Έντυπη Έκδοση

Η Brigitte Bardot 80 χρόνων!

Στη Γαλλία από χτες γιορτάζουν με αφιερώματα τα αυριανά της γενέθλια

Το 1957 βρέθηκα στις Κάνες, καλεσμένος από τη Διεθνή Ομοσπονδία Κινηματογραφικών Σχολών, η οποία είχε το συνέδριό της εκεί μαζί με το κινηματογραφικό Φεστιβάλ.

Κι εκεί συνειδητοποίησα τι είχε συμβεί στον κόσμο με την άφιξη της Μπριζίτ Μπαρντό. Παρακολουθούσαμε οι σύνεδροι τις προβολές, αλλά ένα βράδυ η προβολή καθυστέρησε πάνω από μια ώρα, γιατί τόσο χρειάστηκε η Μπριζίτ Μπαρντό για να περάσει την είσοδο. Μια μάζα ανθρώπων, βασικά δημοσιογράφων και φωτογράφων, την είχε περικυκλώσει. Ολοι ήθελαν να την αγγίξουν, να της μιλήσουν, να τη ρωτήσουν, να τη φωτογραφίσουν. Αυτό δεν είχε συμβεί ποτέ στις Κάνες -ούτε έγινε ποτέ στο μέλλον. Με κανέναν και με καμιά. Τι είχε συμβεί; Τον Δεκέμβρη του 1956 βγήκε στους κινηματογράφους η ταινία του Ροζέ Βαντίμ «Και ο Θεός έπλασε τη Γυναίκα». Αλλά φαίνεται ότι ο Θεός έπλασε κατ' ευθείαν την Μπαρντό. Αλλιώς δεν εξηγείται ο σεισμός που ακολούθησε. Και όχι μόνο στη Γαλλία. Ετσι θάφτηκε από τον Τύπο και το άλλο μεγάλο γεγονός. Ο θάνατος του Μακάρθι (και του μακαρθισμού) την ημέρα των εγκαινίων του Φεστιβάλ! Η Μπαρντό είχε ήδη γυρίσει 18 ταινίες και ως εκκολαπτόμενη σταρ πηγαινοερχόταν στο Φεστιβάλ των Κανών. Μάλιστα τον προηγούμενο χρόνο φρόντισε να επισκεφθεί για να γνωριστεί -και φωτογραφηθεί- με τον Πικάσο που είχε το ατελιέ του εκεί κοντά. Τα 1957, πάλι, δεν είχε ταινία στο Φεστιβάλ, ήταν πάλι απλώς προσκεκλημένη (όπως εγώ, για παράδειγμα!), όμως τότε είχε προηγηθεί η ταινία «Και ο Θεός έπλασε τη Γυναίκα». Και η Γυναίκα αυτή ήταν η Μπαρντό.

Τη σκηνή αυτή στην είσοδο της αίθουσας προβολών θα τη θυμούνται όσοι έχουν δει την ταινία μου «Η ζωή είναι θέαμα», στην οποία η Μπαρντό αφηγείται πολύ παραστατικά το τι έχει τραβήξει από τους παπαράτσι. Ηταν τότε 23 χρόνων. Και αύριο Κυριακή, 28 Σεπτεμβρίου, κλείνει τα 80 της χρόνια! Στα 40 της αποφάσισε να μην ξαναπαίξει στον κινηματογράφο. Να κάνει μόνο ζωοφιλικούς αγώνες, κάτι το προοδευτικό, αλλά και παρέα με ακροδεξιούς, κάτι το αντιδραστικό. Τώρα πώς να κρίνεις με αυστηρότητα μια τόσο σύνθετη ύπαρξη; Οταν μάλιστα έχει παίξει σε τόσες ενδιαφέρουσες ταινίες κι έχει φέρει πίσω στη γη την Αφροδίτη; Που κι αυτή βέβαια αριστερή δεν μοιάζει να ήτανε, απ' όσο γνωρίζουμε. Ούτε καν ζωόφιλη. Ενώ η Μπαρντό έβγαλε σε πλειστηριασμό το κτήμα της για να χρηματοδοτήσει το ζωοφιλικό της ίδρυμα. Λέγοντας: «Εδωσα την ομορφιά μου και τα νιάτα μου στους άνδρες. Τώρα δίνω τη σοφία μου και την εμπειρία μου για την προστασία των ζώων». «Ησασταν πιστή στους άνδρες με τους οποίους ζήσατε;» τη ρώτησαν. «Κοιτάξτε -είπε- είναι καλύτερα να είσαι άπιστη όταν υποφέρεις που παραμένεις πιστή!». «Δεν σας ενοχλούν οι αλλαγές που φέρνουν μαζί τους τα χρόνια που περνούν;». «Είναι λυπηρό να γερνάς, αλλά ευχάριστο να ωριμάζεις», απάντησε.

Η αγαπημένη μου ταινία του Γκοντάρ είναι «Η περιφρόνηση», με την Μπριζίτ Μπαρντό. Και είναι ίσως ο πιο ενδιαφέρων ρόλος από όλους της. Αν και αναρωτιέμαι αν το έχει αντιληφθεί. Στην ταινία πρωταγωνιστεί επίσης ο Μισέλ Πικολί στο ρόλο του αδιάφορου κάπως συζύγου της. Παίζουν επίσης ο Τζακ Πάλανς στο ρόλο του παραγωγού ταινίας με βοηθό τον ίδιο τον Γκοντάρ και (επεισοδιακά) ο Φριτς Λανγκ στο ρόλο του σκηνοθέτη.

Η ταινία είναι μια διασκευή του ομώνυμου μυθιστορήματος του Αλμπέρτο Μοράβια και το μεγαλύτερο μέρος της γυρίστηκε στο θρυλικό σπίτι του Μαλαπάρτε, χτισμένο πάνω σε βράχους του νησιού Κάπρι, σαν να αιωρείται πάνω από τον Κόλπο του Σαλέρνο. Σ' αυτό έχει μείνει και ο Τσόρτσιλ και ο στρατάρχης Ρόμελ.

«Η "Περιφρόνηση" είναι τελικά η ταινία της Μπαρντό, η μόνη, γιατί είναι η ταινία της γυναίκας έτσι όπως τη φαντάζεται ο Γκοντάρ και όπως την ενσαρκώνει η Μπαρντό», θα γράψει ο κριτικός Ζαν-Λουί Μπορί. Η Μπαρντό βέβαια (που ήταν ήδη μεγάλη βεντέτα και το κασέ της ήταν το ήμισυ του προϋπολογισμού της ταινίας) δεν μπορούσε να χωνέψει τον Γκοντάρ στο γύρισμα. «Αυτόν τον παλαβό διανοούμενο», όπως γράφει στα απομνημονεύματά της. Τον οποίο μυρίζεται ότι υποδύεται ο Πικολί, απ' ό,τι λέει ο ίδιος: «Μου έδινε να φοράω τα δικά του ρούχα και το δικό του καπέλο!». Από τον παρακάτω διάλογο μιας καίριας σκηνής της ταινίας, μιας σκηνής που πέρασε στην ιστορία, μπορεί να μυριστεί κανείς το είδος της ταινίας και το είδος του ζεύγους Μπαρντό-Πικολί (ή, αν θέλετε, Μπαρντό-Γκοντάρ).

Εκείνη: Βλέπεις τα πόδια μου στον καθρέφτη; Εκείνος: Ναι. Εκείνη: Τα βρίσκεις ωραία; Εκείνος: Ναι, πολύ. Εκείνη: Και τους αστραγάλους μου; Εκείνος: Ναι. Εκείνη: Τα γόνατά μου σ' αρέσουν κι αυτά; Εκείνος: Ναι, μου αρέσουν πολύ τα γόνατά σου. Εκείνη: Και οι μηροί μου; Εκείνος: Επίσης! Εκείνη: Βλέπεις τον πισινό μου στον καθρέφτη; Εκείνος: Ναι. Εκείνη: Τον βρίσκεις ωραίο τον πισινό μου; Εκείνος: Ναι, πολύ. Εκείνη: Να πέσω στα γόνατα; Εκείνος: Οχι, εντάξει... Εκείνη: Και το στήθος μου; Σ' αρέσει το στήθος μου; Εκείνος: Ναι, τρομερά! Εκείνη: Σιγά, μη φωνάζεις! Εκείνος: Συγγνώμη! Εκείνη: Και οι ώμοι μου; Σ' αρέσουν; Εκείνος: Ναι. Εκείνη: Βρίσκω πως δεν είναι αρκετά στρογγυλοί. Τα χέρια μου; Το πρόσωπο; Εκείνος: Κι αυτά! Εκείνη: Ολα; Και το στόμα, η μύτη, τ' αυτιά; Εκείνος: Ναι, όλα! Εκείνη: Συνεπώς, μ' αγαπάς εντελώς! Εκείνος: Ναι, σ' αγαπώ εντελώς, τρυφερά, τραγικά. Εκείνη: Κι εγώ το ίδιο, Πολ! (Σίγουρα εννοούσε το τελευταίο: «τραγικά»).

Το 1963, ο Γκοντάρ δήλωνε στο περιοδικό «Cahiers du cinemα»: «Η "Περιφρόνηση" είναι μια ταινία απλή, αριστοτελική, μια ιστορία ανθρώπων του δυτικού κόσμου, του μοντερνισμού, που ναυάγησαν και που βγαίνουν, όπως οι ήρωες του Ιουλίου Βερν και του Ρόμπερτ Λούις Στίβενσον, σε κάποιο ερημονήσι, του οποίου το μυστήριο είναι η απουσία μυστηρίου. Δηλαδή το μυστήριό του είναι η αλήθεια. Η "Περιφρόνηση" αποδεικνύει με τα 149 πλάνα που γύρισα (176 μετά το μοντάζ) ότι στο σινεμά όπως και στη ζωή δεν υπάρχει τίποτα το μυστικό, δεν έχει τίποτα να εξιχνιάσεις, δεν έχεις παρά να ζεις και να κινηματογραφείς!».

Χρόνια πολλά, Brigitte!

Το μπούστο της  κοσμούσε όλα τα δημαρχεία της Γαλλίας. Ποζάρισε για τη Marianne, το Σύμβολο της Γαλλικής Δημοκρατίας, όπως  και πολλές άλλες σταρ.  Το πιο γνωστό  όμως μπούστο ήταν  της Μπαρντό, έργο του γλύπτη Αλέν Ασλάν Το μπούστο της κοσμούσε όλα τα δημαρχεία της Γαλλίας. Ποζάρισε για τη Marianne, το Σύμβολο της Γαλλικής Δημοκρατίας, όπως και πολλές άλλες σταρ. Το πιο γνωστό όμως μπούστο ήταν της Μπαρντό, έργο του γλύπτη Αλέν Ασλάν

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Ηθοποιοί
Αφιέρωμα
Κινηματογράφος