Έντυπη Έκδοση

Να ακολουθήσουν το παράδειγμα του Γ. Μπουτάρη

«Δεν με ρωτήσατε όταν με γεννήσατε, δεν θα με ρωτήσουν τι να με κάνουν όταν θα πεθάνω, αφήστε με, τουλάχιστον, να ζήσω όπως θέλω»
Αλεξάνδρα Κ., έφηβη

Μακάβριο το θέμα μας, αλλά αφορά ένα μεγάλο και πολυδιάστατο κοινωνικό πρόβλημα, που χρονίζει αδικαιολόγητα και, επιτέλους, οδεύει προς τη λύση του: Να έχουμε και εδώ το δικαίωμα και τη δυνατότητα, όπως οι πολίτες όλων, σχεδόν, των άλλων ευρωπαϊκών χωρών, να αποτεφρώνουμε και να μη θάβουμε υποχρεωτικά τους νεκρούς μας. Αν θέλουμε και όσοι θέλουμε...

Τα καλά χαμπέρια τα ακούσαμε, πρωτομηνιάτικα, στην πρωινή εκπομπή του MEGA, από τον ρέκτη και ανοιχτόμυαλο δήμαρχο της Θεσσαλονίκης Γιάννη Μπουτάρη (μετά χαράς θα τον ψήφιζα και με τα δυο χέρια), που πρωτοστατεί και σ' αυτό το θέμα:

Μέσα στο 2015 -είπε (και το καταγράφω για να δεσμεύεται)- θα λειτουργήσει ο πρώτος αποτεφρωτήρας στη χώρα μας: στη βιομηχανική ζώνη της Σίνδου. Εχει βρεθεί ο χώρος, ενώ η δαπάνη κατασκευής θα βαρύνει τον ανάδοχο, που θα τον λειτουργήσει. Για το σχετικό διαγωνισμό έχουν ήδη εκδηλώσει ενδιαφέρον τέσσερα - πέντε γραφεία κηδειών.

Βιαστική πάντοτε η κλεψύδρα του τηλεοπτικού χρόνου δεν επέτρεψε, ατυχώς, στον δήμαρχο Θεσσαλονίκης να αναπτύξει για ποιους, ιδιαίτερα σημαντικούς, λόγους (κοινωνικούς, οικονομικούς, περιβαλλοντικούς, δημόσιας υγείας και, πάνω απ' όλα, ατομικών δικαιωμάτων και ελευθεριών) επείγει να τεθεί τέρμα σε ένα αναχρονιστικό καθεστώς ανελευθερίας και θρησκευτικού ετσιθελισμού, για το οποίο δεν μας φταίει καμιά κρίση και κανένα μνημόνιο.

Ισα που πρόλαβε ο Γ. Μπουτάρης να πει ότι «μπούκωσαν» τα νεκροταφεία μας και η κατάσταση στις μεγαλουπόλεις πια έχει φτάσει στο απροχώρητο. Κι όταν ερωτήθηκε αν «τα βρήκε», για τον αποτεφρωτήρα, με τον σκληρό μητροπολίτη Ανθιμο, απάντησε ότι «ο δεσπότης και γενικά η Εκκλησία δεν έχουν λόγο να αντιδρούν, γιατί με την αποτέφρωση δεν λέμε να πάει κανείς, που δεν θέλει, αδιάβαστος και επομένως δεν θίγονται η θρησκευτική κηδεία και τα έσοδα της Εκκλησίας...».

Κρίμα, που δεν είχε χρόνο να πει, με το γλαφυρό του ύφος, πως με το σημερινό μας χάλι ούτε στοιχειωδώς αξιοπρεπή κηδεία αξιωνόμαστε να 'χουμε, καθ' ότι πολυδάπανη. Να θυμίσει την αθλιότητα του νησιώτη παπά, που δεν κρατάει τεφτέρι, αλλά γράφει με μαρκαδόρο πάνω στα μνήματα πόσα ευρώ του χρωστάει για τα «διαβάσματα» κάθε οικογένεια των θαμμένων. Να περιγράψει πώς οι πεισματάρηδες που θέλουν και τώρα, ντε και καλά, αποτέφρωση, ξετινάζουν οικονομικά τις φαμίλιες τους και τις ταλαιπωρούν, αφού η νεκροπομπή προς τη Βουλγαρία δεν διασχίζει βέβαια την Αχερουσία. Και, τέλος, σε όσους ακόμη ισχυρίζονται ότι η αποτέφρωση είναι βέβηλη και ξένη προς την ελληνική παράδοση, να τους δείξει απλώς τη Βεργίνα...

Πάει μισός αιώνας, ακριβώς, από το πρώτο μου δημοσίευμα για την αποτέφρωση των νεκρών (στη «Δημοκρατική Αλλαγή»). Μακάβρια η αφορμή: Στις φονικές πλημμύρες, που σάρωσαν, στη δεκαετία του '60, τις δυτικές συνοικίες της Αθήνας, οι χείμαρροι της βροχής ανέσκαψαν και το ανέκαθεν κεκορεσμένο Γ' Νεκροταφείο. Σκέτη φρίκη το θέαμα, μέσα κι έξω από το κοιμητήριο. Οι αυλές των γύρω σπιτιών σπαρμένες με οστά και κρανία. Τα περισσότερα τα παρέσερναν τα νερά ώς τον Κηφισό, κι από εκεί στην αιωνιότητα του Σαρωνικού. Αντε μετά να γίνεται λόγος ότι τάχα μόνον η ταφή δείχνει σεβασμό στους νεκρούς - σε μια μεταβατική τους κατάσταση, για όσους προσδοκούν την αιώνια ζωή...

Δήμαρχοι, φυσιολογικά, πρωτοέθεσαν, επίσημα, το θέμα:

* Ο Μιλτιάδης Εβερτ, ως δήμαρχος Αθηναίων, το 1987, με αίτημα προς την Ιερά Σύνοδο, που, βεβαίως, το απέρριψε μετά βδελυγμίας.

* Αντιθέτως -και ορθώς- ο Αντώνης Τρίτσης το 1991 απευθύνθηκε επιτακτικά προς την κυβέρνηση, δημόσια (σε συνέντευξη Τύπου του Συλλόγου για την Αποτέφρωση των Νεκρών, με πρόεδρο τη Νίκη Λεοντίου και γραμματέα εμένα). Ετσι κι αλλιώς, ο αλησμόνητος Αντώνης, που δεν πρόλαβε να προωθήσει το θέμα ώς τη θεσμοθέτησή του, δεν τα 'χε καλά με την Εκκλησία, αφ' ότου, ως υπουργός Παιδείας, άπλωσε το χέρι του στην εκκλησιαστική περιουσία, αλλά του το 'κοψε ο Ανδρέας...

Και φθάσαμε, αισίως, στο 2006 (ο εκσυγχρονισμός, σ' αυτό το έρμο κράτος, κάνει ένα βηματάκι ανά... δεκαετία), οπότε και νομοθετήθηκε, αλλά... δεν εφαρμόστηκε, η αποτέφρωση. Μόλις εφέτος με τροπολογία του ΥΠΕΚΑ ρυθμίστηκε η χωροθέτηση των αποτεφρωτήρων - οπότε και πήρε τη σκυτάλη ο Μπουτάρης, και μακάρι να τον μιμηθούν χωρίς χρονοτριβή άλλοι δήμαρχοι και περιφερειάρχες.

Για ποια ελευθερία, ποια δημοκρατία και ποια σύγχρονη κοινωνία να μιλάς, όταν ο πολίτης δεν διαφεντεύει το ίδιο του το κορμί - στη ζωή και το θάνατο; Το εύλογο ερώτημα είναι τι έκανε για την αποτέφρωση η εξ ορισμού προοδευτική Αριστερά. Τίποτα απολύτως - κι όταν ακόμη έλεγχε, σε μεγάλο βαθμό, την Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Ας ελπίσουμε ότι τώρα, που η ανανεωτική εκδοχή της, με τον ΣΥΡΙΖΑ, είναι στο κατώφλι της εξουσίας να μην υποκύψει στη σκοπιμότητα της πολυσυλλεκτικής ψηφοθηρίας. Και να μη θάψει στο χρονοντούλαπο την πάγια θέση της για διαχωρισμό, επιτέλους, Εκκλησίας και Κράτους - για να χτυπηθεί το κακό στη ρίζα του.

Διαφορετικά, θα αποκαλυφθεί «προοδευτική» κατά τα γνώριμα, αλίμονο, πρότυπα του αμετροεπούς και αυτάρεσκου Ευάγγ. Βενιζέλου...

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Στη στήλη
Ανάλυση στα γεγονότα