Έντυπη Έκδοση

Οι Τσιγγάνοι χάνονται στους ουρανούς

ΟΧΙ, δεν μιλάμε για τη σοβιετική ταινία του Εμίλ Λοτιάνου, που γύρισε το 1976 με πρωταγωνιστές τον Γρηγόρη Γρηγορίου και τη Σβετλάνα Τομά («Queen of the gypsies» ο αγγλικός τίτλος), αλλά για τους τσιγγάνους του Χαλανδρίου, τους οποίους το ελληνικό κράτος σχεδίαζε να μετεγκαταστήσει στην παλιά αμερικανική βάση του όρους Πατέρας της Ελευσίνας.

Στην ιστοσελίδα stasi.gr δημοσιεύονται κάποιες πολύ ενδιαφέρουσες φωτογραφίες από τις εγκαταστάσεις που προορίζονταν για τους αθίγγανους: κάτι εγκαταλειμμένα και ερειπωμένα κτίσματα του ΝΑΤΟ, σε 750 υψόμετρο, στην έρημη κορυφή ενός βουνού, που έχει χαρακτηριστεί καταφύγιο θηραμάτων, χωρίς καμία υποδομή, όπως ρεύμα, αποχέτευση ή ύδρευση, πολύ μακριά από οπουδήποτε.

Την Τρίτη, 30 Σεπτεμβρίου, οι 74 οικογένειες τσιγγάνων, που ζουν στο Νομισματοκοπείο Χαλανδρίου από το 1970, άναψαν φωτιές κι απέκλεισαν τη Μεσογείων, αντιδρώντας έτσι στην κατεδάφιση του οικισμού τους και στη μεταφορά τους στην ορεινή εξορία του Πατέρα.

Εάν το ελληνικό κράτος δεν φοβόταν τις διεθνείς συνέπειες, θα μάντρωνε τους «γύφτους» σε κάνα ξερονήσι -η Γυάρος κι η Μακρόνησος θα ξανάνοιγαν γι' αυτή την «κατώτερη ράτσα», η οποία όμως επιτελεί ένα σημαντικότατο έργο: κάνει τους νομοταγείς πολίτες, όλους εμάς τους νεόπτωχους, καταπιεσμένους, καταχρεωμένους και δυστυχείς υπηκόους της τρόικας, να αισθανόμαστε και να φαινόμαστε ανώτεροι. Ετσι δεν είναι; «Οι γύφτοι είναι βρόμικοι, τεμπέληδες, παραβατικοί, δεν δουλεύουν, κλέβουν, ζητιανεύουν, μένουν σε παράγκες μέσα σε σκουπιδότοπους, δεν έχουν εθνική συνείδηση, μιλάνε μια ακατάληπτη γλώσσα, επιβαρύνουν το σύστημα υγείας ως άποροι χωρίς να πληρώνουν τίποτα, ενώ έχουν φράγκα από ύποπτες δουλειές...». Πόσοι δεν τα λένε αυτά σήμερα στις ιδιωτικές τους συζητήσεις; Πόσοι δεν οργίστηκαν που οι γύφτοι τόλμησαν να ανάψουν φωτιές και να κόψουν την κυκλοφορία στη Μεσογείων; Πόσοι δεν απογοητεύτηκαν που τελικά η «μετεγκατάσταση» ματαιώθηκε;

Η πολιτική ορθότητα επιβάλλει να τους ονομάζουμε Ρομά. Επιβάλλει, επίσης, το προγκρόμ μας εναντίον τους να τηρεί τα προσχήματα: δεν είναι δυνατόν να τους κλείσουμε σε στρατόπεδα συγκέντρωσης παρέα με τους λαθρομετανάστες, αν και πολλοί θα ήθελαν ακριβώς αυτό. Μπορούμε όμως να δοκιμάσουμε να τους ξεφορτωθούμε σε μισογκρεμισμένους οικίσκους, στην κορυφή ενός βουνού. Ενα μεγάλο μέρος της κοινωνίας, και η θεσμική του έκφραση, θα προτιμούσε να χαθούν στους ουρανούς, όπως λέει ο τίτλος της ταινίας, και να μην ξαναφανούν στην περήφανη Ελλάδα μας, όπου μόνο οι χρυσαυγίτες είναι ρατσιστές, κι αυτούς τους έχουμε χώσει στη φυλακή.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Στη στήλη
Σημείο συνάντησης με τον Παύλο Μεθενίτη