Έντυπη Έκδοση

Θα συντασσόμουν χωρίς δισταγμό

Ξέρουμε όλοι ότι το μπλοκ ιατρών-βιομηχανίας-υψηλής τεχνολογίας έχει στις περγαμηνές του απροσμέτρητες υποθέσεις καταδολίευσης, μέσω διόγκωσης πραγματικών αναγκών σε προϊόντα και υπηρεσίες.

Είναι ειλικρινείς. Λένε: Δεν πληρώνω από εδώ και μπρος τις εξής τριακόσιες τριάντα τρεις εξετάσεις... Ακολουθεί ο μακροσκελής ανατριχιαστικός κατάλογος μιας απατηλής υπόσχεσης διασφάλισης Υγείας.

 Πού πατάνε; Μα σε στέρεα δεδομένα, κατευθυντήριες οδηγίες μεγάλων οργανισμών της Δύσης, τύπου NICE, FDA κ.λπ. Δεν πληρώνω, αλλά και δεν απαγορεύω. Κάνε ό,τι θέλεις, αρκεί να το κάνεις με δικό σου κίνδυνο, δικά σου έξοδα, αρκεί να μην το πληρώσω εγώ -ας είναι για σένα καταστροφικό. Δεν με νοιάζει, αρκεί να μην αγγίξεις το θησαυροφυλάκιό μου. Η επιτομή του laissez faire, της πουριτανικής υποκρισίας. Αλλά και αντιστροφή του αγγλοσαξονικού παρεμβατισμού στον τρόπο ζωής των πολιτών -των υπηκόων.

Προσοχή λοιπόν: «Δεν απαγορεύω ως κράτος, ως πολιτεία να γίνονται αυτές οι εξετάσεις, επειδή κρίνω πως είναι επιβλαβείς για τη σωματική ή ψυχική σας υγεία», αλλά «δεν τις αποζημιώνω». Μα παραβιάζονται έτσι βασικοί κανόνες του «ασφαλιστικού συμβολαίου» κράτους και πολίτη, αντιτείνει κάποιος. Μου είναι αδιάφορο· καταγγέλλω μονομερώς το συμβόλαιο, λέει ο κραταιός πρωθυπουργός διά στόματος του όποιου υπουργού Υγείας στον αδύναμο πολίτη που διαμαρτύρεται.

Ξέρουν πώς προχωρούν. Ηδη λησμονήσαμε προηγούμενα βήματα στην ίδια κατεύθυνση. Βήματα μεθοδευμένα: ηλεκτρονική συνταγογράφηση-εκτύπωση με πολλαπλασιασμό της γραφειοκρατίας για αποθάρρυνση της συνταγογραφίας -εντάξει και για έλεγχο της διαφθοράς. Υστερα τα γενόσημα και η γενοσημολογία με τις αμέτρητες αδιαφανείς περιοχές. Υστερα η συμμετοχή σε φάρμακα και εξετάσεις που ολοένα αυξάνει, ενώ οι τιμές τους μειώνονται. Φτηνά αλλά απαραίτητα φάρμακα που βγήκαν στα μουλωχτά από τη λίστα και ο κόσμος τα αγοράζει από την τσέπη του. Τελευταίες οι εξετάσεις. Και το σπιράλ της κατάβασης στον Αδη δεν έχει ακόμη τερματίσει. Μεθοδικά και επίμονα, παρ' όλες τις παλινωδίες και τις δήθεν διαφωνίες, συντελείται η προγραμματισμένη απόσυρση της πολιτείας, όσης έχει απομείνει.

Η ξερακιανή Δημόσια Υγεία, στεγνή από ασιτία και δίψα, εξαφανίζεται στη μαύρη τρύπα που ανοίγει σκάβοντας νυχθημερόν με τα χέρια της η προγραμματισμένη Κρίση, ενώ από διπλανή τρύπα αναδύεται μια πανέμορφη χυμώδης νεαρά -δώστε της εσείς όνομα... Απρόσιτη όπως κάθε ομορφιά, πλην έτοιμη να δοθεί έναντι του αναλόγου αντιτίμου. Σε όποιον το διαθέτει. Οποιος δεν, μπορεί να ακολουθήσει στο χώμα την ξερακιανή που προανέφερα. Η απόσυρση: οργανωμένη από χρόνια, με πρότυπα χώρες χωρίς δημόσιο ασφαλιστικό σύστημα ή άλλες σε απόλυτη παρακμή των αξιών του Διαφωτισμού: Ελευθερία / Ισότητα / Αδελφοσύνη... Την ατροφία του Κοινού των Πολιτών.

Θα συντασσόμουν χωρίς δισταγμό με όλες αυτές τις περιστολές. Ξέρουμε όλοι ότι το μπλοκ ιατρών-βιομηχανίας-υψηλής τεχνολογίας έχει στις περγαμηνές του απροσμέτρητες υποθέσεις καταδολίευσης, μέσω διόγκωσης πραγματικών αναγκών σε προϊόντα και υπηρεσίες. Φάμπρικες παντού: καρδιοπάθειες, λοιμώξεις, εμβόλια, καρκίνος και άλλα πολλά. Η πρόληψη, το απόσταγμα και Ιερό Δισκοπότηρο της Ιατρικής, δεν έμεινε έξω από τους σχεδιασμούς του πανίσχυρου αυτού μπλοκ. Καταδολίευση με στόχο το ιερό Κέρδος, αλλά: μέσα από την κερδοσκοπική λύσσα του έχει παραχθεί ένα κολοσσιαίο σώμα προϊόντων έρευνας που μεταβιβάζεται στους πληθυσμούς. Με στόχο το κέρδος και πάλι, αλλά με κάποιον τρόπο φτάνει στους ανθρώπους, φυσικούς δικαιούχους και αποδέκτες της παγκόσμιας έρευνας.

Σε όλους; Οχι βέβαια! Οπως συνήθως, σε ένα μέρος τους. Τι συμβαίνει τα τελευταία αρκετά χρόνια -όχι μόνο τον τόπο μας. Τα δυσθεώρητα και συνεχώς ανερχόμενα κόστη «αγοράς» των μοντέρνων υπηρεσιών και προϊόντων Υγείας απειλούν να πνίξουν τους προϋπολογισμούς των «πληρωτών» της Υγείας, του χρηματοπιστωτικού μπλοκ. Αυτού που καθορίζει τις πολιτικές Υγείας -και όχι μόνο- ανά την υφήλιο. Αυτό δεν θα επιτρέψει, όσο του περνάει από το χέρι, να μετακινηθεί ο πλούτος από τα δικά του θησαυροφυλάκια σε αυτά του αντιπάλου, και συχνά συμμάχου, ιατροβιομηχανικού μπλοκ. Με δυο λόγια: πυγμαχία γιγάντων στο ρινγκ, με δάπεδο το σώμα της κοινωνίας των υπηκόων. Και συγγνώμη ζητώ από τους ειδικούς για τη χονδροειδή περιγραφή της παγκόσμιας δολοπλοκίας στο σώμα της Υγείας.

Αν ψυχανεμιζόμουν λοιπόν έστω και το ελάχιστο νοιάξιμο για τη Δημόσια Υγεία, θα συντασσόμουν και θα σήκωνα πρώτος τη σημαία για τούτες τις περικοπές...

Σκέφτομαι τώρα πάνω σε αυτές τις εξελίξεις, λοξοδρομώντας νοηματικά. Ανάμεσα στους πολλούς ίσως κάποιοι γλιτώσουν άχρηστες εξετάσεις και φάρμακα περιττά -δεν τολμώ να πω επιβλαβείς. Λίγοι, παράδοξα τυχεροί στην καραμπόλα της ζωής.

Οι περισσότεροι θα πουλήσουν ό,τι έχουν και δεν έχουν, θα δανειστούν ή θα κόψουν από άλλες βασικές βιοτικές ανάγκες για να κάνουν αυτό που -χρειάζονται ή δεν χρειάζονται- πρότεινε επιτακτικά «ο γιατρός και η επιστήμη». Αρκετοί θα ζαρώσουν στη γωνιά κάποιου χαμόσπιτου ή στο σκαλοπάτι μιας πολυκατοικίας και θα περιμένουν το τέλος· οι ούτως ή άλλως απόκληροι.

Ομως οι πολλοί θα ξεχάσουμε σιγά σιγά. Καθένας θα χωθεί σε κάποια χαραμάδα αφημένη με δόλο από το σύστημα, για να διοχετεύεται η κοινωνική πίεση. Θα βολευτούμε πολλοί έτσι ή αλλιώς και θα κάνουμε το σταυρό ή την προσευχή μας, ανάλογα με το δόγμα του ο καθένας, μουρμουρίζοντας μην ακούσει ο δίπλα... Δόξα σοι ο Θεός, βολεύτηκα κι αυτή τη μέρα. Ετσι παντού δεν γίνεται στον κόσμο;

Κι έτσι θα μείνουμε όλοι συναθώοι και συνένοχοι. Θα μείνουμε ή θα εγερθούμε;

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Με λέξεις-κλειδιά
Δημοσιεύματα/Αρθρα/Σχολιασμοί/Παρεμβάσεις