Έντυπη Έκδοση

Κολλητικές διαδηλώσεις στο γειτονικό Μακάο

Εκτός από τους Σκοτσέζους και τους Καταλανούς στην Ευρωπαϊκή Ενωση, το Χονγκ Κονγκ και το Μακάο αποτελούν επίσης τον τελευταίο καιρό δύο «ανοιχτές πληγές» για το Πεκίνο. Το πρώτο πέρασε στην κατοχή της Κίνας το 1997, ενώ το Μακάο αποτελούσε πορτογαλική αποικία μέχρι που το προσάρτησε η Κίνα το 1999.

Από το καλοκαίρι δυναμικές κινητοποιήσεις πολιτών και στις δύο περιοχές προκαλούν ολοένα και μεγαλύτερο πονοκέφαλο στην Κίνα, καθώς οι διαδηλωτές επιθυμούν την πολιτική απαγκίστρωση από το Πεκίνο.

Τον Ιούνιο μέλη του κινήματος Occupy Central στο Χονγκ Κονγκ πραγματοποίησαν ένα άτυπο στην ουσία δημοψήφισμα στο οποίο όμως συμμετείχαν, με ψήφο σε κάλπες αλλά και διαδικτυακά, 800.000 πολίτες. Ολοι τους ζητούσαν τη διεξαγωγή ελεύθερων εκλογών το 2017, κάτι που φαίνεται ότι η Κίνα δεν είναι πρόθυμη να επιτρέψει.

Το Χονκ Κονκ απολαμβάνει επί πενήντα χρόνια υψηλά επίπεδα αυτονομίας σε πολλούς τομείς.

Μετά το πέρας του χρονικού αυτού διαστήματος, η Κίνα θα επέτρεπε τη διεξαγωγή ελεύθερων εκλογών. Στις 31 Αυγούστου το Πεκίνο ανακοίνωσε ότι οι πολίτες θα ψηφίζουν μεν τους τελικούς δύο ή τρεις υποψηφίους, η ανάδειξη των συγκεκριμένων υποψηφίων θα προκύπτει από τους «φίλα προσκείμενους». Το γεγονός αυτό πυροδότησε τις διαδηλώσεις.

Σε άνθηση ο τζόγος

Το Μακάο, άλλοτε πορτογαλική αποικία, είναι κι αυτό μια ειδική διοικητική περιοχή της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας. Από τον Ιούλιο και εκεί μερίδα πολιτών επιθυμεί περισσότερο δημοκρατικές διαδικασίες. Υστερα από την επιτυχία του δημοψηφίσματος του Χονγκ Κονγκ, το κλίμα «μεταγγίστηκε» γρήγορα κι εκεί με αποτέλεσμα ένα κίνημα πολιτών να ζητεί τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος στα τέλη Αυγούστου με αίτημα «ένας πολίτης, μία ψήφος». Η Κίνα αρνήθηκε σε κάθε περίπτωση τη διεξαγωγή του.

Το Μακάο είναι η μοναδική κινεζική επαρχία στην οποία επιτρέπονται ο τζόγος και τα τυχερά παιχνίδια, δραστηριότητες στις οποίες και βασίζεται εξ ολοκλήρου η οικονομία του. Μέχρι πρόσφατα οι πολίτες του δεν είχαν δείξει κανένα ενδιαφέρον για την πολιτική. Το Μακάο κατοικείται κατά 95% από Κινέζους και κατά 2% από Πορτογάλους, ενώ το 3% του πληθυσμού ανήκει σε άλλες εθνικότητες. Οι επιχειρηματίες των καζίνων και των ξενοδοχειακών μονάδων κατατάσσονται στους πλουσιότερους του πλανήτη. Τον περασμένο Μάιο 20.000 άτομα, σύμφωνα με τους διοργανωτές, ένα ποσοστό σημαντικό επί του συνόλου των μόλις 600.000 κατοίκων της περιοχής, βγήκαν στους δρόμους για να διαδηλώσουν ενάντια σε ένα νόμο που «πριμοδοτούσε», επιτρέποντας τεράστια οφέλη, τοπικούς επιχειρηματίες (καζίνα, ξενοδοχεία κτλ.).

Παρ' όλ' αυτά, αν και το Χονγκ Κονγκ και το Μακάο απολαμβάνουν ομοίως ξεχωριστά προνόμια, τα Σύνταγμά τους είναι διαφορετικό. Στην περίπτωση του Χονγκ Κονγκ το μίνι-Σύνταγμα (ο Βασικός Νόμος, όπως λέγεται) αναφέρει ρητά ότι «απώτερος στόχος» (το 2017 δηλαδή) είναι η ανάδειξη του αρχηγού της τοπικής κυβέρνησης από «καθολική ψηφοφορία». Το Σύνταγμα του Μακάο δεν προβλέπει αντίθετα κάτι τέτοιο.

Στο Χονγκ Κονγκ διακυβεύονται πολλά. Πρόκειται για το μεγάλο οικονομικό κέντρο της Κίνας. Το χρηματιστήριό του είναι η έκτη χρηματιστηριακή αγορά στον κόσμο, η δεύτερη στην Ασία, μετά το Τόκιο. Ο επιχειρηματικός κόσμος φοβάται ότι τυχόν απόπειρα του Πεκίνου να σταματήσει βίαια τους διαδηλωτές, μπορεί να έχει σημαντικές οικονομικές επιπτώσεις, καθώς διεθνείς οικονομικοί οργανισμοί είναι πολύ πιθανό, σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, να προτιμήσουν να «μετακομίσουν» στη Σιγκαπούρη.

Από την πλευρά του, το Πεκίνο δεν ήταν ποτέ πρόθυμο να αντιμετωπίσει κινητοποιήσεις που θυμίζουν «Αραβική Ανοιξη». Κι αυτή τη φορά τα αιτήματα των διαδηλωτών στην πραγματικότητα δεν είναι απλώς η αλλαγή του εκλογικού συστήματος. Οι διαδηλωτές ζητάνε περισσότερη ελευθερία, καθώς νιώθουν τον κινεζικό κλοιό να απειλεί με ασφυξία την οικονομική τους ευημερία.

(Πηγές: BBC News, El Pais, πορτογαλική Publico)

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Διεθνή
Με λέξεις-κλειδιά
Χονγκ Κονγκ
Κύριο θέμα
Κινεζικός πονοκέφαλος ψάχνει τρόπο απαλλαγής