρωναν το παζλ της εκπαίδευσής μου από τα πρώτα χρόνια του Δημοτικού Σχολείου. Τα καλοκαίρια, μόλις έκλεινε το σχολείο, έπρεπε να προετοιμαστώ για την επόμενη χρονιά». Το όνειρο της Ιατρικής γεννήθηκε στο τέλος του Γυμνασίου και έπειτα από εντατικό διάβασμα, το 1994, πέρασε τις πύλες της Ιατρικής Αθηνών. «Στη σχολή μπήκα κουρασμένη. Η τελειομανία μου με καθήλωσε. Παρακολουθούσα τη σχολή, τα εργαστήρια και τα αμφιθέατρα, αδυνατούσα όμως να δώσω εξετάσεις. Φοβόμουν ότι δεν είμαι επαρκώς προετοιμασμένη, δεν μπορούσα να διανοηθώ ότι θα πάρω κάτω από 8, αν δεν κατείχα το 100% της ύλης δεν πήγαινα».

Στην αδυναμία της αυτή προστέθηκε μια ερωτική απογοήτευση, «από αυτές που βλέπεις στα μυθιστορήματα και λες ότι δεν υπάρχουν».

«Στους καθηγητές δεν τολμούσα να απευθυνθώ. Ημουν αλλιώς μαθημένη. Ενιωθα δέος και φόβο» τονίζει η ίδια. Τον τελευταίο χρόνο πέρασε 15 μαθήματα με επιτυχία. «Θέλω το χρόνο που τρέχει και άλλα δύο χρόνια για το πτυχίο» ισχυρίζεται. Την ψυχολογική στήριξη που χρειαζόταν τη βρήκε στη Μονάδα Ψυχοκοινωνικής Παρέμβασης του ΕΚΠΑ. «Μόνη μου ανακάλυψα ότι υπάρχει. Και οι δύο καθηγητές από τη Μονάδα, μου έθεσαν εξαρχής την ίδια ερώτηση: Μαρία, θέλεις να ολοκληρώσεις τις σπουδές σου; Η απάντησή μου ήταν και είναι σταθερά η ίδια: Ναι. Και θέλω να συνεχίσω στην Παιδοψυχιατρική».

Βασίλης Ν.

Σε οικοδομικές και αγροτικές δουλειές

Τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετώπιζε η οικογένειά του τον γύρισαν βίαια πίσω, από την Αθήνα, στην επαρχιακή πόλη από όπου κατάγεται, ματαιώνοντας το όνειρο του γιατρού. «Το πτυχίο της Ιατρικής απασχολεί διαρκώς το μυαλό μου ως παραμελημένη υποχρέωση», λέει ο 47χρονος Βασίλης. Αν γλιτώσει τη διαγραφή από την Ιατρική Σχολή, θα πάρει το πτυχίο του και θα προσφέρει τις υπηρεσίες του εθελοντικά σε ανθρώπους που έχουν ανάγκη.

«Υπήρχε ανάγκη να συνεισφέρω στα έξοδα της οικογένειας. Αρχισα να δουλεύω σε αγροτικές και οικοδομικές δουλειές, με το μυαλό πάντα στις φοιτητικές μου υποχρεώσεις τις οποίες αργά αλλά σταθερά προσπαθούσα να ακολουθήσω». Το τελευταίο μάθημα που πέρασε ήταν προ 2,5 ετών και έτσι κινδυνεύει άμεσα με διαγραφή. «Μου υπολείπονται 10 μαθήματα. Εχω περάσει όλα τα μαθήματα της ειδικότητας που θεωρούνται τα πιο δύσκολα. Δεν είναι ότι χρωστάω 50 μαθήματα. Θέλω να τελειώσω. Τις προάλλες έδωσα Φυσιολογία, που θεωρείται δύσκολη. Στις 11 από τις 12 ερωτήσεις απάντησα τέλεια, πέρασα το μάθημα με μεγάλη επιτυχία. Εχω καταβάλει τόση προσπάθειαν με κίνδυνο τελικά να διαγραφώ λίγο πριν από το πτυχίο. Θεωρώ άδικο να τιμωρηθώ με αυτό τον τρόπο, αφού δεν μπορώ να θυμηθώ καμία περίοδο της ζωής μου στην οποία η καθυστέρηση ανταπόκρισης στις φοιτητικές μου υποχρεώσεις να οφειλόταν σε ανεμελιά. Γιατί είναι τόσο κακό να υπάρχουν μορφωμένοι πολίτες σε ένα κράτος; Ολο και κάτι θα προσφέρουμε».

Οι προτάσεις των «αιωνίων»

«"Αιώνια" είναι κάποια δέντρα, βουνά, ο αγώνας για τη ζωή. Εμείς είμαστε κοινοί θνητοί, που αγωνιζόμαστε όπως κάθε άνθρωπος να αυξήσει λίγο το προσδόκιμο επιβίωσής του και όχι πάντα με επιτυχία» λένε οι φοιτητές της Ιατρικής που απειλούνται με διαγραφή. Ζητούν βήμα λόγου από την «Κ.Ε.» και καταθέτουν τις προτάσεις τους στο υπουργείο Παιδείας προκειμένου να μη διαγραφούν.

1) Αμέση ενεργοποίηση του θεσμού του συμβούλου σπουδών και κατοχύρωση του δικαιώματος να τον συμβουλεύονται και επί πτυχίω φοιτητές, ειδικά όσοι έχουν ξεπεράσει τον ανώτατο χρόνο φοίτησης.

2) Αμέση σύσταση επίσημων πλέον επιστημονικών επιτροπών, με τη συμμετοχή τουλάχιστων 2 μακροχρόνιων φοιτητών, που θα είναι υπεύθυνες για τα ζητήματα των φοιτητών που κινδυνεύουν με διαγραφή σε κάθε σχολή και τμήμα. Οι εν λόγω επιτροπές θα καταργηθούν μετά την ομαλοποίηση της παρούσας κατάστασης.

3) Δικαίωμα διακοπής φοίτησης και στους φοιτητές που έχουν ξεπεράσει τον ανώτατο χρόνο σπουδών για λόγους ανωτέρας βίας. Κατά το διάστημα διακοπής δεν θα μπορούν να συμμετέχουν σε εξετάσεις μαθημάτων. Επίσης, δεν θα προσμετράται στο χρόνο σπουδών τους, όπως αντιστοίχως ισχύει για τους ενεργούς φοιτητές. Επομένως με τον τρόπο αυτό θα είναι πιο αντικειμενική και η αξιολόγηση των ΕΙ.

4) Καθιέρωση της ενημέρωσης κάθε φοιτητή που εγγράφεται στη σχολή για το κέντρο ψυχοκοινωνικής παρέμβασης του Ιδρύματος και δωρεάν παροχή σχετικού ενημερωτικού φυλλαδίου. Εφαρμογή του ίδιου μέτρου κατά την εγγραφή όλων των φοιτητών στο εαρινό εξάμηνο του ακαδημαϊκού έτους 2014-2015.

5) Εφαρμογή για «ν» ακαδημαϊκά έτη των προαναφερθέντων μέτρων και για τους ν+2 επί πτυχίω φοιτητές που θα προκύψουν τα επόμενα χρόνια, εφ' όσον κινδυνεύσουν με διαγραφή.

6) Δικαίωμα επανεγγραφής εντός εξαμήνου στους φοιτητές που πρόκειται να διαγραφούν άμεσα με βάση τον ισχύοντα νόμο, εφ' όσον επιθυμούν τη συνέχιση των σπουδών τους.

7) Κατάργηση της διαγραφής φοιτητών που πλησιάζουν την ολοκλήρωση των σπουδών τους. Μετά τη σύσταση της αρμόδιας επιτροπής, η κατάργηση της διαγραφής τους θα γίνεται ύστερα από κατάθεση αίτησης στην αρμόδια επιτροπή.

8) Κατάργηση των διαγραφών που ορίζονται για τον Απρίλιο του 2015. Διατήρηση τουλάχιστον για το ακαδημαϊκό έτος 2014-2015 του κριτηρίου της εγγραφής σε 2 συνεχόμενα εξάμηνα ως μοναδικής προϋπόθεσης για τη διατήρηση της φοιτητικής ιδιότητας.

9) Επανεκτίμηση των μητρώων φοιτητών και, εάν κριθεί απαραίτητο, προσθήκη ως επιπλέον προϋπόθεση για τη διατήρηση της φοιτητικής ιδιότητας την τουλάχιστον 1 συμμετοχή σε εξετάσεις το ακαδημαϊκό έτος 2015-2016.

10) Το ακαδημαϊκό έτος 2016-2017 ταξινόμηση από την αρμόδια επιτροπή των ήδη μακροχρόνιων φοιτητών σε κατηγορίες, σύμφωνα με τα μαθήματα που τους υπολείπονται για τη λήψη πτυχίου και σε συσχετισμό με τον οδηγό σπουδών κάθε σχολής. Κατόπιν, ορισμός εύλογου χρονικού ορίου για την ολοκλήρωση των σπουδών τους από την επιτροπή που θα κυμαίνεται από 2 έως ν+2 ακαδημαϊκό έτη, όπου ν= ελάχιστα έτη για τη λήψη πτυχίου.

ΕΝΤΕΚΑ ΠΡΥΤΑΝΕΙΣ ΠΕΡΙΓΡΑΦΟΥΝ ΣΤΗΝ «Κ.Ε.» ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΛΛΕΙΨΕΙΣ ΠΟΥ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΟΥΝ

Ιδρύματα, φτωχά και εξαρτημένα

Μετεγγραφές, έλλειψη προσωπικού, υποχρηματοδότηση. Τα τρία αγκάθια της Ανώτατης Εκπαίδευσης στη χώρα μας, σε μια πυκνή σε γεγονότα και προβληματισμούς περίοδο, όπου η Πολιτεία αφενός καθυστερεί την εφαρμογή των θεσμικών αλλαγών που θα επιτρέψουν στα Πανεπιστήμια να έχουν πραγματική αυτονομία, αφετέρου τα οδηγεί σε ασφυξία.

 Σε πολλά ανώτατα Ιδρύματα ο εγκεκριμένος προϋπολογισμός δεν είναι δυνατόν να καλύψει τις βασικές ανελαστικές δαπάνες, που έχουν να κάνουν με την ηλεκτρική ενέργεια, το πετρέλαιο, το τηλέφωνο και το νερό, και κυρίως με τις λειτουργικές ανάγκες των Τμημάτων για φοιτητική μέριμνα. Αρκετά Τμήματα αντιμετωπίζουν σημαντικά προβλήματα έλλειψης διδακτικού προσωπικού, γεγονός που σημαίνει ότι είναι αναγκαίο να προκηρυχθούν νέες θέσεις καθηγητών, ώστε αφενός να καλυφθούν οι διδακτικές ανάγκες που υπάρχουν και αφετέρου να ανανεωθούν τα Προγράμματα Σπουδών. Στην Κρήτη, το Πολυτεχνείο καλείται να λειτουργήσει το 2015 με τακτικό προϋπολογισμό λειτουργικών δαπανών περίπου 1,3 εκατ. ευρώ, τη στιγμή που οι ανελαστικές του δαπάνες είναι πολύ παραπάνω. Καλείται να δεχτεί 825 νέους φοιτητές όταν είναι βαθύτατα υποστελεχωμένο με μόλις 125 καθηγητές, 100 διοικητικούς και 85 εργαστηριακούς υπαλλήλους.

Από την άλλη, το υπουργείο Παιδείας σεμνύνεται ότι για τα Πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ αποσύνδεσε τα χρήματα των ΕΛ.ΚΕ. από το δημόσιο λογιστικό και διέθεσε ακόμη, ως έκτακτη ενίσχυση, ποσό από τα λεγόμενα «κλεμμένα» που περιήλθαν στο υπ. Οικονομικών. «Αρκούν; Οχι, αλλά είναι κάτι. Ελλείψεις υπάρχουν, αλλά οι δομές είναι παρούσες και σε ορισμένες περιπτώσεις μπορούν ακόμη να διακρίνονται διεθνώς» δηλώνει στην «Κ.Ε.» ο υπουργός Παιδείας Ανδρέας Λοβέρδος. Επικοινωνήσαμε με τις πρυτανικές αρχές, 11 από τις οποίες κατέθεσαν τους προβληματισμούς τους για το μέλλον των ΑΕΙ που ηγούνται.

Θεόδωρος Φορτσάκης, πρύτανης Πανεπιστημίου Αθηνών

Γυρίζουμε σελίδα

«Τον τελευταίο χρόνο το δημόσιο Πανεπιστήμιο, ειδικότερα το Πανεπιστήμιο Αθηνών, εδέχθη σφοδρή κριτική, η οποία έλαβε μεγάλη δημοσιότητα. Εμφανίζονταν στα ΜΜΕ θλιβερές εικόνες, αποτυπώματα παρακμής. Ελλείψεις καθαριότητας, φύλαξης, διοικητικών υπαλλήλων, χρημάτων, στόχων. Το χειρότερο· πέρυσι, για μεγάλο διάστημα, το Πανεπιστήμιο ήταν κλειστό. Δεν είναι ούτε ώρα για απόδοση ευθυνών ούτε για ατέρμονη γκρίνια. Είναι ώρα ανάληψης μια τιτάνιας προσπάθειας από σύσσωμη την πανεπιστημιακή κοινότητα για να ανορθώσουμε, με τη βοήθεια της πολιτείας, το Πανεπιστήμιό μας. Να το ανυψώσουμε εκεί όπου του αξίζει. Το Πανεπιστήμιο Αθηνών διαθέτει τεράστια αποθέματα πνευματικής δύναμης. Επέλεξε μαζικά να γυρίσει σελίδα. Ξεκίνησε ήδη μια τεράστια προσπάθεια αναδιοργάνωσης.

Η καθημερινότητα του Πανεπιστημίου επιστρέφει σταδιακά σε κανονικότητα, ιδίως στα θέματα καθαρισμού και ασφάλειας. Εκπονείται εμπεριστατωμένο σχέδιο αναζήτησης χρηματοδοτήσεων είτε από την εκμετάλλευση της περιουσίας μας είτε από τον ιδιωτικό τομέα. Διερευνώνται νέα πεδία για ανάπτυξη της έρευνας και αύξηση των αντίστοιχων πόρων. Μεγάλο Διεθνές Συνέδριο Πολιτικής Φιλοσοφίας, μεγάλο Διεθνές Συνέδριο Σύγχρονης Ηλεκτρονικής Μουσικής, μεγάλο Διεθνές Συνέδριο Εμβρυολογίας, απολογισμός σημαντικού έργου στην Ανοσολογία, ανακήρυξη επιτίμων καθηγητών από το Princeton και το ΜΙΤ. Ολα αυτά μέσα στις πρώτες μέρες του Σεπτέμβρη, για να δώσουμε το μήνυμα στους Ελληνες ότι η καρδιά του Πανεπιστημίου χτυπά δυνατά».

**

Ιωάννης Γκόλιας πρύτανης Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου

«Μάχη για τα στοιχειώδη»

«Το ΕΜΠ, σε πείσμα των εξαιρετικά αντίξοων συνθηκών, επιμένει να αποτελεί ένα λαμπρό παράδειγμα εκπαιδευτικής και επιστημονικής αντοχής. Ενα χρόνο μετά την περιδίνησή του σε μία από τις χειρότερες κρίσεις της ιστορίας του, λόγω της οικονομικής και διοικητικής ασφυξίας που του επιβλήθηκε, ανέβηκε είκοσι θέσεις ψηλότερα στην πιο πρόσφατη αξιολόγηση (top universities) για τις πολυτεχνικές σπουδές, καταλαμβάνοντας την 76η θέση ανάμεσα στα 200 καλύτερα Πολυτεχνεία του κόσμου. Ομως η πολιτεία, αντί να μας εξασφαλίσει το οξυγόνο που απαιτεί το ύψος ενός Ιδρύματος το οποίο αποτέλεσε πυλώνα της ανασυγκρότησης της χώρας σε όλες τις δύσκολες φάσεις της ιστορίας της, μας αναγκάζει να δίνουμε μάχη για τα στοιχειώδη. Ο κρατικός προϋπολογισμός, με τη νέα προβλεπόμενη μείωση για το 2015, μόλις που καλύπτει τα πάγια έξοδα του Ιδρύματος. Παράλληλα, το ΕΜΠ αδυνατεί να λειτουργήσει σημαντικά υποστελεχωμένο, με 254 διοικητικούς υπαλλήλους. Διεκδικούμε άλλους τόσους τουλάχιστον, τους οποίους χρειαζόμαστε να επιστρέψουν όχι στο μέλλον, αλλά άμεσα, τώρα, όπως αναγνώρισε και η πρόσφατη έκθεση αξιολόγησης που εκπονήθηκε για το υπουργείο Παιδείας.

Παράλληλα, η αναμενόμενη ραγδαία αύξηση του αριθμού των μετεγγραφομένων θα οδηγήσει σε υποβάθμιση του εκπαιδευτικού έργου όχι μόνο στο ΕΜΠ αλλά στο σύνολο των κεντρικών ΑΕΙ. Αντιλαμβανόμαστε την κοινωνική διάσταση του μέτρου. Ομως αν δεν υπάρξουν οι κατάλληλες ρυθμιστικές δικλίδες στην αναμενόμενη υπουργική απόφαση, υπάρχει μεγάλος κίνδυνος ο τελικός αριθμός των πρωτοετών φοιτητών να είναι υπερδιπλάσιος του αριθμού εισακτέων. Τέλος, προτεραιότητα αποτελεί η ενίσχυση της εξωστρέφειας του ΕΜΠ αφενός με την προβολή του επιστημονικού του έργου και της κοινωνικής του προσφοράς, αφετέρου με τη συστηματοποίηση της συνεργασίας του Ιδρύματος με τον παραγωγικό ιστό της χώρας».

Κωνσταντίνος Γάτσιος πρύτανης του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών

«Υπεράριθμοι φοιτητές»

«Το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΟΠΑ) έχει δημιουργήσει μια λαμπρή παράδοση στα γνωστικά αντικείμενα. Εχοντας ως κατευθυντήριους άξονες τις ιδρυματικές τους αξίες -αριστεία, καινοτομία, εξωστρέφεια και κοινωνική προσφορά- παραμένει πάντα στην αιχμή της επιστήμης, όπως καταδεικνύουν οι κατατάξεις του σε διεθνείς λίστες πανεπιστημίων, οι επιδόσεις του στην έρευνα και οι διακρίσεις των μελών του. Και όλα αυτά, παρά τις αντίξοες συνθήκες που καθημερινά αντιμετωπίζει και που μέρος τους οφείλεται σε αποφάσεις της πολιτείας. Ενα σημαντικό θέμα είναι η αντιστοίχιση των δυνατοτήτων του Πανεπιστημίου στις υποχρεώσεις του, με τρόπο που δεν ναρκοθετεί την επιδιωκόμενη ακαδημαϊκή ποιότητα και αριστεία. Τα τελευταία χρόνια το υπουργείο Παιδείας ορίζει τον αριθμό των εισακτέων χωρίς να λαμβάνει υπόψη του την τεκμηριωμένη πρόταση του Πανεπιστημίου. Δημιουργείται με αυτό τον τρόπο ένας δυσανάλογα μεγάλος πληθυσμός φοιτητών, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η χωρητικότητα των κτηριακών υποδομών, οι δυνατότητες των εργαστηριακών και εκπαιδευτικών εγκαταστάσεων, ο αριθμός των καθηγητών και του εκπαιδευτικού προσωπικού και, τέλος, ο αριθμός των διοικητικών υπαλλήλων. Το πρόβλημα των μετεγγραφών θα μπορούσε να είναι διαχειρίσιμο εάν ο αριθμός των εισακτέων ήταν ο ενδεδειγμένος.

Στο ΟΠΑ εισήχθησαν φέτος 1.600 φοιτητές και αναμένεται να υπερβούν τους 2.000, με τις αναμενόμενες μετεγγραφές των διαφόρων κατηγοριών, όταν το σύνολο δεν θα έπρεπε να υπερβαίνει τους 1.000 φοιτητές. Στο πλαίσιο αυτών των αντιξοοτήτων θα πρέπει να συμπεριλάβω την εξαντλητική μείωση του προϋπολογισμού μας, με μια περικοπή που προσεγγίζει το 50% στην τετραετία, την αποστελέχωσή μας τόσο λόγω της αναιτιολόγητης και ανερμάτιστης πολιτικής της διαθεσιμότητας των διοικητικών μας υπαλλήλων όσο και λόγω συνταξιοδοτήσεων ή αποχωρήσεων στελεχών μας, καθώς και το δυσλειτουργικό, γραφειοκρατικό νομοθετικό πλαίσιο που διέπει τη λειτουργία των πανεπιστημίων. Το ΟΠΑ, όπως και η πλειονότητα των ελληνικών πανεπιστημίων, σηματοδοτεί την ελπίδα τού αύριο. Με την παιδεία, την έρευνα και τους νέους μας μπορούμε να υπερβούμε την κρίση, γι' αυτό η στήριξη του Πανεπιστημίου και του έργου του είναι η καλύτερη επένδυση για το έθνος».

Περικλής Μήτκας πρύτανης Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης

«Χάσαμε 31,5 εκατ. ευρώ»

«Τα πανεπιστήμια ζουν μια πυκνή σε γεγονότα και προβληματισμούς περίοδο, σε ένα ρευστό και ασταθές περιβάλλον. Το ΑΠΘ, το μεγαλύτερο Πανεπιστήμιο της χώρας, με 41 τμήματα, συνολικά 65.000 εγγεγραμμένους προπτυχιακούς φοιτητές (εκ των οποίων οι περίπου 37.500 ενεργοί) και περίπου 10.000 μεταπτυχιακούς φοιτητές και υποψήφιους διδάκτορες, υφίσταται στον υπερθετικό βαθμό τις συνέπειες της κρίσης: Αφενός, η κρατική χρηματοδότηση έχει μειωθεί δραματικά τα τελευταία χρόνια (από τα 45 εκατ. του 2010 ο τακτικός προϋπολογισμός το 2015 θα είναι μόνο 13,5 εκατ.) και αφετέρου, τα αλλεπάλληλα κύματα εφεδρείας και διαθεσιμότητας έχουν αποδεκατίσει το Ιδρυμα, το οποίο έχει -για το μέγεθός του- το λιγότερο διοικητικό προσωπικό. Το ΑΠΘ έχει υποχρέωση απέναντι στην ίδια του την ιστορία να αντεπεξέλθει στις δυσκολίες και τις προκλήσεις της εποχής. Διαθέτει εξ άλλου την εμπειρία από την 90ετή του διαδρομή, τους υψηλής ποιότητας επιστήμονες, δάσκαλους και ερευνητές και το εξαιρετικό φοιτητικό δυναμικό.

Ο εξορθολογισμός των δαπανών σε όλα τα επίπεδα, η επανασχεδίαση δομών, η μετάβαση σε ηλεκτρονική διακυβέρνηση στις διοικητικές υπηρεσίες, η διαφάνεια και λογοδοσία στα αρμόδια όργανα, η ενίσχυση της ερευνητικής δραστηριότητας, η ανάδειξη και η επιβράβευση της αριστείας στην εκπαίδευση και την έρευνα αποτελούν βασικές προτεραιότητές μας, ως νέα πρυτανική αρχή. Στοχεύουμε σε ένα άριστο, δημόσιο πανεπιστήμιο με διεθνή ακτινοβολία και διαρκή βελτίωση της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών εκπαίδευσης, έρευνας, τεχνογνωσίας και προσφοράς, κυρίως προς τους φοιτητές οι οποίοι αποτελούν την πρώτη μας έγνοια».

Βασίλης Διγαλάκης, πρύτανης Πολυτεχνείου Κρήτης

«Πρώτοι στις έρευνες, αλλά...»

«Το Πολυτεχνείο Κρήτης φέτος γιορτάζει τη συμπλήρωση 30 ετών από τότε που δέχτηκε τους πρώτους φοιτητές του. Στο διάστημα αυτό το Ιδρυμα προσέλκυσε διεθνούς φήμης καθηγητές, από τα καλύτερα πανεπιστήμια του κόσμου και απέκτησε 5 Σχολές Μηχανικών, στις οποίες σήμερα σπουδάζουν 4.500 προπτυχιακοί και περίπου 1.000 μεταπτυχιακοί φοιτητές.

Δημιούργησε από τις πιο σύγχρονες πανεπιστημιακές υποδομές στην Ελλάδα, εργαστήρια και ινστιτούτα, στα οποία εκπονούνται εκατοντάδες ερευνητικά προγράμματα και διακρίθηκε, καθώς σε πρόσφατη μελέτη του Εθνικού Κέντρου Τεκμηρίωσης η δουλειά των ερευνητών του Πολυτεχνείου Κρήτης αποδεικνύεται ότι έχει τη μεγαλύτερη απήχηση στην έρευνα απ' όλα τα ελληνικά πανεπιστήμια.

Θα περίμενε κανείς ότι η πολιτεία θα επένδυε στην Παιδεία και στην Αριστεία, έτσι ώστε να μπορεί και το Ιδρυμα να συνεχίσει την πορεία ανάπτυξής του. Αντίθετα, σήμερα η πολιτεία αφενός καθυστερεί την εφαρμογή των θεσμικών αλλαγών που θα επιτρέψουν στα πανεπιστήμια να έχουν πραγματική αυτονομία, αφετέρου τα οδηγεί στην ασφυξία: το Πολυτεχνείο Κρήτης καλείται να λειτουργήσει το 2015 με τακτικό προϋπολογισμό λειτουργικών δαπανών περίπου 1,3 εκατ. ευρώ, τη στιγμή που ανελαστικές του δαπάνες είναι πολύ παραπάνω. Καλείται να δεχτεί 825 νέους φοιτητές (στο Πολυτεχνείο Κρήτης δεν έχουμε εξερχόμενες μετεγγραφές, αλλά αντίθετα δεχόμαστε αιτήσεις μετεγγραφών από άλλα πανεπιστήμια) όταν το Ιδρυμα, όπως και άλλα νέα και περιφερειακά ιδρύματα, είναι βαθύτατα υποστελεχωμένο, με μόλις 125 καθηγητές, 100 διοικητικούς και 85 εργαστηριακούς υπαλλήλους».

Στέφανος Γκρίτζαλης, πρύτανης Πανεπιστημίου Αιγαίου

«Πρωτοφανής μείωση μπάτζετ»

«Το Πανεπιστήμιο Αιγαίου έχει κατορθώσει, στα 30 χρόνια λειτουργίας του, να αναδειχθεί σε σημαντικό κέντρο αριστείας στην εκπαίδευση και την έρευνα, με 15.000 φοιτητές και φοιτήτριες, με 5 σχολές, 17 προγράμματα προπτυχιακών σπουδών και 49 προγράμματα μεταπτυχιακών σπουδών, σε γνωστικά αντικείμενα σύγχρονα, καινοτόμα, διεπιστημονικά και υψηλής απασχολησιμότητας για 15.000 αποφοίτους, με ευρύ κύκλο διεθνών, ερευνητικών και αναπτυξιακών έργων, θερινών σχολείων, προγραμμάτων διεθνών ανταλλαγών και διά βίου μάθησης.

Σήμερα, η πρωτοφανής μείωση του διαθέσιμου προϋπολογισμού, η απουσία μέριμνας για ανάπτυξη νέων κτηριακών υποδομών και για περαιτέρω υποστήριξη υπηρεσιών φοιτητικών παροχών, ο μη διορισμός μελών τεχνικού/διοικητικού προσωπικού και η μη έγκριση θέσεων μόνιμου και έκτακτου διδακτικού προσωπικού με ευθύνη της πολιτείας, παράλληλα με τον επιμελώς ασφυκτικό διοικητικό εναγκαλισμό από αρμόδια υπουργεία και την αμφισημία νομοθετικών ρυθμίσεων, θέτουν μείζονα ζητήματα λειτουργίας. Ομως, σε πείσμα εξωγενώς τιθεμένων εμποδίων, το Πανεπιστήμιο Αιγαίου και οι άνθρωποί του, με όραμα και συλλογικότητα στη δράση, συνεχίζει να δρα με λογισμό, στοχεύοντας στην περαιτέρω διεθνοποίηση της εκπαιδευτικής και ερευνητικής διαδικασίας και τη βελτίωση της απασχολησιμότητας των αποφοίτων, σε συνεργασία με δημόσιους και ιδιωτικούς φορείς της οικονομίας και με καλλιέργεια της καινοτομίας, με εχέγγυα την υψηλού επιπέδου εκπαίδευση και έρευνα και την άρτια διοικητική λειτουργία σε περιβάλλον με όρους ποιότητας».

Βενετσάνα Κυριαζοπούλου, πρύτανης Πανεπιστημίου Πατρών

«Υποχρηματοδότηση»

«Η άσκηση της διοίκησης του Πανεπιστημίου Πατρών είναι πολύ σοβαρή, δύσκολη και πολυπράγμων υπόθεση, ιδιαίτερα αυτή την εποχή. Πιστεύω ότι σε κλίμα συνεργασίας και συναίνεσης αλλά και αποτελεσματικής άσκησης και διοίκησης μπορούμε να κάνουμε την κρίση ευκαιρία. Αλλωστε μέχρι σήμερα το Πανεπιστήμιό μας είχε συνολικά πολυεπίπεδη ανοδική πορεία. Γεγονός που εκτιμήθηκε και στην εξωτερική αξιολόγηση. Προβλήματα, βέβαια, υπάρχουν και πρέπει να αντιμετωπισθούν. Το όραμά μας για το Πανεπιστήμιό μας εξειδικεύεται στις λέξεις: αριστεία, διαφάνεια, ακαδημαϊκότητα, δημοκρατία. Θεωρούμε ότι στην περίπτωση των πανεπιστημίων δεν υπάρχουν ρηξικέλευθες λύσεις παρά μόνο ορθολογικές που προκύπτουν μέσα από το δημόσιο διάλογο, τη συλλογικότητα, τις συνέργειες και συναινέσεις.

Επομένως, με σύνεση και ωριμότητα θα διαχειριστούμε τη διοίκηση και τα προβλήματα που προκύπτουν προς όφελος της πανεπιστημιακής κοινότητας. Στο Πανεπιστήμιό μας είναι εγγεγραμμένοι περίπου 30.000 φοιτητές. Το σοβαρότερο πρόβλημα αυτή τη στιγμή είναι η αναλογία διδασκόντων προς φοιτητές, η οποία υπολείπεται κατά πολύ των άλλων μεγάλων πανεπιστημίων της χώρας, παρ' ότι είμαστε το τρίτο κατά σειρά, και είναι διπλάσια του ευρωπαϊκού μέσου όρου. Βρισκόμαστε σε εξαιρετικά καλό δρόμο από πλευράς ανταγωνιστικών ερευνητικών προγραμμάτων, δημοσιεύσεων και έχουμε υψηλή διεθνή αναγνώριση, στοιχεία που κατατάσσουν το Πανεπιστήμιο της Πάτρας υψηλά στη διεθνή κατάταξη.

Παραμένει σοβαρό το πρόβλημα της υποχρηματοδότησης, που σχετίζεται με τη λειτουργία του Πανεπιστημίου και την εκπαίδευση των φοιτητών μας. Πιστεύουμε πως οδεύει σε λύση το πρόβλημα της διαθεσιμότητας των διοικητικών υπαλλήλων. Το θέμα των μη ενεργών φοιτητών αντιμετωπίζεται από όλα τα πανεπιστήμια και το υπουργείο Παιδείας με τη δέουσα προσοχή και ευαισθησία, λαμβάνοντας όμως υπόψη και το θεσμικό πλαίσιο».

Νικόλαος Γεωργόπουλος, πρύτανης Πανεπιστημίου Πειραιώς

«Ενεργοί, παρά τις ελλείψεις»

«Το Πανεπιστήμιο Πειραιώς αποτελεί μετεξέλιξη της Ανωτάτης Βιομηχανικής Σχολής που ιδρύθηκε το 1938. Σήμερα στο Πανεπιστήμιο λειτουργούν τέσσερις σχολές, με τα αντίστοιχα ακαδημαϊκά τμήματα: Σχολή Οικονομικών, Επιχειρηματικών και Διεθνών Σπουδών (Τμήματα Οικονομικής Επιστήμης, Οργάνωσης & Διοίκησης Επιχειρήσεων, Διεθνών Ευρωπαϊκών Σπουδών), Σχολή Χρηματοοικονομικής & Στατιστικής (Τμήματα Στατιστικής και Ασφαλιστικής Επιστήμης, Χρηματοοικονομικής και Τραπεζικής Διοικητικής), Σχολή Ναυτιλίας και Βιομηχανίας (Τμήματα Βιομηχανικής Διοίκησης και Τεχνολογίας, Ναυτιλιακών Σπουδών), Σχολή Τεχνολογιών Πληροφορικής και Επικοινωνιών (Τμήματα Πληροφορικής, Ψηφιακών Συστημάτων). Προσφέρονται συνολικά είκοσι ένα Προγράμματα Μεταπτυχιακών Σπουδών. Στο Πανεπιστήμιο φοιτούν 22.454 προπτυχιακοί (8.842 επί πτυχίω) και 2.836 μεταπτυχιακοί φοιτητές. Στεγάζεται σε ιδιόκτητα και ενοικιαζόμενα κτήρια στο κέντρο της πόλης του Πειραιά. Επίσης διαθέτει το κτηριακό συγκρότημα Νίκαιας, το οποίο σταδιακά αναμορφώνεται.

Σήμερα, η περιορισμένη κρατική επιχορήγηση, σε συνδυασμό με τις ελλείψεις σε διοικητικό και εκπαιδευτικό προσωπικό, δημιουργούν σημαντικά προβλήματα λειτουργίας στο Ιδρυμα. Ομως, το Πανεπιστήμιο Πειραιώς διαθέτει ισχυρή παράδοση και δυναμική παρουσία στα ερευνητικά και εκπαιδευτικά δρώμενα της χώρας, αλλά και διεθνώς.

Συμμετέχει ενεργά σε διεθνή επιστημονικά δίκτυα, ερευνητικά προγράμματα, προγράμματα ανταλλαγής φοιτητών και καθηγητών, ενώ έχει σημαντική παρουσία στη διεθνή κοινότητα και μέσω πρωτότυπων δημοσιεύσεων και διδακτορικών διατριβών. Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου γνωρίζουν αξιέπαινες επιδόσεις στον επαγγελματικό και επιχειρηματικό στίβο, διαπρέπουν σε κορυφαία πανεπιστήμια της Ευρώπης και της Αμερικής».

Αναστασία  Σαλή-Παπασαλή,  πρύτανης Ιονίου Πανεπιστημίου

«Μικρό και ελέγξιμο»

«Φέτος συμπληρώνονται 30 χρόνια συνεχούς, ευδόκιμης λειτουργίας του Ιονίου Πανεπιστημίου και 190 χρόνια από την ίδρυση της Ιονίου Ακαδημίας, ήτοι του πρώτου πανεπιστημιακού ιδρύματος της νεώτερης Ελλάδος, της οποίας το Πανεπιστήμιό μας αποτελεί άξιο φυσικό διάδοχο. Συγκροτείται από έξι ακαδημαϊκά τμήματα και δέκα οργανωμένα μεταπτυχιακά προγράμματα, όλα ευρέως γνωστά για το μοναδικό χαρακτήρα, την άριστη εξειδίκευση που παρέχουν, το έμπειρο διδακτικό-ερευνητικό προσωπικό τους και την ιδιαίτερη εκπαιδευτική και πολιτισμική φυσιογνωμία. Οσον αφορά το Τμήμα Σπουδών Απω Ανατολής, παρά το γεγονός της ίδρυσής του, δεν έχει καταστεί ακόμη δυνατή η λειτουργία του, κυρίως εξαιτίας της σοβαρής οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα. Από τον αριθμό των τμημάτων και το αντικείμενο που θεραπεύεται σ' αυτά, γίνεται φανερό ότι το Ιόνιο Πανεπιστήμιο έχει επιλέξει να κινηθεί σε μικρά και επομένως ελέγξιμα μεγέθη. Η αναλογία διδασκόντων-διδασκομένων (1:15 περίπου) εικονογραφεί αυτή τη διαπίστωση.

Η σημερινή πρυτανεία έχει αποδυθεί στην αναδιοργάνωση και στον οικονομικό εξορθολογισμό του Ιονίου Πανεπιστημίου, με αδιαπραγμάτευτο στρατηγικό στόχο την ομαλή και απρόσκοπτη συνέχιση της λειτουργίας του, ιδιαίτερα στους σημερινούς απαιτητικούς καιρούς. Ενδεικτικά στοιχεία της σημερινής εύρυθμης λειτουργίας του Ιδρύματός μας αποτελούν: α) η μη συμμετοχή διδακτικού προσωπικού σε απεργίας, β) η εμπρόθεσμη εγγραφή πρωτοετών φοιτητών, η έναρξη και απρόσκοπτη πραγματοποίηση μαθημάτων και οι διενεργηθείσες εμπρόθεσμες επαναληπτικές εξετάσεις, γ) η εμπρόθεσμη υποβολή έκθεσης πρόσληψης έκτακτου εκπαιδευτικού προσωπικού, δ) η εμπρόθεσμη αποστολή συνοπτικού προϋπολογισμού κάθε οικονομικού έτους, ε) η εμπρόθεσμη αποστολή Εκθεσης Αξιολόγησης και στ) ο εγκεκριμένος από τη Σύγκλητο Οργανισμός του Ιδρύματός μας. Επίσης, αξίζει να αναφερθώ στην πρόσφατη μετεγκατάσταση και λειτουργία Κεντρικής Διοίκησης, Κεντρικής Βιβλιοθήκης και Ακαδημαϊκών Τμημάτων σε νεόδμητο ιδιόκτητο Campus, στην εξασφάλιση ενός άρτιου χώρου άθλησης, στο ανακαινιζόμενο εντευκτήριο των φοιτητών και στο εκσυγχρονισμένο φοιτητικό εστιατόριό μας. Τα παραπάνω συναποτελούν μια εγγύηση για το Πανεπιστήμιο και τους φοιτητές μας και τους εξασφαλίζουν σπουδές σ' ένα αξιοπρεπές, προστατευμένο και ασφαλές περιβάλλον, ενώ παράλληλα ανακουφίζουν τόσο τους ίδιους όσο και τους δοκιμαζόμενους γονείς τους».

Γεώργιος Δ. Καψάλης, πρύτανης Πανεπιστημίου Ιωαννίνων

«Φως, νερό, τηλέφωνο...»

«Παρά τις σημαντικές ελλείψεις σε προσωπικό που αντιμετωπίζει το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, λόγω της διπλής διαθεσιμότητας, οι εγγραφές των πρωτοετών φοιτητών πραγματοποιούνται χωρίς κανένα πρόβλημα. Αυτό οφείλεται στη διοικητική προετοιμασία που προηγήθηκε αλλά και στο ίδιο το προσωπικό, που εξυπηρετεί με κάθε τρόπο τους νέους φοιτητές και τα μέλη των οικογενειών τους. Βέβαια, όπως και στα άλλα ιδρύματα της χώρας, εξακολουθεί να υπάρχει σε εκκρεμότητα και κατ' επέκταση σε αβεβαιότητα το ζήτημα των μετεγγραφών. Ο εγκεκριμένος προϋπολογισμός του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων δεν είναι δυνατόν να καλύψει τις βασικές ανελαστικές δαπάνες του Ιδρύματος, που έχουν να κάνουν με την ηλεκτρική ενέργεια, το πετρέλαιο, το τηλέφωνο και το νερό και κυρίως με τις λειτουργικές ανάγκες των Τμημάτων. Επίσης δεν είναι δυνατόν να καλυφθούν επαρκώς δαπάνες που αφορούν τη φοιτητική μέριμνα, η οποία, στη σημερινή οικονομική συγκυρία πρέπει να είναι περισσότερο ενισχυμένη. Κατά τα τελευταία πέντε χρόνια δεν έχουμε προκηρύξεις των κενών θέσεων σε διδακτικό προσωπικό των Τμημάτων των Πανεπιστημίων. Αυτό έχει ως συνέπεια αρκετά Τμήματα του Ιδρύματος να αντιμετωπίζουν σημαντικά προβλήματα έλλειψης διδακτικού προσωπικού, γεγονός που σημαίνει ότι είναι αναγκαίο να προκηρυχθούν νέες θέσεις καθηγητών, ώστε αφενός να καλυφθούν οι διδακτικές ανάγκες που υπάρχουν και αφετέρου να ανανεωθούν τα Προγράμματα Σπουδών των Τμημάτων του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων».

Γιώργος Πετράκος, πρύτανης Πανεπιστημίου Θεσσαλίας

«Το προσωπικό βαίνει μειούμενο

«Το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, που φέτος συμπληρώνει τριάντα χρόνια από την ίδρυσή του, είναι ένα Ανώτατο Εκπαιδευτικό Ιδρυμα διαρκώς αυξανόμενο. Εδρα του είναι ο Βόλος, τμήματά του λειτουργούν επίσης στη Λάρισα, την Καρδίτσα, τα Τρίκαλα και πρόσφατα στη Λαμία. Είναι δομημένο σε 6 σχολές (Ανθρωπιστικών και Κοινωνικών Επιστημών, Γεωπονικών Επιστημών, Πολυτεχνική, Επιστημών Υγείας, ΣΕΦΑΑ και Θετικών Επιστημών) και 18 τμήματα. Στο Π.Θ. φοιτούν σήμερα περίπου 14.000 φοιτητές, από τους οποίους 3.000 είναι νεοεισαχθέντες, ενώ οι λιμνάζοντες φοιτητές είναι 628, το 1/3 των οποίων έχει συμμετάσχει σε εξεταστικές περιόδους των δύο τελευταίων ακαδημαϊκών ετών. Επίσης φοιτούν 1.605 μεταπτυχιακοί φοιτητές και 1.259 υποψήφιοι διδάκτορες.

Λόγω της κατά 46% -σε σχέση με το 2010- μειωμένης κρατικής επιχορήγησης, το Π.Θ. αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα κάλυψης βασικών λειτουργικών αναγκών αλλά και εκπαιδευτικών υποδομών. Το τελευταίο επιτείνεται και από την υπέρμετρη αύξηση του αριθμού των εισακτέων.

Το διοικητικό προσωπικό υπολείπεται σε αριθμό του αντικειμενικά απαραίτητου (272 αντί των 430), οι αποχωρήσεις του διδακτικού προσωπικού την τελευταία πενταετία δεν αναπληρώνονται, οπότε συρρικνώνεται συνεχώς, με άμεσο αντίκτυπο στην ποιότητα των παρεχόμενων σπουδών.

Στα εργαστήρια του Π.Θ. (112 θεσμοθετημένα) και στις 27 κλινικές υλοποιείται υψηλού επιπέδου έρευνα, χρηματοδοτούμενη από πόρους της Ευρωπαϊκής Ενωσης και διεθνών οργανισμών, εθνικούς πόρους και ιδιώτες. Στο Π.Θ. υλοποιούνται αυτή την περίοδο 1.896 προγράμματα, προϋπολογισμού 130 εκατομμυρίων ευρώ.

Τα ερευνητικά προγράμματα έχουν αποφέρει διακρίσεις και έχουν κατατάξει το Π.Θ. ψηλά στο διεθνή ερευνητικό χάρτη. Το Πανεπιστήμιο έχει θέσει ως στόχο την εξέλιξή του σε ένα ανθρωποκεντρικό ίδρυμα, με ισχυρή σύνδεση με την κοινωνία και τον παραγωγικό ιστό της χώρας, που λόγω της δομής του μπορεί να συμβάλει σε πολλούς τομείς της εθνικής οικονομίας και ειδικότερα στην ανάπτυξη της περιφέρειας».

Ανδρέας Λοβέρδος, υπουργός Παιδείας

«Βίωσα τις συνέπειες της κρίσης»

«Συστρατεύτηκα στην εθνικών διαστάσεων προσπάθεια για την επαναφορά της χώρας σε συνθήκες "κανονικότητας", την ώρα της κορύφωσης της εκδήλωσης των συνεπειών της κρίσης, όπως είχα καθήκον. Είχα από νωρίς πει πως αν η χώρα δεν επανέκαμπτε σε υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης, οι πρώτοι τομείς που θα δέχονταν ισχυρό πλήγμα θα ήταν αυτοί του κοινωνικού κράτους. Το βίωσα από το χώρο της Υγείας, όπου με τιτάνια προσπάθεια κρατήσαμε, με προβλήματα, ανοικτές και λειτουργούσες όλες τις δομές. Το βιώνω τώρα, με ιδιαίτερη ένταση και από το νευραλγικό χώρο της Παιδείας. Στο χώρο αυτό η υποχρηματοδότηση, λόγω κρίσης, έχει αγγίξει τα έσχατα όρια αντοχής του συστήματος. Από την επόμενη χρονιά, χωρίς συνειδητές και συλλογικές αποφάσεις και χωρίς την αναγκαία συνθήκη των ικανοποιητικών αναπτυξιακών ρυθμών, η εικόνα δεν θα είναι αυτή που έως σήμερα θεωρούσαμε αυτονόητη.

Προς το παρόν ψάχνουμε και βρίσκουμε λύσεις. Για τα Πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ, μπορέσαμε και αποσυνδέσαμε τα χρήματα των ΕΛ.ΚΕ. από το δημόσιο λογιστικό, πράγμα που διευκόλυνε κάπως την κατάσταση. Προέκυψαν και κάποια κονδύλια, ως έκτακτη ενίσχυση, από τα λεγόμενα "κλεμμένα" και διατέθηκαν σε εμάς από το υπ. Οικονομικών. Αρκούν; Οχι, αλλά είναι κάτι. Ελλείψεις υπάρχουν, αλλά οι δομές είναι παρούσες και σε ορισμένες περιπτώσεις μπορούν ακόμη να διακρίνονται διεθνώς. Οσον αφορά εμάς, μετά και την αξιολόγηση των αναγκών των ανωτάτων ιδρυμάτων, είναι καθαρό πως δεν προκύπτει άλλη μείωση προσωπικού.

Με το θέμα των μετεγγραφών, προσπαθούμε για μια έντιμη και δίκαιη εφαρμογή της πρόσφατης νομοθεσίας που, για τους φετινούς εισακτέους, διεύρυνε κατά πολύ τους δικαιούχους αίτησης. Από τη μια η φτώχεια, η ανάγκη των πολιτών και η διάθεση της Βουλής να ανταποκριθεί στο αίτημα, και από την άλλη οι δυνατότητες των Πανεπιστημίων που είναι συγκεκριμένες. Είμαστε σε συνεχή επαφή με πρυτάνεις και προέδρους, η συνεργασία τους είναι πολύτιμη και θα ανταποκριθούμε στις σύνθετες απαιτήσεις».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Με λέξεις-κλειδιά
Εκπαιδευτικοί/Καθηγητές
Παιδεία
Σχολές/Πανεπιστήμια
Εκπαίδευση
Φάκελος
Για το ίδιο θέμα
Υπό αξιολόγηση ο νόμος για τις μετεγγραφές