Έντυπη Έκδοση

Αν ήμουν η Lady Gaga

**Από κείμενο της Λίλας Σταμπούλογλου στο protagon.gr

«Οταν θα έφτανα Ελλάδα, δεν θα έβγαινα απ' το αεροπλάνο γδυμένη Αφροδίτη. Θα έβγαινα ντυμένη Καρυάτιδα Αμφίπολης. Θα παρέμενα στο αρχαιοελληνικό πνεύμα που όλοι αγαπάμε, θα ήμουν πιο επίκαιρη, θα γλίτωνα και το τσιτσίδωμα γιατί όπως και να το κάνουμε τα βράδια έχει πιάσει ψυχρούλα.

Εξω απ' το ξενοδοχείο, θα είχα στήσει καντίνες. Δωρεάν νεοϋορκέζικα χοτ ντογκ για όλους. Να δοκιμάσουν οι Ελληνες γεύσεις του τόπου μου, να νιώσουν και λίγο ατμόσφαιρα Νέας Υόρκης, μιας και δεν βγήκε δήμαρχος ο Σπηλιωτόπουλος να βάλει φωτάκια, να κάνει την Ομόνοια Times Square όπως έλεγε.

Θα ρωτούσα την ελληνική κυβέρνηση αν οι τετραώροφες κατασκευές που φοράω για παπούτσια θεωρούνται ακίνητη περιουσία και πρέπει να πληρώσω ΕΝΦΙΑ.

Θα έστελνα μήνυμα στους Ελληνες θαυμαστές μου: "Μην φοβάστε τους υπόλοιπους Ελληνες που σας κοιτούν με μισό μάτι, ντυθείτε όπως γουστάρετε, ακούστε ό,τι θέλετε, εκφραστείτε ελεύθερα".

Αν έβλεπα ότι δεν γεμίζω το ΟΑΚΑ και το πράμα χρειάζεται σπρώξιμο, θα καλούσα τον Παντελίδη ν' ανοίξει τη συναυλία μου ή θα έκανα ντουέτο με την Πάολα: "Εδώ σε θέλω καρδιά μου applause applause applause"!

Θα έλεγα την κλισεδιά που λένε όλοι οι υπερ-στάρ που μας επισκέπτονται: "Η Ελλάδα είναι η ομορφότερη χώρα του κόσμου". Αλλά θα σημείωνα επίσης ότι χρειάζεται καλύτερο στιλίστα και μάνατζερ: "Αν θέλετε μπορώ να σας δανείσω τους δικούς μου".

Θα υιοθετούσα έναν Ελληνα.

Στη μέση της συναυλίας θα έκανα μια μίνι παρουσίαση του βιογραφικού μου: "Σπούδασα στη Σχολή Καλών Τεχνών Tisch και ήμουν ένα από τα 20 παιδιά παγκοσμίως που κέρδισαν υποτροφία σε ηλικία 17 ετών". Γιατί τα πτυχία κι οι τίτλοι μετράνε σ' αυτή τη χώρα.

"Κι αν νομίζετε ότι ο δρόμος ήταν εύκολος, γελιέστε. Και σε σπίτι-τρύπα έμεινα, και εμπόδια συνάντησα" (εδώ θα έβαζα μουσική υπόκρουση μελό) "και πολλά σκατά έφαγα, και πολλή δουλειά έριξα προσπαθώντας να κάνω το όνειρό μου πραγματικότητα".

Αν κάποιος με σύγκρινε με τον Bob Dylan ή τον Jim Morrisson, θα του έλεγα ότι είναι σα να συγκρίνει την Αντζελα Δημητρίου με τη Χαρούλα Αλεξίου. Ηταν ο Bob Dylan κι ο Jim Morrisson ποπ;

Σε όποιον παρ' όλα αυτά συνέχιζε να με κράζει αγνοώντας ότι κατάφερα να γίνω ποπ είδωλο στον μάταιο τούτο κόσμο, θα του έλεγα το σοφό ελληνικό ρητό: "Με κράζεις; Με θαυμάζεις"».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Στη στήλη
Τυπογραφείο