Έντυπη Έκδοση

Για παραμύθια παραμυθένια...

ΔΟΥΛΕΙΑ δεν είχε ο διάολος... Και αντί να απολαύσει τα παραμύθια, έβαζε εμπόδια στο μυαλό του από τη γνωστή του θέση, αυτήν της ανάλυσης, έτσι για την αντίδραση. Γιατί να δεχθεί κάτι το φυσιολογικό; Γιατί να αφήσει τα πράγματα καθώς έχουν; Ας πούμε παραμυθένια.

Μα γιατί σε δουλειά να 'μαστε και ας μην είναι αυτή η δουλειά μας. Γιατί η ανάλυση είναι δουλειά άλλων, που δεν αφορά ούτε τον αφηγητή ούτε το κοινό. Είναι δουλειά επιστημονική.

Ολους εμάς, μας αφορά το παραμύθι. Να ειπωθεί, να ακουστεί, να λειτουργήσει. Να δώσει όλο του το είναι για τους λόγους που δημιουργήθηκε μές στους αιώνες.

Πολλές φορές, κάποιοι, που καλά καλά δεν γνωρίζουν τι είναι παραμύθι, μπαίνουν στη διαδικασία να αναλύουν, κατά πώς νομίζουν, τα παραμύθια. Παρουσιάζουν και εξηγούν τα σύμβολά τους, και ό,τι άλλο νομίζουν, για επίδειξη.

Η φαντασία καμιά φορά είναι και αρρωστημένη ή εξαρτημένη. Η φαντασία των παραμυθιών είναι ελεύθερη και εντελώς προσωπική και δεν επιδέχεται καμία κριτική. Για τον καθένα είναι αυτό που νομίζει ότι υπάρχει στα παραμύθια. Δεν υπάρχει ούτε σωστό ούτε λάθος.

Το παραμύθι δεν είναι για να μας προβληματίζει. Αρνείται αυτό το ρόλο, όπως και τη λέξη «πρόβλημα», διότι έτσι δεν θα ήταν παραμύθι. Δεν είναι υλικό για ταξινόμηση, δεν χρειάζεται να μπαίνουμε σε καμία άλλη διαδικασία πέρα από αυτό που το ίδιο με σαφήνεια και φαντασία δηλώνει. Δεν το αφορά να το κατατάξει σε κατηγορίες, ομάδες, ηλικίες ο αφηγητής. Του αρέσει, το λέει. Δεν του αρέσει, δεν το λέει. Αρέσει στο κοινό και του λέει ξαναπές το. Το λέμε και ο καθένας εισπράττει ό,τι θέλει. Δεν ερμηνεύουμε, δεν αναλύουμε, δεν καθοδηγούμε.

Φανταστείτε στο τέλος μιας θεατρικής παράστασης, να βγαίνει ο σκηνοθέτης, ή ο συγγραφέας και να μας εξηγεί, να μας αναλύει το έργο. Αλίμονο του έργου και του ίδιου.

Φανταστείτε να αναλύουμε γιατί πίνουμε νερό, γιατί υπάρχει ο ήλιος, γιατί υπάρχουμε εμείς.

Φανταστείτε ένα φάρμακο, να μην το παίρνουμε αν δεν μας αναλύσει κάποιος πώς λειτουργεί.

Φανταστείτε να αναλύσουμε γιατί επικοινωνούμε. Τα παραμύθια δεν έχουν και δεν ασχολούνται με αναλύσεις. Είναι ό,τι ακούς, ό,τι νιώθεις. Ο,τι, σε τελική ανάλυση, έχεις ανάγκη να ακούσεις.

Αλλιώς χάνουμε και το δάσος και το δέντρο πέφτει και μας πλακώνει, ή το παραμύθι τότε μας ψυχοπλακώνει, και αυτό ποιος να το αναλύσει;

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Στη στήλη
Σημείο συνάντησης