Έντυπη Έκδοση

Ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας μιλάει στην «Ε» λίγο πριν εμφανιστεί στη σκηνή του Ηρωδείου

«Θα ήθελα μια Αριστερά ενωμένη»

«Δεν γνωρίζω από πολιτική στρατηγική και δεν μου αρέσει. Εμένα πάντως αν μου ζητούσε και ο Πάπας της Ρώμης να του τραγουδήσω, θα το έκανα»

«Η αριστερή ιδεολογία είναι η πιο ανθρώπινη. Πιο κοντά στο κοινό καλό. Αλλά έχουν καταρρεύσει τόσα γύρω μας. Αριστερά είναι για μένα η αντίθεση σε κάθε μορφή λανθάνουσας και εκ του πονηρού εξουσίας. Αλλά εμένα προσωπικά δεν με ενδιαφέρει ούτε η ταμπέλα ούτε η φανέλα. Εχω τον Παναθηναϊκό και τρώω τις φάπες μου. Δεν θέλω άλλη φανέλα».

Στο νέο του δίσκο έγραψε ένα τραγούδι, το «Ποιος είναι αυτός ο Γιώργος;», που «κολλάει και στον Παπανδρέου», ενώ θα τραγουδούσε και για τον Πάπα στη Ρώμη με χαρά.

«Προσωπικά δεν με ενδιαφέρει ούτε η ταμπέλα ούτε η φανέλα. Εχω τον Παναθηναϊκό και τρώω τις φάπες μου. Δεν θέλω άλλη φανέλα. Ούτε μ' αρέσουν τα καλλιτεχνικά στρατόπεδα και οι ρατσισμοί του τύπου "γιατί πήγες στο τάδε φεστιβάλ". Εχω πάει και στου ΣΥΡΙΖΑ και στης ΚΝΕ και στης ΠΑΣΠ. Εχω παίξει και σε συναυλία της ΟΝΝΕΔ στην Πάτρα», λέει ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, που αύριο βράδυ στη σκηνή του Ηρωδείου, μαζί με τους Τερμίτες, τους Ρ.L.J. Band, την Εστουδιαντίνα, τον Αντώνη Μιτζέλο και τον Γιάννη Κότσιρα, θα τραγουδήσει τα άπαντά του. Απ' τον «Αρμαγεδδώνα» μέχρι το «Σουλτάνο της Βαβυλώνας».

- Το «μαζί» των συναυλιών, ως πνεύμα και ως πράξη, πώς επιβιώνει στις μέρες μας, κύριε Μαχαιρίτσα;

«Είμαι ο κατ' εξοχήν άνθρωπος του "μαζί" στις συναυλίες. Σχεδόν ποτέ δεν κάνω μόνος μου. Το κάνω γιατί θέλω να μοιράζομαι και τα όμορφα και τα άσχημα μιας συναυλίας. Και τις ωραίες στιγμές και τις πίκρες, γιατί έχουμε και απ' αυτές. Δεν εννοώ μόνο αν τύχει και δεν έρθει κόσμος, αλλά να υπάρχουν προβλήματα ήχου ή ακόμα και γκρίνιας των θεατών. Θυμάμαι σε μια συναυλία στον Αρδα, κάποιοι από το Διδυμότειχο πήραν στραβά τα τραγούδια και άρχισαν να πετάνε τσιμεντόλιθους».

- Τι έχει αλλάξει στη διάθεση του κοινού;

«Ο κόσμος είναι σε κατάθλιψη. Το κοινό αυτό, αν ζούσε στη Σουηδία, δεν θα είχαμε 3.000 αυτοκτονίες, αλλά 30.000. Εδώ έχουμε λιακάδα, βγαίνουν έξω, κολυμπάνε στις παραλίες, πηγαίνουν στα χωριά και ξελαμπικάρουν. Και τι να κάνουν; Οι οικονομικοκοινωνικές συνθήκες είναι τρισάθλιες. Το νιώθω και το εισπράττω. Ειδικά αν πας χειμώνα στην επαρχία, οι πόλεις είναι σαν βομβαρδισμένες. Ο κόσμος μοιάζει τρομοκρατημένος και αυτό που κάνει είναι να βλέπει τηλεόραση».

- Ποιο κοινό έρχεται ακόμα σε συναυλίες;

«Οσο και να σας φανεί παράξενο, οι νέες γενιές. Οι μεγαλύτεροι πάνε ή σε πιο καλτ καταστάσεις ή σε πιο λάιτ και σπάνε μπουκάλια. Πιτσιρικάδες, δεκαπεντάχρονα και δεκαεξάχρονα, βλέπω κάθε χρόνο και το χαίρομαι. Τους χρωστάω ευγνωμοσύνη».

- Τι θα πείτε αύριο, πέρα από τις γνωστές επιτυχίες σας;

«Θα είναι μια μουσική παράσταση πολυμορφική. Θα ξεκινήσουμε από τον πολυθρύλητο "Αρμαγεδδώνα", που παραμένει τόσο επίκαιρος. Τον εμπνευστήκαμε από την Αποκάλυψη του Ιωάννη, τον τόπο όπου μαζεύονται όλοι οι στρατοί της γης για την τελική μάχη. Δεν είναι επίκαιρος; Με τόσα που βλέπουμε κάθε μέρα στις ειδήσεις, με πολέμους, κομμένα κεφάλια, σκοτωμούς, βομβαρδισμούς... Ο "Αρμαγεδδών", λοιπόν, θα δένει με τα άλλα τραγούδια μας, το "Νότο", τη "Σκόνη", το "Σουλτάνο", δίνοντας μια νότα αισιοδοξίας αλλά και προβληματισμού».

- Πολιτικό σχόλιο δεν θα υπάρχει;

«Μα τα τραγούδια της γενιάς μας είναι από μόνα τους πολιτικά σχόλια και κοινωνική παρέμβαση. Το "Για το καλό μου" του Γιάννη Μηλιώκα, το "Για ένα κομμάτι ψωμί" των Κατσιμιχαίων δεν είναι σαν να γράφτηκαν σήμερα, που μας τα κόβουν όλα για να μείνουν ζωντανές οι Τράπεζες; Η τέχνη ανθίζει σε ζόρικες καταστάσεις. Ξεχνάτε τι σπουδαία έργα γράφτηκαν επί επταετίας; Αντιθέτως, η δοτή ευμάρεια, το "πάρτε όλοι τα πάντα", ήταν το σημείο που άρχισε το πράγμα να βρομάει. Η κρίση πολιτισμού επέφερε και την οικονομική κρίση. Ετσι βρήκαν την πόρτα ανοιχτή και μπούκαραν. Οταν ο κόσμος είναι απαίδευτος και τον ενδιαφέρουν τα πιπίνια, η Μύκονος, το Γκάζι, το Μπουρνάζι, τότε χάνεται ο πολιτισμός. Δεν το λέω εγώ, ο Χένρι Κίσινγκερ δεν είπε "αν θέλετε να τους ισοπεδώσετε, πάρτε τους την ιστορία, τη γλώσσα και τη θρησκεία"; Δηλαδή αφήστε τους στην καβλάντα τους και όλα θα είναι μια χαρά. Αυτό δεν πάθαμε;».

- Πρόπερσι συγκεντρώσατε στη συναυλία σας στο Καλλιμάρμαρο 50.000 θεατές. Είναι κάτι που θα ξανασυμβεί;

Ηταν θέμα συγκυρίας και ψυχολογίας. "Οι Αγγελοι ζούνε ακόμα στη Μεσόγειο" ήταν ο τίτλος και ο κόσμος το έπιασε. Δεν θα πεθάνουμε εμείς για να ζήσετε εσείς Αγγλοσάξονες με το έτσι θέλω. Ηταν αληθινό και ο κόσμος ήρθε».

- Ο κόσμος της δισκογραφίας καρκινοβατεί. Υπάρχει ελπίς;

«Δεν καρκινοβατεί. Δεν υπάρχει πλέον δισκογραφία. Οι εφημερίδες μόνο κυκλοφορούν δίσκους. Και το Ιντερνετ. Οταν ήμουν πιτσιρικάς, για να ακούσω μουσική δούλευα ένα ολόκληρο καλοκαίρι μεροκάματο σε καφετέρια. Μάζευα λεφτά και τον Οκτώβριο αγόραζα... στερεοφωνικό και απολάμβανα τη μουσική. Τώρα η κόρη μου ακούει μουσική από iPhone και μου σπάει τα νεύρα. Τι θα γίνει με την κρίση, δεν ξέρω. Και καλά εμείς που κάνουμε και συναυλίες. Οι στιχουργοί πώς θα ζήσουν και γιατί να γράψουν; Ο Μάνος Ελευθερίου αν άρχιζε σήμερα θα μπορούσε να ζήσει ως στιχουργός;».

- Ελπίδα για τη χώρα βλέπετε;

«Πριν από δύο χρόνια έγιναν εκλογές. Από εκεί και πέρα ακολουθούμε ό,τι λέει το ΔΝΤ και κάθε μέρα αναρωτιόμαστε αν το χρέος είναι βιώσιμο ή όχι».

- Θα μας βγάλει απ' το αδιέξοδο μια κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ; Ο Σκουρλέτης δήλωσε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ανοιχτός για συνεργασία με όλες τις δυνάμεις που δεσμεύονται απέναντι στο Μνημόνιο.

«Είναι μια θέση πολιτική και καθαρή. Αυτό που μπορώ να πω είναι ότι δεν ξέρουμε τι θα κάνει τελικά. Αυτό που καταλαβαίνουμε είναι το ποιοι δούλεψαν για το καλό μας και ποιοι όχι. Ποιοι είναι υπόλογοι και ποιοι πρέπει να μπούνε φυλακή. Το ότι έχουν πολλοί καλές προσθέσεις το βλέπουμε. Σημασία έχει όμως το αποτέλεσμα».

- Ηταν στρατηγικές κινήσεις για ένα κόμμα που προαλείφεται για την εξουσία οι επισκέψεις στο Αγιον Ορος και στο Βατικανό;

«Δεν γνωρίζω από πολιτική στρατηγική και δεν μου αρέσει. Εμένα πάντως αν μου ζητούσε και ο Πάπας της Ρώμης να του τραγουδήσω, θα το έκανα. Δεν μου αρέσουν τα καλλιτεχνικά στρατόπεδα ούτε οι ρατσισμοί του τύπου "γιατί πήγες στο τάδε φεστιβάλ"; Εχω πάει και στου ΣΥΡΙΖΑ και στης ΚΝΕ και στης ΠΑΣΠ. Εχω παίξει και σε συναυλία της ΟΝΝΕΔ στην Πάτρα. Εκεί ήταν η απόλυτη παράνοια. Οι ΟΝΝΕΔίτες μου έλεγαν "πώς και ήρθες σε εμάς;". Και οι άλλοι "γιατί πήγες;". Γενικώς σε αυτή τη χώρα δεν βγάζεις άκρη. Οποιος θέλει να με ακούσει, νιώθω ότι με τιμάει. Από εκεί και πέρα όλοι γνωριζόμαστε και ξέρουμε ποιος είναι ποιος».

- Σήμερα, που όλοι ψηφοθηρούν αλληθωρίζοντας προς κάθε κατεύθυνση και οι ψηφοφόροι μετακινούνται από στρατόπεδο σε στρατόπεδο, με αποτέλεσμα ο διαχωρισμός αριστερός-δεξιός να έχει διασαλευτεί, ποιος είναι εν τέλει ο αριστερός;

«Η αριστερή ιδεολογία είναι η πιο ανθρώπινη. Πιο κοντά στο κοινό καλό. Αλλά έχουν καταρρεύσει τόσα γύρω μας. Αριστερά είναι για μένα η αντίθεση σε κάθε μορφή λανθάνουσας και εκ του πονηρού εξουσίας. Αλλά εμένα προσωπικά δεν με ενδιαφέρει ούτε η ταμπέλα ούτε η φανέλα. Εχω τον Παναθηναϊκό και τρώω τις φάπες μου. Δεν θέλω άλλη φανέλα».

- Εχετε δεχτεί επιθέσεις επειδή οδηγείτε Τζάγκουαρ και δηλώνετε αριστερός. Υπάρχει «ασυμβίβαστο»;

«Ο κόσμος γενικώς θέλει να την πέφτει και καλά κάνει. Τι σημαίνει Τζάγκουαρ; Είχα ένα φίλο που είχε μεγάλο οικονομικό πρόβλημα και ήθελε να πουλήσει την Τζάγκουάρ του. Και μου την πούλαγε κοψοχρονιά. Είδα ένα ωραίο αμάξι, τρελό, με γκάζια, άνετο για ατελείωτα χιλιόμετρα και την πήρα. Αλλά είδα ότι η Τζάγκουαρ ενοχλεί. Κάτι σηματοδοτεί. Θα μπορούσα να είχα πάρει ένα οποιοδήποτε τζιπ και να μη μου λέει κανείς τίποτα. Τέλος πάντων, κατέθεσα πριν από καιρό τις πινακίδες και την έχω σε μια μάντρα. Από εκεί και πέρα δεν είπα ότι είμαι ο Αλμπερτ Σβάιτσερ και θα κάνω νοσοκομεία στην Αφρική».

- Στην παρούσα φάση υπάρχει Αριστερά, η οποία να σας εκφράζει;

«Θα ήθελα μια Αριστερά ενωμένη. Και όχι με δογματικό χαρακτήρα. Ούτε είμαι φανατικός, παρ' όλο που τον παππού μου, που ήταν συνδικαλιστής στον ΟΣΕ, τον είχαν σκοτώσει το '48. Ημουν από αυτούς που είπα στον Δημήτρη Χριστόφια, όταν ήταν ακόμα πρόεδρος της Βουλής, να κατεβεί για πρόεδρος. Με 30% που είχε το ΑΚΕΛ, γιατί να μη βγάζουν πρόεδρο αριστερό; Είναι ευθυνόφοβοι; "Δεν θέλουμε να βάλουμε τη χώρα σε περιπέτειες", λένε. Καλά, αυτό το έχουμε ακούσει πολλές φορές».

- Ο Ελληνας τρέχει να πληρώσει την πρώτη δόση ΕΝΦΙΑ, ενώ έρχονται νέες περικοπές στις συντάξεις και φυσικά τα πάντα -σχολεία, πανεπιστήμια, νοσοκομεία- υπολειτουργούν και καταρρέουν. Και ουδείς αντιδρά. Τι φταίει;

«Από τη μια η έλλειψη παιδείας. Από την άλλη, το ότι έσκασαν όλα μαζί με μεγάλη ένταση. Είναι ο νόμος του σοκ. Που σου λέει ξαφνικά ότι από αύριο θα σου τα κόψουμε όλα. Η σφαλιάρα ήταν πολύ σβουριχτή και ακόμα δεν έχουμε συνέλθει».

- Ο Γιώργος Παπανδρέου, αφήνοντας πίσω του τα ελληνικά συντρίμμια, κάνει στην Αμερική οικολογικό ακτιβισμό. Σουρεαλιστικό! Σαν να μη συμβαίνει τίποτα σε αυτή τη χώρα!

«Δεν θέλω να μιλήσω για τον Παπανδρέου. Δεν τον ψήφισα κιόλας. Γράφω ένα τραγουδάκι όμως, για τον καινούργιο μου δίσκο "Μια τρύπα στον καιρό". "Ποιος είναι αυτός ο Γιώργος;" λέγεται. Κολλάει και στον Παπανδρέου. Πάντως, πάντα ένας Γιώργος μας καταδυναστεύει».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Πρόσωπα
Μουσική
Συνεντεύξεις