Έντυπη Έκδοση

Ο θάνατος της πολιτικής

**Του Στέφανου Δάνδολου από την iefimerida.gr

Και να που πάλι ξετρύπωσαν σιγά σιγά οι εταιρείες δημοσκοπήσεων για να σου θυμίσουν ότι αυτή η χώρα λέγεται Ελλάδα και ότι στις περιόδους της μεγάλης κρίσης δεν μπορεί να κάνει πολύ καιρό χωρίς εκλογές.

Η τάδε εταιρεία εμφανίζει τη διαφορά ανάμεσα στον ΣΥΡΙΖΑ και τη Ν.Δ. στις 3,8 μονάδες, η άλλη στις 6 μονάδες, η παράλλη στις έντεκα, και πάει λέγοντας. Και κάπου εκεί χάνεται η ουσία, που είναι η πάλη με τα καθημερινά προβλήματα, και αρχίζει η «ζύμωση», το αγαπημένο μας εθνικό σπορ.

Στο μεταξύ, οι δανειστές μας είναι εδώ και ζητούν λογαριασμό, πεπραγμένα, εγγυήσεις. Και μέσα στο θαμπό σκηνικό που στήνει για μια ακόμη φορά ο αέρας της πρόωρης κάλπης, ουσιώδη ζητήματα εμφανίζουν ακόμη εκκρεμότητες. Πώς θα κλείσει το δημοσιονομικό κενό για το 2015, το οποίο η κυβέρνηση υπολογίζει σε 1,2 δισ. ευρώ και η τρόικα σε 2 δισ.;

(...) Στη συγκυβέρνηση ο πανικός υπήρξε από την αρχή μάλλον ακατανόητος. Δεν γίνεται με μια φιτιλιά από την αντιπολίτευση, να καταρρέεις. Ναι, το ρεύμα του ΣΥΡΙΖΑ είναι ανοδικό και τελικά, ίσως είναι γραφτό του Αλέξη να κυβερνήσει τη χώρα. Ομως σε τακτικές που θυμίζουν Γιώργο Παπανδρέου προ πενταετίας (με το «λεφτά υπάρχουν»), η στρατηγική -έστω και για επικοινωνιακούς λόγους- πρέπει να μένει στο επίπεδο των πεπραγμένων σου. Οποιο έργο κι αν είναι αυτό, έχεις κάτι να επιδείξεις, αυτό προασπίζεις και εκεί εστιάζεις. Τόσο ο πρωθυπουργός όσο και ο κυβερνητικός εταίρος του έχουν βαλθεί τον τελευταίο καιρό να εμφανίσουν την αξιωματική αντιπολίτευση ως την απόλυτη αντεθνική δύναμη, αντί να εμμείνουν στην ουσία, που δεν είναι άλλη από όσα κατάφεραν να συμμαζέψουν στα ασυμμάζευτα που είχαν συσσωρευτεί. Ιαχές τύπου «δεν θα μείνει φράγκο, ο Ελληνας θα τα χάσει όλα» περισσότερο βολεύουν αυτούς που επενδύουν στην αστάθεια, παρά αυτούς που πασχίζουν, έστω και έτσι, να την προστατεύσουν.

Στην Κουμουνδούρου επιμένουν ιδιαίτερα ότι τους χωρίζει μια ανάσα από την αυτοδυναμία. Το επισήμαναν και την περασμένη εβδομάδα σε non paper που διένειμαν, αποδομώντας στην ουσία τον πρώτο κανόνα της πολιτικής σύμφωνα με τον Αβραάμ Λίνκολν, που λέει «Ποτέ μην εξωτερικεύεις την αισιοδοξία σου γιατί το πιθανότερο είναι να μην την δεις ποτέ να υλοποιείται». Βέβαια ο Λίνκολν έζησε σε καιρούς πιο ρομαντικούς για την πολιτική. Ακόμη κι έτσι, όμως, η σιγουριά του ΣΥΡΙΖΑ μοιάζει λίγο με τις δημοσκοπήσεις της Public Issue και καλά θα κάνουμε να θυμόμαστε τα πλήγματα που έχει δεχτεί η επιστήμη των εκλογικών προβλέψεων. (...)

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Στη στήλη
Τυπογραφείο