Έντυπη Έκδοση

Η ΚΟΜΙΣΙΟΝ, Η ΕΚΤ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΙΟ

«Να απαιτήσουμε αποκατάσταση των ζημιών»

Ο ταλαντούχος Μάριο Ντράγκι* και η καταστρατήγηση όλων των εννοιών του Διεθνούς Δικαίου, με πρώτα θύματα την Ελλάδα και την Κύπρο.

Ομοβροντία ξένων ΜΜΕ και αναλυτών για τις συνέπειες της κίνησης της ΕΚΤ, με αφορμή την απόφαση της Κεντρικής Τράπεζας να συνεχίσει να αγοράζει από ελληνικές και κυπριακές τράπεζες τίτλους χαμηλής πιστοληπτικής αξιολόγησης τη στιγμή που η συγκυβέρνηση «παίζει» τα ρέστα της για να εκμαιεύσει μία δήλωση των Βρυξελλών (μέσω Ζ.-Κ. Γιουνκέρ) για έξοδο από το Μνημόνιο.

Ουσιαστικά, ο Ιταλός τραπεζίτης ήρθε να διαψεύσει και τις τελευταίες φρούδες ελπίδες όσων λίγων είχαν απομείνει να φαντασιώνονται απεμπλοκή της χώρας από την ασφυκτική πίεση των δανειστών.

Προγράμματα επιτήρησης στο διηνεκές, με μόνιμα θύματά τους συνήθεις υπόπτους, την πλειονότητα των πολιτών αυτής της χώρας, αλλά με μία ολιγομελή πολιτική-επιχειρηματική «νομενκλατούρα» να συνεχίζει ατάραχη ως να μη συμβαίνει τίποτε.

Και όμως, όπως επισημαίνει ο οικονομολόγος Χαράλαμπος Γκουγκούσης, δύο θεσμικά όργανα της Ε.Ε., Κομισιόν και ΕΚΤ, φέρεται να έχουν καταστρατηγήσει το Διεθνές Δίκαιο με τον εξαναγκασμό θεσμικών οργάνων της χώρας να αποδεχθούν λόγω Μνημονίου όρους και ενέργειες που αντί για ανάπτυξη επέβαλαν πολιτικές σκληρής λιτότητας, προξενώντας την καταστροφή του παραγωγικού και αναπτυξιακού ιστού της χώρας.

Διπλάσια ελλείμματα

Η Ελλάδα μετρά το διπλασιασμό των ελλειμμάτων (από 290 σε 530 δισ. ευρώ -σύμφωνα με στοιχεία του ΔΝΤ), τη φτωχοποίηση περισσότερων από 3,5 εκατ. ανθρώπων (σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ), τη γενοκτονία του ελληνικού λαού.

Και όμως, όπως υποστηρίζεται (με επιστολή και πληθώρα στοιχείων προς τη Συνήγορο του Πολίτη κ. Σπανού) βάσει των αποδεδειγμένων ζημιών όχι μόνο σ' ένα κράτος-μέλος της Ε.Ε. και σε κάθε Ελληνα πολίτη, αλλά ακόμη και στην ίδια την Ενωση, θα μπορούσε να ζητηθεί η αποκατάσταση των ζημιών. Το άρθρο 340 της Συνθήκης Λειτουργίας της Ε.Ε. αναφέρεται ρητά σε αυτή τη δυνατότητα και όμως ουδείς κρατικός ή άλλος φορέας δεν διανοήθηκε να προσφύγει νομικά κατά αυτών που επιφέρουν αυτό το επαχθές βάρος στις «πλάτες» εκατομμυρίων πολιτών και χιλιάδων επιχειρήσεων.

Είναι άξιον απορίας πως φορείς που υποτίθεται ότι κόπτονται για τα συμφέροντα των εργαζομένων και επαγγελματιών της αγοράς (ΓΣΕΕ, ΓΣΕΒΕΕ κ.ά.) δεν έχουν προχωρήσει ούτε... μισό βήμα, ενημερώνοντας έστω όσους απευθύνονται για το τι προτίθενται να πράξουν.

Και αυτό τη στιγμή που σε έκθεση της ελβετικής ιδιωτικής τράπεζας Julius Baer καταδεικνύεται πως τα ελληνικά νοικοκυριά έχασαν περί τα 170 δισ. ευρώ από το 2007 μέχρι σήμερα.

Ούτε λίγο ούτε πολύ, παρατηρεί ο Χαράλαμπος Γκουγκούσης, ένα ολόκληρο ΑΕΠ «χάθηκε», υποδομές και εκτάσεις ολόκληρες «ξεπουλήθηκαν» και όμως οι πολιτικοί ταγοί και οι κάθε λογής φορείς παραμένουν ανάλγητοι, με ορατό τον κίνδυνο της παραγραφής (λόγω 5ετίας) των «εγκληματικών ενεργειών» από την πλευρά των δανειστών.

* Κατά το «Ο ταλαντούχος κύριος Ρίπλεϊ» της Πατρίσια Χάισμιθ

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Οικονομία
Με λέξεις-κλειδιά
Κομισιόν
Διπλωματία και διμερείς σχέσεις
Τράπεζες & χρηματοπιστωτικό σύστημα
Οικονομική και δημοσιονομική πολιτική
Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ)