Έντυπη Έκδοση

Η ισπανική ελίτ και οι Καταλανοί

ΟΙ ΚΑΤΑΛΑΝΟΙ ζητούν, διαδηλώνοντας, την ανεκπλήρωτη αυτονομία τους, μετά το κόψιμο του δημοψηφίσματος από την κεντρική κυβέρνηση του Μαριάνο Ραχόι. Η αντισυνταγματικότητα είναι ένα νομικό εμπόδιο, το οποίο υπερβαίνει το ηθικό αίτημα για ανεξαρτητοποίηση 7,5 εκατ. πολιτών, οι οποίοι δεν επιθυμούν να αυτοπροσδιοριστούν κάτω από την εθνικά ασφυκτική ετικέτα «Ισπανός».

Η Ευρωπαϊκή Ενωση, μετά την καθιέρωση του ενιαίου νομίσματος, πληρώνει πανάκριβα το γεγονός ότι στην πράξη δεν ενοποιήθηκε. Με κεντρικό παίκτη τη Γερμανία, δημιούργησε ένα πανευρωπαϊκό άνισο οικονομικό τοπίο, με άτυπη έδρα το Βερολίνο, έτσι ώστε οι Βρυξέλλες να φαντάζουν ως μία άσημη κωμόπολη του «επαρχιακού» Βελγίου. Η Ισπανία έχει στην πλάτη της μία από τις μακρόχρονες δικτατορίες στον πλανήτη και ένα πέρασμα στη δημοκρατία με βασιλική βούλα, ενώ η εθνική ελίτ είναι βεβαρημένη με συμφωνίες κάτω από το τραπέζι.

Μετά την κατάρρευση τριών προβεβλημένων ισπανικών εταιρειών real estate (Martunsa-Fadesa, Habitat και Sacresa), η αρπακτική Commerzbank AG πούλησε δάνεια από την αγορά ακινήτων της Ισπανίας και της Πορτογαλίας συνολικής αξίας 4,4 δισ. ευρώ (5,95 δισ. δολ.) σε κοινοπραξία με επικεφαλής την J.Ρ. Morgan Chase και την επενδυτική εταιρεία Loan Star.

Το φιλέτο του Νότου ονομάζεται «τουριστικά ακίνητα» και τώρα που οι πολίτες αδυνατούν να αποπληρώσουν τα δάνεια και καταλύεται ο ελληνικός μύθος προσδοκίας ασφάλειας -«Να έχουμε ένα κεραμίδι πάνω από το κεφάλι μας»-, οι επενδυτές συρίζουν σαν δηλητηριώδη φίδια στο κουλουριασμένο σώμα τών μιας ζωής οικονομιών.

Για να μην κρυβόμαστε πίσω από το χωρίς μέλι δάχτυλό μας, ανατρέξαμε στη νουβέλα του Καταλανού συγγραφέα Φέλιξ ντε Αθούα, «Η ιστορία ενός ηλίθιου όπως την αφηγείται ο ίδιος (ή το περιεχόμενο της ευτυχίας)» (εκδόσεις Σ.Ι. Ζαχαρόπουλος):

«Ο Φράνκο είχε συντρίψει, δίχως την παραμικρή πονηριά, τον άγριο και πρωτόγονο τρόπο του, καθετί που ηχούσε καταλανικό, βασκικό ή γαλικιακό, υπολογίζοντας στη συνεργασία των υψηλών καταλανικών και γαλικιακών τάξεων. Αυτές οι ίδιες υψηλές τάξεις ήταν διατεθειμένες να κρατήσουν την επικαρπία στη Χώρα των Βάσκων, την Καταλονία και τη Γαλικία, μόλις εξαφανιζόταν ο Αφέντης.

»Πράγμα για το οποίο έφτανε να πουν πως δεν ήταν αυτοί που είχαν ρημάξει τη Χώρα των Βάσκων, την Καταλονία και τη Γαλικία, μα διάφοροι άγνωστοι από τη Μαδρίτη (που με τη σειρά τους ήταν Βάσκοι, Καταλανοί και Γαλίκιοι). Ενας από τους λόγους για τον οποίο οι υψηλές τάξεις είναι υψηλές, δηλαδή υποδουλώνουν, είναι γιατί οι χαμηλές τάξεις είναι χαμηλές, δηλαδή υποδουλώνονται».

Συμπέρασμα: η εθνική ισπανική ελίτ πουλάει ήλιο και δεν θέλει τους Καταλανούς μέσα στα πόδια της...

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Στη στήλη
Σημείο συνάντησης με τον Βασίλη Κ. Καλαμαρά