Έντυπη Έκδοση

ΣΚΟΤΙΑ

Το πνεύμα της ανεξαρτησίας δεν μπαίνει στην κάλπη

Ο Γιώργος Καράμπελας, νέος αρχιτέκτονας που εργάζεται στη Γλασκόβη, έζησε ανάμεσα στους υποστηρικτές του «ναι» αλλά και του «οχι» τον παλμό του πρόσφατου δημοψηφίσματος για την ανεξαρτησία της Σκοτίας. Το αποτέλεσμα, αν και σκοτσέζικο ντους για τους πρώτους, δεν είναι και για πάντα, οι Σκοτσέζοι, λέει, «θέτουν τις ωραιότερες ερωτήσεις και ελπίζουν σε ένα καλύτερο, πιο δίκαιο μέλλον»

Είναι όμορφο πράγμα η πολιτική, ειδικά όταν βρίσκεται στα χέρια των πολιτών. Και ακριβώς αυτό έγινε στις 18 Σεπτεμβρίου στη Σκοτία. Εδώ χτύπησε για λίγο ο παλμός όλου του δυτικού κόσμου. Εστω για μια μέρα, όλοι ασχολήθηκαν με το πώς παίρνονται οι μεγάλες αποφάσεις, αυτές που μας ξεπερνάνε, μας συναρπάζουν και μας τρομάζουν. Να μείνω ή να φύγω; Αν το ερώτημα φαντάζει δύσκολο σε μια ερωτική σχέση, σε πολιτικό πλαίσιο μοιάζει αναπάντητο. Γιατί δεν έχεις φίλους να σε συμβουλεύσουν πάνω σε αυτό. Και η βασίλισσα σιωπά.

«Are you a Yes or Νο;» ήταν η πιο συχνή ερώτηση στις παρέες τις τελευταίες εβδομάδες πριν από το δημοψήφισμα. Πολλοί συνήθιζαν να καρφιτσώνουν μια κονκάρδα με το αντίστοιχο σύνθημα στο πέτο τους. Ορισμένες παμπ «βάφτηκαν» YES και έγιναν στέκι, ενώ το «Braveheart» παιζόταν ξανά και ξανά στις οθόνες για να μας θυμίσει το βάρος των επιλογών μας. Με μια βόλτα στην πόλη και στα παράθυρα των σπιτιών μέτραγες αυτοκόλλητα με τις προτιμήσεις των ενοίκων. Ενας οδηγός ταξί με καθησύχαζε πως τα κοιτάσματα στη Βόρεια Θάλασσα -σε περίπτωση ανεξαρτησίας- κρύβουν πετρέλαιο αρκετό για 5.000 χρόνια ακόμα. Στους δρόμους, χαμός. Εθελοντές, οργανώσεις, συζητήσεις, φυλλάδια. Καλός χαμός, με πάθος και χαμόγελο.

Στο γραφείο όπου δουλεύω μετρηθήκαμε, βγήκαμε ισοπαλία. Ο Jack, συνάδελφος, ανυπομονούσε να δει την πατρίδα του να πορεύεται ανεξάρτητη, μακριά από τον ηγεμονικό έλεγχο του Westminster και τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές του. Ο Craig από την άλλη, με καταγωγή από την αγγλική επαρχία, βλέπει σε όλο αυτό το κίνημα εμφανή τα εθνικιστικά και απομονωτικά χαρακτηριστικά, που δεν ταιριάζουν με την εξωστρέφεια που ο ίδιος ονειρεύεται για τη χώρα του.

Από τη μια μεριά, άνθρωποι που είναι έτοιμοι να γκρεμίσουν την 307 ετών ένωση, να χάσουν ένα από τα ισχυρότερα νομίσματα του κόσμου και να κάνουν μια καινούργια αρχή. Δεν έχουν πάντα απαντήσεις, θέτουν όμως τις ωραιότερες ερωτήσεις και ελπίζουν σε ένα καλύτερο, πιο δίκαιο μέλλον. Από την άλλη πλευρά, βρίσκονταν όλοι αυτοί που είτε δυσπιστούν είτε φοβούνται. Γιατί ξέρουν καλά πως τα μεγάλα λόγια σπάνια πιάνουν τόπο και ότι η ασφάλεια που χαρίζει η ισχύς της Βρετανίας δεν αφήνει περιθώρια για ρίσκο. «Better together» όπως λένε. Γιατί να χτίζουμε σύνορα αντί να τα γκρεμίζουμε εξάλλου;

Γενιές Σκοτσέζων έχουν μεγαλώσει με το όνειρο της ανεξαρτησίας. Η ευκαιρία τού δημοψηφίσματος χάθηκε Γενιές Σκοτσέζων έχουν μεγαλώσει με το όνειρο της ανεξαρτησίας. Η ευκαιρία τού δημοψηφίσματος χάθηκε Η απόφαση πάρθηκε, ο λαός μίλησε, το θέμα δεν έληξε. Το Εδιμβούργο, πρωτεύουσα της Σκοτίας, ψήφισε ΟΧΙ. Η μεγαλύτερη όμως πληθυσμιακά Γλασκόβη είπε το ΝΑΙ. Και τώρα τι κάνουμε; Συνεχίζουμε κανονικά; Πώς προχωρείς με το 45% του πληθυσμού να βρίσκεται στην αντίπερα όχθη; Παρ' ότι ακόμα είναι πολύ νωρίς για ασφαλή συμπεράσματα, οι Βρετανοί φαίνεται να έχουν τη λύση: Keep Calm and Carry On. Είναι αυτονόητη όχι μόνο η αποδοχή των επιλογών της πλειοψηφίας, αλλά και η στήριξή της. Δεν έχει κανείς τη διάθεση να βάλει εμπόδια σε αποφάσεις που πάρθηκαν με τόσο δημοκρατικές διαδικασίες.

Με εξαίρεση τα μεμονωμένα επεισόδια στην George Square την επομένη του δημοψηφίσματος, ο υπόλοιπος κόσμος μπαίνει ξανά σε ρυθμούς καθημερινότητας. Και αναμένει από το Λονδίνο να τηρηθούν οι δεσμεύσεις για μεγαλύτερες ελευθερίες και περισσότερα δικαιώματα. Είναι δύσκολο γι' αυτούς που πίστεψαν στην ανεξαρτησία να δεχτούν πως πλέον παύει οποιαδήποτε κουβέντα πάνω στο ζήτημα, «τουλάχιστον για την επόμενη γενιά, αν όχι για πάντα», όπως δήλωσε ο πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον. Ολόκληρες γενιές έχουν μεγαλώσει με αυτό ακριβώς το όνειρο, να δουν μια μέρα τη χώρα τους έξω από την ομπρέλα της ένωσης. Εχουν πιστέψει σε αυτό και έχουν εναποθέσει τις ελπίδες τους σε αυτό. Η ανεξαρτησία αποτελεί κομμάτι της ψυχοσύνθεσης και της παράδοσης της Σκοτίας, διατρέχει τα πολυτιμότερα γραπτά και τα ευτελέστερα σουβενίρ αυτού του τόπου. Κάτι μου λέει ότι σαν προοπτική θα επιβιώσει και θα επιστρέψει, αργά ή γρήγορα.

Το μέλλον δεν θα δείξει αν οι Σκοτσέζοι έπραξαν σωστά. Αλλά θα δείξει αν διαχειρίστηκαν σωστά την επιλογή τους -και αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Διεθνή
Με λέξεις-κλειδιά
Γνώμες/Απόψεις
Αναλύσεις
Δημοψηφίσματα
Σκοτία