Έντυπη Έκδοση

Η FYROM και η θλίψη

Ηστάση της FYROM έχει μοναδικό ενδιαφέρον για πολιτικούς, ιστορικούς, γεωπολιτικούς, οικονομικούς, αλλά και ψυχολογικούς λόγους. Ισως ποτέ στην παγκόσμια ιστορία δεν έχει εμφανιστεί σε τέτοια έκταση και με τέτοια άτεγκτη εμμονή ένας λαός, μια κοινωνία να αρνείται με πάθος και να απορρίπτει με μανία τον εαυτό της, να τον εξαφανίζει, να μη βρίσκει τίποτα καλό στην ιστορική της διαδρομή και στα όποια επιτεύγματά της.

Να παραλογίζεται ότι υπάρχει μόνο κλέβοντας την ταυτότητα και τον πολιτισμό τρίτων, να βγαίνει στον κόσμο όχι με το πρόσωπό της, αλλά με πρόσωπο ξένο, κλεμμένο. Κι όλοι να ξέρουν ότι είναι κλεμμένο κι εκείνοι να κορδώνονται για τα κλεμμένα ξένα -σημαία, ταυτότητα, ιστορία και πολιτισμό- με τα οποία δεν έχουν καμία απολύτως σχέση.

Βασικό ανθρώπινο χαρακτηριστικό είναι να εκθειάζεις τον τόπο σου καμαρώνοντας για πράγματα απλά, αθώα, καθημερινά. Το δείνα χωριό έχει ωραία θέα στη θάλασσα, το άλλο έχει ωραίες δημόσιες βρύσες, το άλλο βγάζει ωραία φραγκόσυκα. Η ανάγκη ισορροπίας ωθεί τον άνθρωπο να βρίσκει λόγους που τον κάνουν να αισθάνεται φιλικά και οικεία με τον εαυτό του, την παράδοσή του. Αλλιώς αδυνατεί να υπάρξει, αδυνατεί να ζήσει μια στιγμή χωρίς να βουλιάζει σ' έναν ατέρμονο εφιάλτη αυτοανυποληψίας και αυτοοικτιρμού, που του στραγγαλίζει ανάσα και εξέλιξη.

Αυτό υποφέρει με τις έμμονες ιδέες της η FYROM, ηγεσία, διανοούμενοι και πληθυσμός, στην πλειονότητά τους, δυστυχώς. Λίγη περηφάνια, αξιοπρέπεια, αυτοπεποίθηση, στοιχειώδης αυτοσεβασμός, ντροπή κι αυτοεκτίμηση αν υπήρχαν, θ' άλλαζαν στάση, για να χαρούν τη ζωή τους με την απαραίτητη εντιμότητα. Δεν ξέρω την ιστορία τους, αλλά είμαι σίγουρος ότι η σλάβικη καταγωγή και παράδοσή τους έχει μικρές ή μεγάλες επιτεύξεις, αξιόλογες κατ' αρχάς για τους ίδιους και ύστερα για τους άλλους, γιατί κανείς πολιτισμός δεν αναπτύσσεται για τους τρίτους. Κι όσο πιο πολύ δεν ζητιανεύει αναγνώριση και δεν επαιτεί επαίνους τόσο πιο αυθεντικός και σημαντικός είναι, στο πλαίσιο των δυνατοτήτων του. Οι ανθρώπινοι πολιτισμοί δεν είναι διαγωνισμός ούτε έχουν κάποιον τελολογικό, νομοτελειακό προορισμό. Εμφανίζονται κι αναπτύσσονται για να περιθάλπουν τις ανάγκες των δημιουργών τους, τίποτ' άλλο. Αν τρίτοι θέλουν να υιοθετήσουν κάποιες αξίες ή επιλογές τους, καλώς. Δεν είναι ζητούμενο. Ο ελληνικός πολιτισμός και ο πολιτισμός μιας φυλής του Αμαζονίου ή της Πολυνησίας είναι ακριβώς ίδιοι, ισότιμοι. Αλλες ανάγκες αυτοί, άλλες εμείς, καμία διαφορά ή «ανωτερότητα».

Θλιβερή εξαίρεση στο θεμελιώδη αυτό κανόνα, η FYROM. Πιστεύουν ότι υπάρχουν αυτοεξευτελιζόμενοι. Εκλεψαν για σημαία τους το μακεδονικό αστέρι, γεμίζουν τα άμοιρα Σκόπια (χαιρετίσματα στους παλιόφιλους Μίο, Ματ, Κόκο, Λίζα) με αγάλματα Μακεδόνων, δήθεν προγόνων τους, ενασμενίζονται ότι η σλάβικη γλώσσα τους είναι μια ανύπαρκτη μακεδονική, αδιαφορούν που τα μακεδονίτικα ονόματα και οι επιγραφές είν' ελληνικές, το έργο του Αριστοτέλη στα ελληνικά, ότι ο Ευριπίδης πέθανε στη Μακεδονία, όπου εκεί πρωτοανέβασε τις «Βάκχες», έγραψε μια χαμένη τραγωδία για το βασιλιά Αρχέλαο κ.λπ. Στο μουσείο τους εκθέτουν ελληνικές επιγραφές. Οι επιστημόνες τούς χλευάζουν παγκοσμίως για την ανόητη απρέπειά τους, αυτοί επιμένουν.

Δεν σκέφονται ούτε τα παιδιά τους, ότι τα μεγαλώνουν με ψέματα, τα οδηγούν στην παράνοια και στην τρέλα, ότι και τα εξαπατούν και τα γαλουχούν ως απατεώνες, ότι έχουν υποχρέωση απέναντί τους και οφείλουν να τα προστατεύσουν.

Μακάρι να ισορροπήσουν. Προέρχονται κι από κομμουνιστές που επαίρονταν ότι πάσχιζαν για το δίκαιο, αλλά διέπρεψαν στο σοσιαλιμπεριαλισμό περί τη Μακεδονία. Βαυκαλίζονται ότι κλέβοντας αποκτούν υπόσταση και μετέχουν σε γεωπολιτικά τερτίπια. Δεν αντιλαμβάνονται ότι αυτοταπεινώνονται. Οτι γίνονται γελωτοποιοί της ανθρωπότητας. Μετέφεραν όντως το φέρετρο του Γκλιγκόροφ με αγροτικό επειδή είπε το αυτονόητο, πως δεν είναι Μακεδόνες;

Δικοί μας ψευτο-ιστοριοδίφες, ιοί, χολέρες και πανούκλες υποδαυλίζουν τον παρανοϊκό φανατισμό τους, επικαλούμενοι στοιχεία και «στοιχεία». Ας τους λυπηθούν. Δεν θα ησυχάσουν ποτέ, αν δεν αποδεχθούν και συμφιλιωθούν με τον εαυτό τους. Είναι Σλάβοι -κι ας είναι περήφανοι.

Αφορμή η Αμφίπολη -ο κυκλικός περίβολος και μόνο αποδεικνύει τη μεγαλειώδη αξία του ευρήματος. Ευκαιρία για τη FYROM να συνειδητοποιήσει ότι υπόσταση και ταυτότητα δεν νοούνται κλεμμένες και να πάψει να είναι υποκατάστημα Γερμανίας, ΗΠΑ κ.λπ. -τι καλοί σύμμαχοι και εταίροι.

Κι εμείς να δείξουμε σοβαρότητα σταματώντας φλυαρίες και προβλέψεις. Η κυβέρνηση χρησιμοποιεί την ανασκαφή για να κουκουλώσει το μνημονιακό έρεβος και παίζουν το παιχνίδι της όσοι διαπληκτίζονται, μιλώντας κιόλας για «εθνικιστική παράκρουση» και «κατασκευή εθνικής αφήγησης». Δεν έχουμε τέτοιες ανάγκες. Δεν ζούμε στη FYROM ούτε στην Τουρκία, ευτυχώς.

* Συγγραφέας

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Στη στήλη
Ανάλυση στα γεγονότα