Έντυπη Έκδοση

Κον πρωθυπουργόν ενταύθα

«Ονομάζομαι Αναστάσιος Μαρδάκης και έχω μία κόρη ένδεκα ετών που φοιτά στην πέμπτη Δημοτικού στο 6ο Δημοτικό σχολείο Παλλήνης. Είχε την ατυχία να γεννηθεί πρόωρη και ως εκ τούτου να παρουσιάζει δυσκολία βάδισης και λεπτών χειρισμών με τα χέρια και τη διπλή ατυχία να έχει γεννηθεί στην Ελλάδα, όπου η κοινωνική ευαισθησία έχει προ πολλού καταποντιστεί στον Καιάδα της κρατικής αδιαφορίας.

Κάθε χρόνο το υπουργείο Παιδείας μού στέλνει ΕΒΠ (Ειδικό Βοηθητικό Προσωπικό), όπως προβλέπεται από τις αρμόδιες διατάξεις, μόνο που αυτό γίνεται με εξαιρετική καθυστέρηση και αφού έχει παρέλθει ένα δίμηνο από την έναρξη του σχολικού έτους. Ο βοηθός αυτός είναι τα χέρια του παιδιού κατά τη διάρκεια της σχολικής ώρας, μόνο που όταν αυτός ο βοηθός εμφανίζεται στις αρχές προς τα μέσα Νοέμβρη, αυτό σημαίνει πως στο ενδιάμεσο διάστημα το παιδί είτε θα μένει μέσα στην τάξη χωρίς στήριξη ή θα παρίσταται κάποιος γονέας (μόνο στους εξωτερικούς χώρους και όχι στην τάξη), για να βοηθά στις απαιτούμενες ανάγκες, όπως είναι η τουαλέτα και το διάλειμμα. Ο γονέας, όμως, θα πρέπει να παρατήσει την εργασία του, το δε παιδί να μείνει πίσω από τις εργασίες του, καθότι μόνον ο διορισμένος βοηθός του ΕΒΠ δύναται να παρίσταται στην τάξη. Στις οχλήσεις μου προς τα αρμόδια όργανα, το υπουργείο Παιδείας με παραπέμπει στο υπουργείο Οικονομικών, η κεντρική διοίκηση στην Περιφέρεια και αντιστρόφως, με αποτέλεσμα ο χρόνος να κυλά χωρίς καμία πρόοδο. Σας παρακαλώ, κύριε πρωθυπουργέ, να δώσετε ένα τέλος σε αυτή την αδικία και να αντιμετωπίσετε με προτεραιότητα την υπόθεση αυτών των παιδιών (σαν τη δική μου περίπτωση υπάρχουν χιλιάδες) που ενώ φαντάζει σαν κάτι ασήμαντο, ουσιαστικά δείχνει το δείκτη πολιτισμού και αλληλεγγύης που διαθέτει η χώρα μας προς αυτούς που η μοίρα έταξε να τους κοιτάζουν περίεργα στο δρόμο».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Με λέξεις-κλειδιά
Υγεία
Ανθρώπινα
Ανθρώπινα και κοινωνικά δικαιώματα