Έντυπη Έκδοση

«Ελπίζω να μας δοθεί η ευκαιρία που ζητάμε»

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ Με την ΕΥΗ ΓΙΑΝΝΙΚΟΥ

Τον αριθμό 19.233 δεν πρόκειται να τον ξεχάσει ποτέ. Γιατί της άνοιξε την πόρτα στην Ιατρική Αθήνας, αλλά τελικά προτίμησε την αντίστοιχη του Πανεπιστημίου Πατρών. Για την Εύη Γιαννίκου, απόφοιτο του Β' Αρσακείου Λυκείου Ψυχικού, η επιστήμη αυτή ήταν ένα παιδικό όνειρο που έγινε πραγματικότητα.

Δεν στοιχίζει, είναι πολύτιμο. Πλουτίζει εκείνον που το δέχεται, χωρίς να φτωχαίνει εκείνος που το δίνει. Διαρκεί μια στιγμή, έχει ανάμνηση αιώνια. Χαμογελάστε Δεν στοιχίζει, είναι πολύτιμο. Πλουτίζει εκείνον που το δέχεται, χωρίς να φτωχαίνει εκείνος που το δίνει. Διαρκεί μια στιγμή, έχει ανάμνηση αιώνια. Χαμογελάστε  Στις φετινές πανελλαδικές εξετάσεις συγκέντρωσε τα παραπάνω μόρια. Αυτή ήταν και η βάση της Ιατρικής στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο. Ομως η ανακοίνωση των αποτελεσμάτων έκρυβε κάτι απροσδόκητο. Η Εύη, αν και έπιασε τη βάση της Αθήνας, μπήκε 10η στην Πάτρα, επειδή ήταν ανάμεσα στους ισοβαθμήσαντες.

- Τυχερή ή άτυχη;

«Οταν βγήκαν τα αποτελέσματα και συνειδητοποίησα πρώτη φορά ότι η σχολή επιτυχίας μου ήταν η Ιατρική στην Πάτρα, παρ' όλο που είχα συγκεντρώσει τα απαραίτητα μόρια για την Ιατρική Αθηνών, σίγουρα ένιωσα άτυχη. Σταδιακά, όμως, το αποδέχθηκα, διότι κατάλαβα ότι δεν έχει σημασία η πόλη, αλλά το ότι ευοδώθηκαν οι κόποι μιας ολόκληρης χρονιάς και τελικά θα μπορέσω να ακολουθήσω το δρόμο που πάντα επιθυμούσα».

- Γιατί Ιατρική;

«Η Ιατρική ξεκίνησε ως ιδέα στο μυαλό μου όταν τελείωνα το Δημοτικό. Αρχικά, είχε τη μορφή ενός πολύ μακρινού και δυσεπίτευκτου στόχου που σύντομα θα ξεχνούσα. Μπαίνοντας, όμως, στο Λύκειο αντιλήφθηκα ότι εξέφραζε τελικά όλα αυτά που θα ήθελα να πρεσβεύω στη ζωή μου -αφού δεν θα ήταν μόνο ένα επάγγελμα, αλλά κατά έναν τρόπο και η δική μου προσφορά στην κοινωνία- και σε συνδυασμό με το ενδιαφέρον που είχα για μαθήματα όπως η Βιολογία και η Χημεία, αποφάσισα τελικά ότι αυτός είναι ο κλάδος με τον οποίο θέλω να ασχοληθώ».

- Λειτούργημα;

«Βέβαια, ασκείται έτσι ώστε να ανακουφίζει τον ανθρώπινο πόνο. Παρ' όλ' αυτά, για να αποκτήσει ένας γιατρός τα σωματικά και ψυχικά αποθέματα αντοχής που θα πρέπει να τον διατηρούν σε εγρήγορση, όσο η υγεία ενός ασθενούς το απαιτεί, είναι υποθέτω σημαντικό να την αντιμετωπίζει κάποτε και ως επάγγελμα».

- Ολο διάβασμα;

«Αναμφίβολα ήταν μια δύσκολη και κουραστική χρονιά με άξονά της το διάβασμα· κυρίως, μάλιστα, μετά τα Χριστούγεννα, οπότε και κορυφώθηκαν οι προσπάθειες. Ωστόσο, ήταν μια κατάσταση που είχα αποδεχθεί ήδη από τη Β' Λυκείου, καθώς γνώριζα ότι μόνο έτσι θα μπορέσω να πραγματοποιήσω το όνειρό μου να γίνω γιατρός. Κι αυτό ήταν που προσπαθούσα να σκέφτομαι κάθε φορά που οι καθημερινές απαιτήσεις φαίνονταν να ξεπερνούν τις δυνάμεις μου».

- Το σχολείο σου;

«Βοήθησε σημαντικά την προσπάθειά μου, όχι μόνο τον τελευταίο χρόνο, αλλά καθ' όλη τη διάρκεια της φοίτησής μου. Οι καθηγητές ήταν πάντοτε πρόθυμοι να μας βοηθήσουν. Σημαντικό ρόλο έπαιξε το γεγονός ότι μας προετοίμαζαν για να ανταποκριθούμε σε υψηλής δυσκολίας θέματα, ενώ δεν έπαψαν να στηρίζουν την ψυχολογία μας».

- Μετά το πτυχίο;

«Το εξωτερικό είναι μια επιλογή που υπάρχει σίγουρα στο μυαλό μου. Οι δυνατότητες που προσφέρονται εκεί είναι πολυάριθμες. Το βέβαιο είναι ότι όταν έρθει η στιγμή να αποφασίσω, θα εξετάσω όλες τις επιλογές που μου δίνονται».

- Η ανεργία;

«Εχει πλήξει και τους γιατρούς. Αυτό που ελπίζω εγώ είναι σιγά σιγά η κοινωνία μας να αρχίσει να ανακάμπτει, ώστε τελικά να δοθεί η ευκαιρία σε εμάς που τώρα ξεκινάμε να αξιοποιήσουμε στο έπακρο της δυνατότητές μας».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Με λέξεις-κλειδιά
Πρόσωπα
Ανθρώπινα
Συνεντεύξεις