Έντυπη Έκδοση

Για το σπίτι της Οπερας

Η αναχώρηση της Μαρίας Κάλλας από τη σκηνή του βίου στις 16 Σεπτεμβρίου 1977, στο Παρίσι, λίγο πριν κλείσει τα 54 της χρόνια (είχε γεννηθεί στη Νέα Υόρκη στις 2 Δεκεμβρίου 1923), σήμανε το βιολογικό τέλος μιας τραγουδίστριας που ήδη όσο ζούσε είχε κατακτήσει την αθανασία στη συνείδηση των φιλόμουσων.

Η Ελληνοαυστραλέζα υψίφωνος Ελενα Ξανθουδάκη με την Ορχήστρα της ΕΛΣ Η Ελληνοαυστραλέζα υψίφωνος Ελενα Ξανθουδάκη με την Ορχήστρα της ΕΛΣ Η επέτειος αυτή τα τελευταία χρόνια έχει άτυπα καθιερωθεί από την Εθνική Λυρική Σκηνή ως εποχή έναρξης δραστηριότητας της νέας καλλιτεχνικής περιόδου. Μετά το περσινό αφιέρωμα σε δρόμους και πλατείες, που είχε συγκεντρώσει πλήθος ακροατών, φέτος πραγματοποιήθηκε Γκαλά Οπερας στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού, την Κυριακή 21 Σεπτεμβρίου.

Τα έσοδα της βραδιάς θα ενισχύσουν την ίδρυση Ακαδημίας Λυρικής Τέχνης «Μαρία Κάλλας» στο κτήριο όπου η αοιδός κατοίκησε στην Αθήνα, στην οδό Πατησίων, αριθμός 61. Σχετική συνέντευξη Τύπου έδωσαν στην Τεχνόπολη η υψίφωνος Βάσω Παπαντωνίου, πρόεδρος της Εταιρείας για το Κτήριο της Οπερας και της Ακαδημίας Λυρικής Τέχνης «Μαρία Κάλλας», ο καλλιτεχνικός διευθυντής της ΕΛΣ Μύρων Μιχαηλίδης και ο δήμαρχος Αθηναίων Γιώργος Καμίνης. Τα ζητούμενα είναι δύο: αφ' ενός να λειτουργήσει ένα ανώτατο παιδαγωγικό ίδρυμα που θα διδάσκει τις διάφορες δεξιότητες που απαιτούνται στην όπερα -τραγούδι, υποκριτική, σκηνοθεσία κ.ά.-, ιδίως για νέους που δεν έχουν τα μέσα να σπουδάσουν στο εξωτερικό, αφ' ετέρου να δημιουργηθεί μια ζωντανή εστία μάθησης και πολιτισμού σε μία περιοχή της Αθήνας που επί χρόνια εγκαταλείφθηκε και υποβαθμίστηκε.

Η Ιταλίδα υψίφωνος Φιορέντσα Τσεντολίνς Η Ιταλίδα υψίφωνος Φιορέντσα Τσεντολίνς Εδώ πρέπει να σημειώσουμε ότι η Μαρία Κάλλας εκπαιδεύθηκε μουσικά στην Αθήνα. Κατ' εξοχήν δασκάλα της στο τραγούδι υπήρξε η Ισπανίδα υψίφωνος Ελβίρα δε Ιδάλγο (1891-1980), η οποία είχε διαφύγει το ξέσπασμα του ισπανικού Εμφυλίου. Η ίδια είχε υπάρξει μαθήτρια του επίσης Ισπανού Μελχιόρ Βιδάλ, στο Μιλάνο.

Αν και δεν είναι εξακριβωμένο ότι ο Βιδάλ είχε υπάρξει και πραγματικά μαθητής του, ανήκε όμως στη γενιά που μαθήτευσε στην τέχνη του Μανουέλ Γκαρσία υιού, του πιο διακεκριμένου δάσκαλου τραγουδιού του 19ου αιώνα, γιου του Μανουέλ Γκαρσία πατρός, του πρώτου διδάξαντος το ρόλο του Αλμαβίβα στον Κουρέα της Σεβίλης του Ροσίνι το μακρινό 1816.

Ως εκεί, και ακόμα μακρύτερα αναγόταν λοιπόν η φωνητική γενεαλογία της Μαρίας Κάλλας. Η όπερα είναι μια διεθνής παράδοση και θα είναι μεγάλη τύχη η στελέχωση μιας λυρικής ακαδημίας από ικανούς δασκάλους, εφ' όσον δεν ισχύσουν κριτήρια εθνικά, τοπικά, πολιτικά, οικογενειακά, φιλικά, κομματικά, παραταξιακά, συγγενικά, υποχρεωσιακά, σεξουαλικά, και λοιπά και λοιπά και λοιπά...

Στη συναυλία του Ηρωδείου συμμετείχαν αφιλοκερδώς έξι διακεκριμένοι τραγουδιστές. Την παρουσίαση έκανε η ηθοποιός Μαρία Ναυπλιώτου, ενώ την Ορχήστρα και τη Χορωδία της Εθνικής Λυρικής Σκηνής -αμφότερες πολύ καλές- διηύθυνε εμπνευσμένα ο αρχιμουσικός Λουκάς Καρυτινός.

Το πρώτο μέρος άνοιξε με τον «Πρόλογο» από τους Παλιάτσους του Λεονκαβάλο, που ερμήνευσε ο βαρύτονος Αρης Αργύρης. Αργότερα δόθηκε η εισαγωγή και το τραγούδι του Τορεαδόρ (Votre Toast) από την Κάρμεν του Μπιζέ, το οποίο ο τραγουδιστής ολοκλήρωσε με μια εξωφρενική επίδειξη της φωνητικής του ισχύος.

Η ανερχόμενη Ελληνοαυστραλέζα υψίφωνος Ελενα Ξανθουδάκη άλλαξε τρεις εντυπωσιακές τουαλέτες για κάθε μία από τις άριες που τραγούδησε: «Je veux vivre» από τον Ρωμαίο και Ιουλιέτα του Γκουνό, «Quando m'en vo» από την Μποέμ του Πουτσίνι, και «Mein Herr Marquis» από τη Νυχτερίδα του Γιόχαν Στράους υιού. Ο συνδυασμός άψογης τεχνικής, ευκρινούς άρθρωσης, σκηνικής παρουσίας και αίσθησης του ύφους εξίσου στο γαλλικό, το ιταλικό και το γερμανικό ρεπερτόριο απέδειξαν ότι η όμορφη ομογενής είναι μία νέα αλλά ώριμη καλλιτέχνις.

Ο Ιταλός μπασοβαρύτονος Νίκολα Ουλιβιέρι Ο Ιταλός μπασοβαρύτονος Νίκολα Ουλιβιέρι Εξαιρετικός υπήρξε και ο Ιταλός μπασοβαρύτονος Νίκολα Ουλιβιέρι, που τραγούδησε δύο κωμικές άριες: την άρια του καταλόγου από τον Ντον Τζοβάνι του Μότσαρτ και «La Calumnia e un venticello» από τον Κουρέα της Σεβίλης του Ροσίνι. Συνδυάζοντας και αυτός φωνητική αρτιότητα και καθαρότατη άρθρωση, μας βοήθησε να ξανακατανοήσουμε τα λόγια από τις άριες που κάποτε ίσως είχαμε διαβάσει αλλά με τη συνήθεια ξεχάσαμε, ενώ με την ταιριαστή υποκριτική του μας θύμισε πώς λειτουργεί η κωμωδία στη μουσική.

Στο δεύτερο μέρος, αντί της Ντανιέλα Ντεσί που είχε αρχικά ανακοινωθεί, εμφανίστηκε η Ιταλίδα υψίφωνος Φιορέντσα Τσεντολίνς, που ντύθηκε... Νόρμα για να τραγουδήσει «Un bel di vedremo» από τη Μαντάμα Μπάτερφλαϊ του Πουτσίνι, σε μια ερμηνεία φωνητικά αρτιότατη, αλλά εκφραστικά μάλλον εξεζητημένη. Πιο προσαρμοσμένη υφολογικά ήταν στην άρια «Ιο sono l'umile ancella» από την Αδριανή Λεκουβρέρ του Τσιλέα και «Pace, pace mio Dio» από τη Δύναμη του Πεπρωμένου του Βέρντι.

Οι συντελεστές της παράστασης Οι συντελεστές της παράστασης Ο Περουβιανός αμερινδός τενόρος Αντρές Βεραμέντι ερμήνευσε τις δημοφιλέστατες άριες του Πουτσίνι «Recondita Armonia» από την Τόσκα και «Nessun Dorma» από την Τουραντότ με την ιδιόμορφη αλλά καθαρή και ισχυρή φωνή του, ενθουσιάζοντας το κοινό.

Η υψίφωνος Δήμητρα Θεοδοσίου επανέλαβε την επιτυχημένη απόδοση της άριας της Λαίδης Μάκβεθ του Βέρντι «La luce langue», που είχε τραγουδήσει τον προηγούμενο χειμώνα στην αίθουσα Τριάντη, και έκλεισε το πρόγραμμα με μία υποδειγματική απόδοση του ρετσιτατίβο, άρια και καμπαλέτα της Ιμογένης από τον Πειρατή του Μπελίνι «Ah ! S'io potessi... Col sorriso d'innocenza».

Εκτός προγράμματος οι έξι τραγουδιστές ενώθηκαν για να τραγουδήσουν την πρόποση (Libiamo) από την Τραβιάτα, τις εντυπώσεις όμως έκλεψε η παρουσιάστρια της βραδιάς με το κομψό πλην αραχνοΰφαντο σύνολό της... 7

INFO: Οι φωτογραφίες είναι του Χάρη Ακριβιάδη.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Οπερα
Μουσική
Κλασική μουσική