Έντυπη Έκδοση

Εκλογική διαπραγμάτευση

Το πολιτικό αδιέξοδο της κυβέρνησης είναι προφανές εδώ και καιρό. Το γνωρίζουν, πρώτα απ' όλους, το Μαξίμου και η Χαριλάου Τρικούπη. Το «επεισόδιο» Χαρδούβελη - Λαζαρίδη, για την παρουσία του δεύτερου στις διαπραγματεύσεις με την τρόικα, είναι το «κερασάκι στην τούρτα» μιας κυβέρνησης που τελεί υπό κατάρρευση και σκέφτεται τις πρόωρες εκλογές -αποτέλεσμα μιας τεχνητής σύγκρουσης με την τρόικα- ως τη μόνη οδό διαφυγής από τα αδιέξοδά της.

Enet,gr Enet,gr Το συγκεκριμένο περιστατικό, όμως, αναδεικνύει ότι οι κυβερνητικοί εταίροι επιδίδονται σε κινήσεις προεκλογικής ετοιμότητας και προσπαθούν να διαμορφώσουν ένα ανάλογο πολιτικό σκηνικό, σύμφωνα με το οποίο η κυβέρνηση και ο Αντώνης Σαμαράς δήθεν σχεδιάζουν μόνοι την οικονομική τους πολιτική, αφήνοντας «πίσω» τους την εποχή της τρόικας. Είναι άλλωστε και το μόνο χαρτί στο οποίο μπορούν να ποντάρουν για να αντιπαρατεθούν με τον ΣΥΡΙΖΑ -και αυτό μόνο για να μη συντριβούν εκλογικά.

Η εικόνα αποστασιοποίησης, που Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ θέλουν να εμφανίσουν έναντι του υπουργού Οικονομικών, ο οποίος καλείται να κλείσει το πακέτο της διαπραγμάτευσης με την τρόικα, είναι αδιάψευστος μάρτυρας του σκηνικού που θέλει να στήσει η συγκυβέρνηση, ενός σκηνικού εξαπάτησης του ελληνικού λαού.

Η κόντρα μεταξύ δύο κέντρων στην κυβέρνηση, που προσωποποιείται μεταξύ του Γκίκα Χαρδούβελη και του Χρύσανθου Λαζαρίδη -ως συμβούλου του πρωθυπουργού- και αφορά τις προτεραιότητες της τρόικας και της κυβέρνησης, όσο πραγματική και αν είναι, δεν συνιστά κάτι περισσότερο από μια υποκριτική στην ουσία της αντιπαράθεση.

Η στάση του Μαξίμου και της Χαριλάου Τρικούπη είναι καθαρά μια στάση που υπαγορεύεται από τις προεκλογικές σκοπιμότητες της συγκυβέρνησης, την οποία άλλωστε καλούν οι ίδιοι οι υπουργοί της να ξεκαθαρίσει το (προεκλογικό) τοπίο.

Το συμπέρασμα που προκύπτει είναι ένα: Αν η κυβέρνηση πίστευε πραγματικά ότι η μνημονιακή πολιτική σώζει τη χώρα, όπως ψευδώς ισχυρίζεται, θα ακολουθούσε τον Γκίκα Χαρδούβελη, που δεν θέλει βεβιασμένες κινήσεις, αλλά τις όποιες ελαφρύνσεις σε βάθος χρόνου. Αντίθετα, η κυβέρνηση εμφανίζει μια άνευ προηγουμένου σπουδή να δείξει ότι τελειώνει το Μνημόνιο και αλλάζει σελίδα, γιατί κατά βάθος ξέρει ότι οι πολίτες όχι μόνο δεν πείθονται, αλλά είναι έτοιμοι να την τιμωρήσουν εκλογικά με παραδειγματικό τρόπο. Η εμπειρία της εξαπάτησης του 2012, με την «επαναδιαπραγμάτευση» που υπόσχονταν οι Σαμαράς - Βενιζέλος να μετατρέπεται σε «πιστή τήρηση των δεσμεύσεων», είναι αρκετή για να καταστήσει κατανοητό και στον πιο δύσπιστο ότι η κυβέρνηση το μόνο που διαπραγματεύεται είναι η μετάθεση των νέων μνημονιακών δεσμών για μετά τις εκλογές.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Στη στήλη
Κύριο άρθρο