Έντυπη Έκδοση

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΑΚΟΜΑ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ ΠΟΥ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΠΛΟΚΗ ΚΑΤΑΠΙΑΝΕΤΑΙ ΜΕ ΤΑ ΣΟΒΑΡΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΜΑΣ

Η Αλγερία πληγώνει ακόμα...

Ενας Γάλλος στρατιώτης αυτοκτονεί το 1960 στην επιστοφή του από την Αλγερία στη Γαλλία. Η επίσημη εκδοχή προς την οικογένειά του είναι πως σκοτώθηκε ενώ μαχόταν. Σαράντα χρόνια αργότερα ένας συμπολεμιστής του, ετοιμοθάνατος στο νοσοκομείο, αποφασίζει να αποκαλύψει την αλήθεια για το θάνατο του Αντουάν.

Κι ένας ιδιωτικός ντετέκτιβ καλείται να σκαλίσει τα παλιά γεγονότα προκειμένου να βρει τους ηθικούς αυτουργούς που οδήγησαν ένα εικοσάχρονο παιδί στο να «δαγκώσει» την κάννη του πιστολιού του και να τινάξει τα μυαλά του στον αέρα.

Ο Ζιλ Βενσάν, μέσα από το (αστυνομικό) μυθιστόρημά του «Στους λόφους του Αλγερίου» (μετάφραση Ρίτα Κολλαΐτη, εκδόσεις Καστανιώτη), επιστρέφει σε μια ιστορική στιγμή που ακόμα τσούζει στη Γαλλία. Ο συγγραφέας καταπιάνεται με το θέμα της αποικιοκρατίας, σε μια χώρα, τότε, που έβγαινε ταπεινωμένη από τον πόλεμο στην Ινδοκίνα, παραδίδοντας τα ηνία στους Αμερικανούς, μια χώρα που έκανε τα αδύνατα δυνατά στη συνέχεια προκειμένου να κρατήσει τις κτήσεις της στη Βόρεια Αφρική.

Ο αγώνας της Αλγερίας για ανεξαρτησία από τη Γαλλία είχε ξεκινήσει ήδη από το 1954, όταν το «Μέτωπο για την Εθνική Απελευθέρωση» (FLN) προέβαλλε το αίτημα της αποτίναξης του γαλλικού αποικιοκρατικού ζυγού.

Σκηνές από την ταινία  «Η μάχη του Αλγερίου» Σκηνές από την ταινία «Η μάχη του Αλγερίου» Παρ' όλα αυτά, η γαλλική κυβέρνηση άργησε να ανταποκριθεί, μη παραδεχόμενη ότι η κατάσταση στην αποικία της είχε φτάσει εκτός ελέγχου. Δυο χρόνια αργότερα, το 1956, περισσότεροι από 400.000 Γάλλοι στρατιώτες είχαν σταλεί στην Αλγερία. Στόχος, η καταστολή της επανάστασης τόσο με συμβατικά μέσα, από αέρα και θάλασσα, όσο και με τη χρήση βομβών τύπου ναπάλμ, τη διείσδυση και ανάπτυξη δεσμών με το μουσουλμανικό πληθυσμό, τη χρήση προπαγάνδας, παραπληροφόρησης και κατασκοπίας.

Ο πόλεμος αυτός είχε σημαντικές επιπτώσεις και στο εσωτερικό της Γαλλίας. Ο ολοένα αυξανόμενος αριθμός των θυμάτων είχε προκαλέσει ένταση και είχε πλήξει σημαντικά τη γαλλική οικονομία. Ο γαλλικός λαός είχε χωριστεί σε δύο στρατόπεδα: τους υποστηρικτές της ανεξαρτησίας της αποικίας και αυτούς που επέμεναν ότι η Αλγερία έπρεπε να παραμείνει μέρος της γαλλικής επικράτειας.

Οι φρικαλεότητες δε εκ μέρους των γαλλικών αποικιοκρατικών στρατευμάτων ως απάντηση στα τυφλά χτυπήματα του FLN ξεπερνούσαν κάθε φαντασία. Οι βετεράνοι της Ινδοκίνας, που είχαν κληθεί για να πολεμήσουν στην Αλγερία ειδικά, δεν χαμπάριαζαν τίποτα. Τα βασανιστήρια, οι ομαδικές σφαγές, οι βιασμοί κι ό,τι άλλο βάλει ο νους του ανθρώπου, προκειμένου να καταπνιγεί η αλγερινή επανάσταση, ήταν στην ημερήσια διάταξη.

Ο Βενσάν «πατάει» ακριβώς πάνω σ' ένα τέτοιο φρικτό γεγονός. Ο νεαρός Αντουάν, που υπηρέτησε ως ασυρματιστής, πρόκειται να επιστρέψει στη Γαλλία δίχως να έχει σκοτώσει ούτε έναν Αλγερινό στη διάρκεια των μαχών. Οι δικοί του θα τον ρωτούν για τις ηρωικές πράξεις του κι αυτός δεν θα έχει τι να τους πει. Ετσι κάποιοι ανάμεσα στους συντρόφους του αποφασίζουν να δώσουν λύση στο πρόβλημα. Αρπάζουν ένα παιδί και τον παππού του από ένα χωριουδάκι και βάζουν στα χέρια του Αντουάν ένα καλά ακονισμένο μαχαίρι, προτείνοντάς του να το χρησιμοποιήσει. Κι έτσι αυτός θα βάψει επιτέλους τα χέρια του με αίμα.

Σαράντα χρόνια αργότερα στη Μασσαλία ο κύκλος του αίματος θ' ανοίξει ξανά. Η αδελφή του νεαρού που αυτοκτόνησε θα απευθυνθεί στον ιδιωτικό αστυνομικό Σεμπαστιέν Τουρέν και θα του ζητήσει να σκαλίσει τα παλιά γεγονότα. Κι αυτός εκεί που νομίζει πως βρίσκεται εμπρός σε μια υπόθεση ρουτίνας, αίφνης θα αναγκαστεί να εξιχνιάσει μια σειρά φόνων αλλά και να κατηγορηθεί ο ίδιος ως ένοχος γι' αυτούς.

Οι «Λόφοι του Αλγερίου» είναι ακόμα ένα μυθιστόρημα που καμώνεται το αστυνομικό, ενώ στην ψίχα του θα βρούμε την πολιτική και τα σημαντικά προβλήματα που εξακολουθούν να ταλανίζουν, την κοινωνία μας. Γραμμένο με νεύρο, δεν επιστρέπει στον αναγνώστη να πάρει ανάσα και βεβαίως τον αναγκάζει να μην το αφήσει από τα χέρια του, μέχρι να φτάσει στο λυτρωτικό φινάλε.

Για την ιστορία να ολοκληρώσουμε γράφοντας ότι το φθινόπωρο του 1961 η γαλλική κυβέρνηση ξεκίνησε μυστικές συνομιλίες με την προσωρινή κυβέρνηση της Αλγερίας (GPRA), με έδρα την Τύνιδα. Τον Μάρτιο του επόμενου χρόνου αποφασίζεται η ανακωχή και ακολουθεί δημοψήφισμα σχετικά με την ανεξαρτησία της Αλγερίας, την οποία ο γαλλικός λαός αποδέχτηκε.

Το αποτέλεσμα ήταν πως χιλιάδες Γάλλοι πολίτες εγκατέλειψαν την πρώην αποικία, η οποία την 1η Ιουλίου του 1962, ύστερα από σχετικό δημοψήφισμα ανάμεσα στον αλγερινό λαό, αποφάσισε την ανεξαρτησία της. Δυο μέρες αργότερα ο στρατηγός Ντε Γκολ αναγνώρισε και επίσημα τη νέα χώρα. 

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Παρουσίαση βιβλίου
Βιβλίο