Έντυπη Έκδοση

28 δολάρια το μήνα ο μισθός

Το «νέο επίπεδο σχέσεων» ανάμεσα σε ΗΠΑ και Ινδία, για το οποίο γράφονται διθυραμβικά σχόλια στον ινδικό Τύπο, έρχεται σε μια εποχή όπου όλα είναι στο τραπέζι. Γεωπολιτικά μέτωπα, κλιματική αλλαγή, ενέργεια, νομισματική πολιτική, παγκόσμιο εμπόριο, διαρθρωτικές αλλαγές, στρατιωτικοί εξοπλισμοί.

Ο ΔΝΤραφείς  διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας της Ινδίας (RBI), Ραγκουράμ Ρατζάν, είναι ένας  από τους λίγους που είχαν προειδοποιήσει  το 2008 για κίνδυνο φούσκας στην παγκόσμια οικονομία Ο ΔΝΤραφείς διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας της Ινδίας (RBI), Ραγκουράμ Ρατζάν, είναι ένας από τους λίγους που είχαν προειδοποιήσει το 2008 για κίνδυνο φούσκας στην παγκόσμια οικονομία Η ατζέντα του Μόντι γράφει με κεφαλαία γράμματα τη λέξη «πολυμέρεια», υπέρ της οποίας θα μιλήσει σε όλες τις επαφές του και, κυρίως, στα Ηνωμένα Εθνη, όπου η Ινδία επιδιώκει μόνιμη εκπροσώπηση σε ένα διευρυμένο Συμβούλιο Ασφαλείας. Καθώς στο επίκεντρο της 69ης Γενικής Συνέλευσης βρίσκεται η παγκόσμια αναπτυξιακή ατζέντα πέραν του 2015, η Ινδία διεκδικεί κεντρικό ρόλο στο σχεδιασμό της.

Στην ατζέντα, που θα αντικαταστήσει τους πολλά υποσχόμενους και ακόμα περισσότερο αποτυχημένους Αναπτυξιακούς Στόχους της Χιλιετίας, θα πρέπει να χωρέσουν όλα τα φλέγοντα ζητήματα: από τη διεθνή φορολογική διακυβέρνηση και την απελευθέρωση του εμπορίου έως τη χρηματοδότηση μέσω συμπράξεων δημόσιου και ιδιωτικού τομέα και τη διαχείριση των ενεργειακών πόρων.

Οσον αφορά τις σχέσεις ΗΠΑ-Ινδίας, το παιχνίδι χοντραίνει ακόμα περισσότερο. Με τον Κινέζο πρόεδρο να δηλώνει στις αρχές της εβδομάδας πως η χώρα του δεν πρόκειται να υποστηρίξει τις κυρώσεις κατά της Ρωσίας, η Ουάσιγκτον αναζητά όσο το δυνατόν περισσότερους συμμάχους στην Ασία.

Εχοντας δέσει στο άρμα της την Ιαπωνία, η οποία την Πέμπτη ανακοίνωσε πακέτο κυρώσεων κατά ρωσικών τραπεζών με επιπλέον περιορισμούς στρατιωτικών εξαγωγών προς τη Ρωσία, η Ουάσιγκτον έχει βάλει από καιρό στο μάτι την Ινδία. Η τελευταία είναι διατεθειμένη να πουλήσει πολύ ακριβά μια πιθανή συμπόρευση με τους Αμερικανούς, όπως φάνηκε και από το ηχηρό βέτο που έθεσε στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου (31.7) κατά της συμφωνίας Διευκόλυνσης του Εμπορίου (TFA) και πρώτης μεταρρύθμισης στα δεκαεννιά χρόνια του οργανισμού, εγείροντας θέμα προστασίας των επιδοτήσεων τροφίμων.

Χωρίς να αναφέρει ούτε μια φορά τη λέξη φτώχεια στο editorial που έγραψε για τη «Wall Street Journal» την περασμένη Πέμπτη, ο Μόντι μίλησε παρ' όλ' αυτά για «ανάπτυξη» και τις «ανάγκες των ανθρώπων», αναφέροντας κατά λέξη πως κάθε Ινδός θα έχει τραπεζικό λογαριασμό, θα υπάρχει παντού αποχετευτικό σύστημα μέχρι το 2019, ένα κεραμίδι για κάθε κεφάλι μέχρι το 2022, ηλεκτρισμός για κάθε νοικοκυριό και συνδεσιμότητα σε κάθε χωριό.

Περιγράφοντας «το ταξίδι της Ινδίας στην ευημερία», ο Ινδός πρωθυπουργός αναφέρθηκε στην αλματώδη ανάπτυξη της αγοράς έξυπνων κινητών στη χώρα του και τους Ινδοαμερικάνους πρωταθλητές της ψηφιακής εποχής, υποσχέθηκε να δημιουργήσει υποδομές παγκοσμίου επιπέδου και δεσμεύθηκε για πάταξη της γραφειοκρατίας και απλοποίηση των ρυθμιστικών αρχών, κλείνοντας το μάτι στους επενδυτές.

Το εγχώριο κεφάλαιο

Τα τελευταία χρόνια οι ινδικές κυβερνήσεις έχουν κατηγορηθεί πως ευνοούν το εγχώριο κεφάλαιο απέναντι στις πολυεθνικές της Δύσης. Ο τίτλος του άρθρου είναι ενδεικτικός: «Απελευθερώντας την ορμή και την ενέργεια της Ινδίας: Με 800 εκατ. ανθρώπους κάτω των 35, είμαστε ένα έθνος έτοιμο για τάχιστη, υπεύθυνη οικονομική ανάπτυξη». Κι ενώ για τα εσωτερικά ζητήματα αναφέρθηκε κι αυτός στις «υποδομές», αγαπημένη λέξη εσχάτως των υπερεθνικών οργανισμών, για τα εξωτερικά ζητήματα είχε να πει τρεις λέξεις: Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής.

Τα διεθνή ΜΜΕ δεν παραλείπουν όλες αυτές τις μέρες να τονίζουν ότι Ινδία και ΗΠΑ είναι οι δύο μεγαλύτερες δημοκρατίες του κόσμου. Οπως τέθηκε στην αναγγελία του προγράμματος των επισκέψεων: «Η Ινδία και οι ΗΠΑ είναι στρατηγικοί εταίροι και συνεργάζονται σε ένα ευρύ πεδίο. Δεν υπάρχει τίποτα μικρό για εμάς να συνεργαστούμε και δεν υπάρχει τίποτα μακρινό και αχανές για εμάς ώστε να μη συνεργαστούμε».

Ισως, το πιο μικρό που υπάρχει, θα μπορούσε να πει κανείς, είναι ο κατώτατος μισθός μαθητείας στα ινδικά εργοστάσια που ανέρχεται στα 28 δολάρια το μήνα. Μια τέτοια χώρα είναι η τέταρτη μετά τις Ρωσία, ΗΠΑ, Ευρώπη και Κίνα που στέλνει διαστημική αποστολή στον Αρη (24.9) και που μια μέρα μετά φιλοδοξεί με το πρόγραμμα «Make in India» (25.9) να μετατραπεί σε παγκόσμιο -αν όχι συμπαντικό- κέντρο μεταποίησης, ανεβάζοντας τη συμμετοχή του κλάδου στο ΑΕΠ από 15% σε 25%, κάτι που οι αναλυτές θεωρούν απίθανο αν δεν υποχωρήσει ο πληθωρισμός, το οποίο με τη σειρά του θεωρούν απίθανο να γίνει αν δεν υπάρξουν κι εδώ οι περίφημες διαρθρωτικές αλλαγές.

Αν γίνουν όλα σωστά, μπορεί στην άλλη ζωή ο μέσος μαθητευόμενος Ινδός να ξαναγεννηθεί Σάτια Ναντέλα της Microsoft ή «Slumdog Millionaire».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Οικονομία
Με λέξεις-κλειδιά
Ινδία
ΗΠΑ
Διπλωματία και διμερείς σχέσεις
Κύριο θέμα
Ετοιμη για «πόκερ» με τις ΗΠΑ η Ινδία