Έντυπη Έκδοση

Πωλητήρια

Πωλείται όπως είν' επιπλωμένο... Και από αναμνήσεις, άλλο τίποτε! Η γερμανική κυβέρνηση έβγαλε στο σφυρί για πώληση προς περίπου 15 εκατομμύρια μια τεράστια μονώροφη βίλα 40 δωματίων στη σειρά (στη φωτογραφία μοιάζει πιο πολύ με πολυτελή στάβλο) στο Μπόγκενζεε, μαζί με έκταση 16 εκτάρια, τρία τέταρτα δρόμο έξω από το Βερολίνο.

Ως εδώ, τίποτα το ενδιαφέρον. Ούτε το γεγονός ότι επί μήνες δεν εμφανίζεται αγοραστής νοιάζει κανέναν. Ομως ενδιαφέρον έχει το ότι από το 1939, που ολοκληρώθηκε η κατασκευή, χρησιμοποιήθηκε σαν ερωτική φωλιά, σαν σπηλιά του δράκου τέλος πάντων, του Γιόζεφ Γκέμπελς. Ο με εμφάνιση νυφίτσας πανίσχυρος υπουργός προπαγάνδας είχε φυσικά στην απόλυτη δικαιοδοσία του και τον κινηματογράφο. Είχε λοιπόν υποχρεώσει τα στούντιο να απολύσουν κάθε ηθοποιό ύποπτο/η για εβραϊκή καταγωγή και στη θέση τους να προσλαμβάνουν άριες ξανθές, που περνούσαν πρώτα από οντισιόν στη βίλα του και, ανάλογα με τα προσόντα και την ανταπόκρισή τους, τις αντάμειβε και με τον αντίστοιχο ρόλο.

Το 1945 η βίλα, που βρισκόταν ανατολικά, περιήλθε στη Γερμανική (και κατ' ευφημισμόν) Λαοκρατική Δημοκρατία και χρησιμοποιήθηκε για υπηρεσίες τής κομμουνιστικής νεολαίας. Μετά το 1991 έγινε ιδιοκτησία του ενιαίου γερμανικού κράτους, που απέφευγε συστηματικά να την πουλήσει, προκειμένου να μη μετατραπεί σε τόπο προσκυνήματος των νεοναζί. Σήμερα μπήκε πωλητήριο, που προφανώς εναρμονίζεται με τη νοοτροπία της νεοφιλελεύθερης «οικονομικής ακροδεξιάς» των Μέρκελ και Σόιμπλε. Είναι φανερό ότι το νεοφιλελεύθερο κατεστημένο δεν έχει πρόβλημα με την ναζιστική ακροδεξιά, εκτός αν η τελευταία τού κόβει ψήφους, πράγμα που μέχρι στιγμής δεν διαφαίνεται στη Γερμανία.

Παράλληλα με τον Γκέμπελς, για την ανάπτυξη του κινηματογράφου και την πνευματική τροφή των υπηκόων του φρόντιζε και ένας άλλος μέγας ηγέτης, ο Μπενίτο Μουσολίνι. Ολοι έχουμε με άπειρες ευκαιρίες ακούσει ή διαβάσει για την Τσινετσιτά, την ίδρυσή της με τις κλασικές φασιστικές φανφάρες το 1937 και τα πεπραγμένα της πριν, κατά και μετά τον πόλεμο, όσο λειτούργησε πάντα σαν μια απομίμηση του Χόλιγουντ. Ελάχιστα γνωστή όμως είναι η ιστορία της ιταλικής εκδοχής του Λας Βέγκας. Βόρεια από το Μιλάνο, στην κωμόπολη του Λέκο πάνω στη λίμνη Κόμο, μια μεγάλη κτηματική εταιρεία έβγαλε προς πώληση ένα ολόκληρο χωριό-φάντασμα. Περί το 1960, ένας κόμης, ονόματι Μάριο Μπάνιο, είχε αγοράσει ολόκληρο το γειτονικό χωριό Κονσόνο και το κατεδάφισε όλο, εκτός από την εκκλησία και το νεκροταφείο, προκειμένου να στήσει συγκροτήματα από καζίνα, εμπορικά κέντρα και σπα, καθώς και θεματικά πάρκα, ένα είδος Ντίσνεϊλαντ, που θα απευθύνονταν κυρίως σε πλουσίους από τη διπλανή Ελβετία. Το μεγαλομανιακό έργο, έπειτα από ελάχιστο χρόνο λειτουργίας, αχρηστεύθηκε από έναν απρόβλεπτο παράγοντα, από συνεχόμενες κατολισθήσεις, οι οποίες έκλειναν τους δρόμους που διέσχιζαν τις Αλπεις και έφταναν δίπλα στη λίμνη. Εννοείται ότι τα χορταριασμένα κτήρια σήμερα, όπως φαίνονται στις φωτογραφίες του πωλητηρίου, είναι σε τόσο κακό χάλι, ώστε να αναρωτιέται κανείς γιατί οποιοσδήποτε ενδεχόμενος αγοραστής να μην αναζητήσει μια άλλη άχτιστη έκταση δίπλα στη λίμνη και να αποφύγει και τα έξοδα της γενικής κατεδάφισης.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Στη στήλη
Η ιστορία ΑΛΛΙΩΣ!