Έντυπη Έκδοση

Μελωδικά κηρύγματα

Ο,τι με είχε αγγίξει στην εκκλησία, με άγγιξε και στο ροκ εντ ρολ». Ο Ντέιβιντ Γιούτζιν Εντουαρντς, εγγονός περιπλανώμενου ιεροκήρυκα και ηγέτης των Wovenhand, είναι από τους ελάχιστους μουσικούς που μπορεί να επαίρεται ότι πούλησε την ψυχή του στο ροκ εντ ρολ, έστω και ανακατεμένο με την παράδοση της κάντρι.

Ο Ντέιβιντ Γιούτζιν Εντουαρντς των «Wovenhand» Ο Ντέιβιντ Γιούτζιν Εντουαρντς των «Wovenhand»  Εγκατέλειψε μια καριέρα ιερωμένου μαζί με τις κατάρες των προγόνων του, για να φτιάξει -ύστερα από μια περιπλάνηση σε πανκ μπάντες του Λος Αντζελες- τους 16 Horsepower και να συνεχίσει, όταν διαλύθηκαν το 2002, με τους πιο μελωδικούς Wovenhand.

Η αμερικανική μπάντα της αλτέρνατιβ κάντρι, όπου η μουσική παράδοση της Αμερικής συναντά το σκοτάδι του ποστ πανκ και τη μέθεξη των γκόσπελ, θα εμφανιστεί την Τρίτη στο Fix Factory of Sound της Θεσσαλονίκης και την Τετάρτη στο Fuzz Live Music Club στην Αθήνα.

«Προσωπικά δεν θεωρώ τη μουσική μια εξεγερτική πράξη», έχει πει ο Εντουαρντς, «αλλά μια εσωτερική αναζήτηση, μια απάντηση σε υπαρξιακά ερωτήματα, όπως γιατί βρίσκομαι εδώ και ποια είναι η αποστολή μου». Μόνο που οι Wovenhand δεν είναι καμιά χορωδία θρησκόληπτων. Λάτρης του Ντοστογέφσκι, κιθαρίστας και τραγουδιστής τους, ο Εντουαρντς κατάφερε να ξεθάψει ήχους που περιφρονούσε η τότε ροκ σκηνή, να μάθει μπάντζο και ακορντεόν και να στραφεί στα ακούσματα του χιλμπίλι, της μουσικής από τα Απαλάχια. Ετσι γράφει σκοτεινές ιστορίες αμαρτωλών με φόντο τον αμερικανικό Νότο, ενώ στον ήχο τους το μπάντζο και το βιολί συναντούν την ηλεκτρική κιθάρα.

Στον έβδομο δίσκο τους, που κυκλοφόρησε τον Απρίλιο κάτω από τον τίτλο «Refractory Obdurate», οι φαζαρισμένες κιθάρες και ο πανκ ρυθμός επανεμφανίζονται έπειτα από καιρό. «Θυμίζουμε έννοιες που έχουν ξεχαστεί», περιγράφει ο Εντουαρντς. «Την επιστροφή στη γη, την προσπάθεια κάποιων ανθρώπων να χτίσουν τη δική τους κοινότητα, τη φυγή από την αποκαλούμενη κοινωνία της προόδου που οικοδομήθηκε πάνω στο αίμα εκατομμυρίων άλλων. Με αυτήν την έννοια ο δίσκος είναι επαναστατικός», εξηγεί, «γιατί δεν χρειάζεται να ακολουθείς τις επιταγές των τραπεζών». Αλλωστε ο ίδιος δεν έχει αυταπάτες. «Η μουσική μου δεν έχει τίποτα το ιερό» εξηγεί. «Παίζω κάντρι, αλλά οι κάντρι μουσικοί με θεωρούν αιρετικό γιατί δεν ακολουθώ αυστηρά την παράδοση. Από την άλλη και στη ροκ σκηνή θεωρούμαι αιρετικός, γιατί παίζω μπάντζο και ακορντεόν δίπλα στις ηλεκτρικές κιθάρες. Δεν έχουν καταλάβει ότι η ουσία του πανκ ήταν πως τα πάντα επιτρέπονται, ότι πρέπει να μπορεί να ξεπερνάς κάθε προκατάληψη».

Η μουσική των Wovenhand συναντά ακόμη αντιδράσεις. Οχι τόσο για τον ήχο όσο για την εμμονή του Εντουαρντς να ανακατεύει τον Θεό στις συνεντεύξεις του. Ο Γκρέιλ Μάρκους, φημισμένος ιστορικός του πανκ, τους είχε αποκαλέσει περιφρονητικά «θεοσεβούμενους δανδήδες». Αλλά η μπάντα δεν θυμίζει σε τίποτα τους χαζοχαρούμενους ροκ ύμνους των Creed, που λατρεύουν τα κολεγιόπαιδα, ούτε τους ρατσιστές του σάουθερν ροκ του '70. Ο δικός τους Θεός είναι ο οργισμένος εκδικητής της Παλαιάς Διαθήκης και για τους ίδιους η Αμερική είναι η νέα Βαβυλώνα που αυτοκαταστρέφεται. «Οπως όλοι οι μεγάλοι πολιτισμοί, φτάσαμε στο στάδιο όπου ξεπεράσαμε κάθε μέτρο», εξηγεί ο Εντουαρντς. «Τώρα έρχεται η τιμωρία του δυτικού πολιτισμού». Αυτό επιθυμούν να εκφράσουν με τις σκοτεινές ελεγείες τους. «Ολα τα άλλα ερωτήματα είναι χάσιμο χρόνου» καταλήγει ο Εντουαρντς. «Το παλιό κλισέ "σεξ, ναρκωτικά και ροκ εντ ρολ" έχει ανακυκλωθεί εκατομμύρια φορές στη σύγχρονη ροκ σκηνή και δεν μας αφορά. Η μουσική μας δεν ενδείκνυται για διασκέδαση». Ούτε φυσικά για μετάνοιες και προσευχές. 7

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Μουσική