Έντυπη Έκδοση

Εικόνες από το χθες, το σήμερα, το αύριο

Η Ελλάδα διεκδικεί μια εικόνα που θα συναντάται, και πάλι, με την Ιστορία, τον Πολιτισμό και τον πραγματικό εαυτό της

Οι ανασκαφές στην Αμφίπολη ξαναφέρνουν στη σκέψη Ελλήνων και ξένων εικόνες, έννοιες και σκέψεις που πήγαιναν να ξεχαστούν. Αιώνες τώρα, Ευρωπαίοι και Αμερικανοί, Ασιάτες και Αφρικανοί, ακούγοντας τη λέξη Ελλάδα, έφερναν στο νου τους έννοιες πανανθρώπινες, όπως η Δημοκρατία, η Ελευθερία, οι Τέχνες και τα Γράμματα. Σκέφτονταν τόπους με αιώνιους συμβολισμούς, όπως η Ακρόπολη, η Ολυμπία και η Βεργίνα.

 Θυμούνταν ονόματα ανθρώπων του πνεύματος, όπως ο Σωκράτης, ο Πλάτωνας και ο Αριστοτέλης. Και αιώνιων εκφραστών της ανδρείας, όπως ο Λεωνίδας, ο Αχιλλέας, ο Μ. Αλέξανδρος. Και ηρώων που πολεμούσαν σαν Ελληνες. Αλλά και μέρη μαγευτικά του Αρχιπελάγους, της Μακεδονίας, της Αττικής. Μια Ελλάδα της Ιστορίας και του Πολιτισμού, της φιλοξενίας και φιλότιμου.

Ολα αυτά, οι έννοιες και οι εικόνες, που παρέμειναν αναλλοίωτες, ανάμεσα στους αιώνες, άρχισαν να θολώνουν από σκιές που προκαλούσαν μια σειρά νοσηρές παθογένειες του κράτους και του δημόσιου βίου, όπως η ασυδοσία, η διαφθορά, η διαπλοκή. Αρχισαν, κατόπιν, να κακοποιούνται και από δηλώσεις για «διεφθαρμένη και αναξιόπιστη χώρα», ισχυρισμούς για «οκνηρούς και τεμπέληδες Ελληνες», αποκαλύψεις σκανδάλων και όργια φοροδιαφυγής. Μουντζουρώνονταν, όμως, και από τις βιαιότητες ακραίων στοιχείων, τις δράσεις κουκουλοφόρων, τα εγκλήματα των νεοναζί, τα κηρύγματα του μίσους και του διχασμού. Από στοιχεία ξένα προς τη χώρα που γέννησε το μέτρο και τη μετριοπάθεια, τη διαλεκτική και τη σύνθεση.

Ηεικόνα της αιώνιας Ελλάδας ανατράπηκε και ποδοπατήθηκε, αμέσως μόλις παραδόθηκε στο μνημόνια. Τότε που η παγκόσμια κοινότητα άρχισε να συζητά για χρεοκοπία και έξοδο από την Ευρωζώνη, αλλά και να επικαλείται την Ελλάδα σαν παράδειγμα προς αποφυγή. Προστέθηκαν, κατόπιν, και οι παρενέργειες της φαρμακευτικής αγωγής που δόθηκε για το ξεπέρασμα της κρίσης. Τα λουκέτα στις γειτονιές μας, οι άστεγοι στους δρόμους, οι άνεργοι, οι πεινασμένοι, ο κόσμος που έφτασε στα έσχατα όρια της αντοχής του. Εικόνες με τα χαλάσματα της κρίσης, που καταδεικνύουν τις μεγάλες θυσίες που έγιναν για να κρατηθεί η χώρα στα πόδια της.

Φέτος η Ελλάδα υποδέχθηκε περισσότερους τουρίστες από κάθε άλλη χρονιά. Είχε, όμως, και τους λιγότερους Ελληνες που μπόρεσαν να κάνουν δυο μέρες διακοπές. Μια εικόνα κραυγαλέων αντιφάσεων, που δεν μπορείς να καταλάβεις αν δεν τη δεις ολόκληρη. Γιατί από τη μία δείχνει ξεκάθαρα πού φτάσαμε και από την άλλη πού μπορούμε να πάμε. Δείχνει το κόστος του χθες, αλλά και την ελπίδα της ανάκαμψης, που μπορεί να ζωντανέψει. Εντονα το κόστος και αμυδρή την ελπίδα. Γεγονός που επισημαίνει την απόσταση από το ζητούμενο, που είναι το ακριβώς αντίθετο.

Η Ελλάδα, αφού πλήρωσε βαρύτατο τίμημα, διεκδικεί, τώρα, μια νέα πραγματικότητα. Ολοκληρώνει τις υποχρεώσεις που ανέλαβε στους εταίρους και τους δανειστές της και παλεύει να βγει από τα μνημόνια. Αφήνει σταδιακά την ύφεση για να βρει ξανά ρυθμούς ανάπτυξης και έντασης της απασχόλησης. Δρομολόγησε και συνεχίζει ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις στις δομές του κράτους και της οικονομίας. Ετοιμάζεται, ταυτόχρονα, για ριζικές αλλαγές στο Σύνταγμα και τους θεσμούς της. Για να μπορέσει να σταθεί γερά στα πόδια της και να χτίσει νέες εικόνες σε στέρεο καμβά.

Η Ελλάδα ετοιμάζεται για τα πρώτα βήματα πέρα από το σημερινό θλιβερό οικονομικό και κοινωνικό κατάντημα. Προχωρά με στόχο την ανάταξη της οικονομίας και την ανάταση της κοινωνίας της. Διεκδικεί μια εικόνα που θα συναντάται, και πάλι, με την Ιστορία, τον Πολιτισμό και τον πραγματικό εαυτό της. Εχει, ωστόσο, μπροστά της δύσκολα στοιχήματα και κρίσιμες αποφάσεις. Και δεν είναι τα πάντα στα χέρια της. Σε κάθε περίπτωση, πάντως, πολλά εξαρτώνται από δικές της αποφάσεις. Και οι επόμενοι μήνες θα δείξουν. Η πορεία ποτέ δεν είναι ευθεία. Και, τις πιο πολλές φορές, στις στροφές κρίνεται.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Στη στήλη
Αρθρο