Ηλεκτρονική Έκδοση

ΠΟΛΕΜΟΣ ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ

Οι ΗΠΑ δεν ελέγχουν τις επεμβάσεις

Αδυνατίζει η αμερικανική ισχύς να καθορίζει εξελίξεις

“Αν υπάρχει κάτι που θα έπρεπε να έχουν μάθει οι Αμερικανοί από τους πρόσφατους πολέμους, είναι ότι δεν διαθέτουν τη σοφία, τους πόρους ή τη μόνιμη ισχύ να καθορίζουν τις πολιτικές εκβάσεις”, αναφέρει σχόλιο στην εφημερίδα Financial Times (FT).

Μέχρι πριν από λίγο καιρό, η Ουάσιγκτον οραματιζόταν να χτίσει «εύπορες δημοκρατίες» στο Αφγανιστάν και στο Ιράκ. Σήμερα θα ήταν ευχαριστημένη αν μπορούσε απλώς να κρατήσει ακέραιες αυτές τις χώρες. Ο πρόεδρος Μπάρακ Ομπάμα σχολίασε ότι οι ΗΠΑ πρέπει να αναγνωρίσουν ότι ο κόσμος είναι μπερδεμένος. Η στρατηγική του είναι να προσπαθεί να αποφεύγει τις ανοησίες”, αναφέρει.

Και όμως, προσπαθεί πάλι να δώσει ένα πιο φιλόδοξο πρόσωπο στην αμερικανική πολιτική και επανέλαβε πρόσφατα ότι οι ΗΠΑ «θα τσεκουρώσουν και εν τέλει θα καταστρέψουν» το Islamic State of Iraq and the Levant, το βλαστάρι της αλ Κάιντα, που είναι γνωστό ως Isis. Ακολούθησαν οι αεροπορικοί βομβαρδισμοί”.

Οι FT σχολιάζουν, επίσης:

Οι υποσχέσεις που δίνει, όμως, είναι υπερβολικές. Οι ΗΠΑ χρειάζονται πιο ευέλικτη στρατηγική. Ο κ. Ομπάμα θα μπορούσε να μάθει από την πολιτική της Αγγλίας -και αργότερα της Βρετανίας- έναντι της ηπειρωτικής Ευρώπης ανά τους αιώνες. Το Λονδίνο δεν είχε σταθερούς φίλους. Όμως, όποτε μια μεγάλη δύναμη έμοιαζε να ετοιμάζεται να κυριαρχήσει στην Ευρώπη, η χώρα έριχνε το βάρος της υπέρ του αντίπαλου συνασπισμού, στρατηγική που έγινε γνωστή ως «υπεράκτια εξισορρόπηση». Η Βρετανία δεν είχε ποτέ μεγάλες χερσαίες δυνάμεις, αλλά η ναυτική και η οικονομική ισχύς της έγερναν τη ζυγαριά εναντίον των επίδοξων ηγεμόνων.

Είναι ένας ρόλος που μπορεί να παίξει άνετα η Αμερική. Οι ΗΠΑ δεν είναι σε θέση να λήξουν τη διαμάχη σουνιτών - σιιτών που μεταδίδεται στην ευρύτερη Μέση Ανατολή. Η Ουάσιγκτον δεν έχει τα κατάλληλα όπλα για να επιβάλει έναν πολιτικό συμβιβασμό που θα καθιέρωνε την πραγματική δημοκρατία στη Συρία ή τη σωστή διακυβέρνηση στο Ιράκ. Το μόνο που μπορεί είναι να ελπίζει ότι η διαμάχη δεν θα κρατήσει όσο ο 30ετής πόλεμος μεταξύ προτεσταντών και καθολικών στην Ευρώπη του 17ου αιώνα.

Εκείνο που μπορεί όμως να κάνει η Αμερική είναι να μην αφήσει τους πραγματικά κακούς παράγοντες, όπως το Isis και το καθεστώς Άσαντ, να πετύχουν καθοριστικές νίκες. Η Ουάσιγκτον θα πρέπει να πάρει πίσω τις περικοπές στον αμυντικό προϋπολογισμό της, αλλά αυτό είναι έτσι κι αλλιώς αναπόφευκτο, εξαιτίας των προκλήσεων που θέτουν η Ρωσία και η Κίνα.

Οι ΗΠΑ δεν έχουν σταθερούς φίλους ή εχθρούς στη διαμάχη ανάμεσα στις σέχτες. Οι πετρελαιοπαραγωγοί χώρες του Αραβικού Κόλπου έχουν κοινά συμφέροντα με την Αμερική και ορισμένες συμμετείχαν στις αεροπορικές επιθέσεις της στη Συρία. Αλλά λίγες από αυτές έχουν πραγματική δημοκρατία. Έχουν όλες συμβάλει στην ανάφλεξη και όλες έχουν υποστηρίξει βίαιους εξτρεμιστές σε κάποια στιγμή της Ιστορίας τους. Αντιθέτως, ενώ οι ΗΠΑ θεωρούν το Ιράν βασικό αντίπαλο, ο στόχος της κατατρόπωσης του Isis είναι κοινός στην Ουάσιγκτον και στην Τεχεράνη.

Για να λειτουργήσουν οι ΗΠΑ ως εξωτερικός εξισορροπιστής, θα πρέπει να ξεχάσουν τους μεγάλους στόχους όπως την εξόντωση του Isis. Εξάλλου ήδη δεν έχουν καταφέρει την εξόντωση της αλ Κάιντα, κάτι για το οποίο προσπαθούν επί 13 χρόνια. Το Isis δεν πρόκειται να αποδειχθεί ευκολότερος στόχος.

Όταν οι ΗΠΑ προσπάθησαν να δείξουν σκληρή επιβολή στο Ιράκ, οι επιπτώσεις αποδείχθηκαν χειρότερες από το αρχικό πρόβλημα. Δεν μπορούν όμως να υποχωρήσουν από έναν κόσμο που ξεφεύγει από τον έλεγχο”.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Διεθνή
Με λέξεις-κλειδιά
Ιράκ
Συρία
Οικονομική κρίση
ΗΠΑ
Για το ίδιο θέμα
Βομβαρδισμοί και μαύρη λίστα τζιχαντιστών