Έντυπη Έκδοση

Η ΣΧΕΣΗ ΤΗΣ Ε.Ε. ΜΕ ΤΙΣ ΠΛΟΥΤΟΠΑΡΑΓΩΓΙΚΕΣ ΠΗΓΕΣ ΣΤΑ ΧΩΡΙΚΑ ΥΔΑΤΑ ΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΤΗΣ

Βρετανική «στήριξη» για την ελληνική ΑΟΖ

Η τοποθέτηση του Βρετανού ευρωβουλευτή Ρέι Φιντς αποτελεί βάση για συνεννόηση και συνεργασία, έστω στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, όπου όταν έρχεται η ώρα της στήριξης εθνικών θεμάτων κάθε υπογραφή μετράει

Η παρέμβαση του Βρετανού ευρωσκεπτικιστή ευρωβουλευτή Ρέι Φιντς πριν από μερικές ημέρες, στο συνέδριο του κόμματός του στη Μεγ. Βρετανία, έχει ιδιαίτερη σημασία διότι θέτει μια σειρά από σοβαρά θέματα σχετικά με το Δίκαιο της Θάλασσας. Παράλληλα, βρίσκεται πάρα πολύ κοντά στις ελληνικές θέσεις για το Δίκαιο της Θάλασσας γενικά και ειδικότερα για το θέμα της ΑΟΖ. Θα μπορούσε, έτσι, να θεωρηθεί ότι έμμεσα τις στηρίζει.

Η αναφορά του Ρ. Φιντς στα νησιά Φάλκλαντ υπενθυμίζει το άρθρο της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας, σύμφωνα με την οποία όλα τα κατοικημένα νησιά διαθέτουν ΑΟΖ Η αναφορά του Ρ. Φιντς στα νησιά Φάλκλαντ υπενθυμίζει το άρθρο της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας, σύμφωνα με την οποία όλα τα κατοικημένα νησιά διαθέτουν ΑΟΖ Ο κ. Φιντς, που είναι και μέλος της Επιτροπής Αλιείας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, στη σχετική παρέμβασή του υπογράμμισε, μεταξύ άλλων, ότι: «Οσο παραμένουμε μέλος της Ευρωπαϊκής Ενωσης, τα νερά μας ανήκουν σε αυτούς, η αλιεία μας ανήκει σε αυτούς... Θα ανακηρύξουμε μια ναυτική ζώνη 200 μιλίων, αυτό που στις δημόσιες συναλλαγές αναφέρεται ως Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη και κανείς δεν θα μπορεί να εκμεταλλευτεί τις πλουτοπαραγωγικές πηγές που βρίσκονται μέσα σε αυτή χωρίς τη δική μας συμφωνία είτε πρόκειται για αλιεία είτε πρόκειται για εκμετάλλευση πηγών που βρίσκονται στο βυθό είτε πρόκειται για γεωτρήσεις εκεί. Η ζώνη των 200 μιλίων θα εκτείνεται από όλες τις ακτογραμμές μας, τα νησιά Φάλκλαντ, το Νόρφολκ, την Κορνουάλη, το νησί Ασενσιον, το Αμπερντιν και το Γιβραλτάρ...».

Πρόκειται χωρίς αμφιβολία για μια παρέμβαση με σημασία, διότι ανεξάρτητα από το γεγονός ότι αποτελεί τοποθέτηση βουλευτή που βρίσκεται σε πλήρη αντιστοιχία με το συγκεκριμένο ιδεολογικό και πολιτικό στίγμα και πλαίσιο του κόμματος στο οποίο ανήκει, αναδεικνύει σοβαρά ζητήματα που εδώ και καιρό βρίσκονται στο επίκεντρο των διεθνών σχέσεων.

Πρώτον, η αναφορά ότι «...όσο είμαστε μέλη της Ε.Ε. τα νερά μας ανήκουν σε αυτούς, η αλιεία μας ανήκει σε αυτούς...», ενώ αποτελεί υπογράμμιση της κλασικής θέσης των Βρετανών ευρωσκεπτικιστών ότι η συμμετοχή στην Ε.Ε. συνεπάγεται έστω μερική αποποίηση κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας τους και για το λόγο αυτό είναι κατακριτέα και μη αποδεκτή, ταυτόχρονα συνιστά παραδοχή ότι η δομή της Ε.Ε. με κοινά σύνορα, ενιαίο ευρωπαϊκό ουρανό δεν μπορεί παρά να καλύπτει και τα ζητήματα των θαλασσών όπως είναι τα ευρωπαϊκά χωρικά ύδατα, άρα και η ευρωπαϊκή ΑΟΖ αλλά και η άσκηση από την Ε.Ε. ειδικών κυριαρχικών δικαιωμάτων στην εκμετάλλευση των πλουτοπαραγωγικών πηγών που βρίσκονται εκεί.

Η θέση αυτή μπορεί να ενισχύει την άποψη που είχε θέσει παλαιότερα στα κοινοτικά όργανα ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς σχετικά με την ανάληψη πρωτοβουλιών για τη θεσμοθέτηση της Ευρωπαϊκής ΑΟΖ, έστω και αν η κίνηση αυτή φαίνεται να έχει ατονήσει.

Ειδικά δικαιώματα

Δεύτερον, η αναφορά ότι «...θα ανακηρύξουμε μια ναυτική ζώνη 200 μιλίων, που στη γλώσσα των διεθνών συναλλαγών λέγεται Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη και κανείς δεν θα μπορεί να εκμεταλλευτεί πλουτοπαραγωγικές πηγές που βρίσκονται μέσα σε αυτήν...» , πέρα από το δικαίωμα ανακήρυξης της ΑΟΖ από τη Μεγ. Βρετανία, υπενθυμίζει ταυτόχρονα και την άσκηση των ειδικών κυριαρχικών δικαιωμάτων που έχει το παράκτιο κράτος στην ΑΟΖ που έχει ανακηρύξει και βρίσκεται έτσι σε πλήρη αρμονία με τα προβλεπόμενα από τη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας. Ειδική σημασία έχει και ο προσδιορισμός των πλουτοπαραγωγικών αυτών πηγών, αφού τόσο η αλιεία όσο και οι γεωτρήσεις για την ανεύρεση ενεργειακών πηγών στο υπέδαφος του βυθού των θαλασσών είναι ζητήματα που βρίσκονται στη διεθνή επικαιρότητα.

Τρίτον, η αναφορά στα νησιά Φάλκλαντ και στο νησί Ασενσιον (πρόκειται για νησί που βρίσκεται στο Νότιο Ατλαντικό ανάμεσα στην Αφρική και τη Νότιο Αμερική και αποτελεί υπερπόντια βρετανική κτήση, άρα θεωρείται βρετανικό έδαφος) πέρα από την εκ νέου υπογράμμιση της βρετανικής θέσης για τις υπερπόντιες εκτάσεις και αποικίες της, υπενθυμίζει το άρθρο 121 παρ. 2 της Σύμβασης για Το Δίκαιο της Θάλασσας σύμφωνα με την οποία όλα τα κατοικημένα νησιά διαθέτουν ΑΟΖ.

Απαντά έτσι στο σημαντικό ζήτημα για το δικαίωμα των νησιών για ΑΟΖ, δικαίωμα που όπως είναι γνωστό προσπαθεί συνεχώς να αμφισβητεί η Τουρκία. Μάλιστα η αναφορά στα νησιά Φάλκλαντ -Μαλβίνες κατά την Αργεντινή, που αμφισβητεί το υπάρχον καθεστώς των νησιών διεκδικώντας την κυριαρχία τους- έχει ιδιαίτερη σημασία αφού είναι γνωστό ότι η διαφορά αυτή ανάμεσα στη Μεγ. Βρετανία και την Αργεντινή είχε, παλαιότερα, όταν πρωθυπουργός της Μεγ. Βρετανίας ήταν η Μάργαρετ Θάτσερ, οδηγήσει και σε πόλεμο ανάμεσα στις δύο χώρες. Ιδια σημασία έχει και η αναφορά στο Γιβραλτάρ, το καθεστώς του οποίου αποτελεί σοβαρό σημείο τριβής ανάμεσα στη Μεγ. Βρετανία, της οποίας είναι αποικία, και την Ισπανία.

Η σημαντική αυτή τοποθέτηση του Βρετανού ευρωβουλευτή βοηθά χωρίς αμφιβολία τη στήριξη των ελληνικών θέσεων και προσπαθειών της χώρας μας και αποτελεί βάση για συνεννόηση και συνεργασία, έστω στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, όπου όταν έρχεται η ώρα της στήριξης εθνικών θεμάτων κάθε υπογραφή μετράει. Αλλωστε, μια συνεργασία για το συγκεκριμένο ζήτημα δεν έχει ως προϋπόθεση την αλλαγή της ευρύτερης ελληνικής πολιτικής υπέρ της Ευρωπαϊκής Ενωσης, ανεξάρτητα από το γεγονός ότι σε μερικά ζητήματα, κυρίως στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής, η Ευρωπαϊκή Ενωση δεν βοηθά όσο θα έπρεπε. Ας ελπίσουμε ότι ο νέος πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής αφού αναλάβει τα καθήκοντά του θα εφαρμόσει όσες δεσμεύσεις ανέλαβε και για τον τομέα αυτό στη διάρκεια της «προεκλογικής εκστρατείας» του για το αξίωμα, για το οποίο και τελικά εξελέγη.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Με λέξεις-κλειδιά
Βρετανία
Διπλωματία και διμερείς σχέσεις
ΑΟΖ
Υπουργείο Εξωτερικών
Εξωτερική πολιτική
Ευρωπαϊκή Ένωση