Έντυπη Έκδοση

Το πολιτικό απέναντι στο δημόσιο χρέος

Αντί να περάσει ακόμη έναν κάβο, η χώρα μπορεί να βρεθεί και πάλι μπλεγμένη

Τον Νοέμβριο του 2012, οι εταίροι μας ανέλαβαν μια συγκεκριμένη δέσμευση: Οταν η Ελλάδα θα πετύχαινε πρωτογενές πλεόνασμα θα αναλάμβαναν και οι ίδιοι νέα πρωτοβουλία για να διασφαλιστεί η βιωσιμότητα του χρέους της. Και πράγματι, πολύ πιο γρήγορα απ' ό,τι αναμενόταν, έπειτα από δύσκολες αποφάσεις της κυβέρνησης και σκληρές θυσίες όλων των πολιτών, η Ελλάδα ανταποκρίθηκε στη δέσμευσή της από την επόμενη κιόλας χρονιά.

Είπαν τότε πως θα περιμένουν την πιστοποίηση του πρωτογενούς πλεονάσματος που θα γινόταν από την Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία την Ανοιξη του 2014. Και πράγματι, έγινε η πιστοποίηση με σαφήνεια και καθαρότητα, χωρίς αστερίσκους και υποσημειώσεις. Τότε, ωστόσο, είπαν οι εταίροι μας να αφήσουν την υπόθεση για μετά τις ευρωεκλογές, μπας και χαλάσει η δουλειά από εκλογικές σκοπιμότητες στα κράτη-μέλη της Ευρωζώνης. Και παρέπεμψαν την υπόθεση στις αρχές του Φθινοπώρου. Τώρα, ωστόσο, λένε πως είναι ανάγκη να ολοκληρωθούν τόσο η αξιολόγηση, που ξεκίνησε η τρόικα, όσο και οι έλεγχοι που γίνονται στις τράπεζες. Φαίνεται έτσι πως υπάρχει μια τάση αναβολής, που δεν βολεύει ούτε την κυβέρνηση ούτε τη χώρα.

Την ίδια στιγμή, ενώ δηλαδή η χώρα βρίσκεται στην πιο δύσκολη αξιολόγηση κι ενώ ετοιμάζεται για την πιο κρίσιμη διαπραγμάτευση, στελέχη της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης δηλώνουν πως η κυβέρνηση δεν νομιμοποιείται να προχωρήσει σε ρύθμιση του χρέους και δεν θα αναγνωρίσουν μια συμφωνία που μπορεί να γίνει σήμερα. Παίρνουν μια θέση που μπορεί να δώσει αφορμή είτε για νέα αναβολή των σχετικών διαπραγματεύσεων είτε για να ζητηθεί και η δική τους έγκριση της όποιας συμφωνίας. Και ενώ η χώρα θα μπορούσε να περάσει άμεσα έναν ακόμη κάβο για την έξοδό της από την κρίση, μπορεί να βρεθεί και πάλι μπλεγμένη σε αιτιάσεις των εταίρων της για ζητήματα που εγείρονται από την ίδια.

Εξίσου σοβαρό, όμως, είναι και το γεγονός ότι στον ευρύτερο χώρο της αντιπολίτευσης οι απόψεις για το χρέος θυμίζουν Βαβέλ. Κάποιοι μάλιστα μιλούν για «επονείδιστο χρέος» ξεχνώντας πως σήμερα ένα μεγάλο μέρος του έχει περάσει σε κράτη, όπως η Κύπρος και η Σλοβενία. Σχεδόν κανένας από την αντιπολίτευση και ιδίως από τα μικρότερα κόμματα δεν συμφωνεί με κανένα άλλο. Ακόμη και στο χώρο της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης χωρίστηκαν στα τρία. Κάποιοι, όπως ο υπεύθυνος Προγράμματος, προτείνουν «πάγωμα», κάποιοι, όπως ο τομεάρχης Ανάπτυξης, επισημαίνουν πως μια επιμήκυνση με χαμηλά επιτόκια θα ήταν ισοδύναμη με κούρεμα και κάποιοι άλλοι επιμένουν πως χωρίς κούρεμα δεν γίνεται βιώσιμο το χρέος. Και όλα αυτά, μόλις στο παρά πέντε.

Τα πράγματα περιπλέκονται ακόμη περισσότερο εξαιτίας της επικείμενης προεδρικής εκλογής και του ενδεχομένου πρόωρης διάλυσης της Βουλής που επιδιώκει η αντιπολίτευση. Φαίνεται, μάλιστα, πως όλα αυτά υπολογίζονται, όχι μόνο από τους εταίρους μας, αλλά και από τις διεθνείς αγορές που άρχισαν να αντιδρούν αρνητικά, ανεβάζοντας τα επιτόκια δανεισμού της χώρας. Με αποτέλεσμα να γίνεται ακόμη πιο δύσκολη η προσπάθεια της χώρας να βγει από την κρίση και την ξένη εξάρτηση. Είναι, άλλωστε, προφανές πως όσο το δημόσιο χρέος δεν είναι ή θεωρείται πως δεν είναι διαχειρίσιμο, άλλο τόσο η εξάρτηση από τους δανειστές θα είναι ασφυκτική. Και άλλο τόσο θα καθηλώνονται οι προσπάθειες για την επιτάχυνση της ανάπτυξης και τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας.

Οσο το χρέος θεωρείται μη διαχειρίσιμο, τόσο θα παραμένει δύσκολος ο γυρισμός σε δυναμικούς ρυθμούς ανάπτυξης. Δύσκολα, δηλαδή, θα βλέπουμε νέες επενδύσεις, νέες επιχειρήσεις και νέες θέσεις εργασίας. Γιατί δύσκολα μπορεί να φέρει κάποιος τα ευρώ του εάν φοβάται πως μπορεί να εισπράττει δραχμές. Και αυτό ακριβώς επισημαίνει το χρέος όλων των πολιτικών δυνάμεων απέναντι στο δημόσιο χρέος. Επισημαίνει το πολιτικό απέναντι στο δημόσιο χρέος.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Στη στήλη
Αρθρο