Έντυπη Έκδοση

Πέφτει από την Ακρόπολη και θέλει να βρει και πορτοφόλι!

Το προσχέδιο προϋπολογισμού εμφορείται από μία υπέρτατη αισιοδοξία και θυμίζει κάποιον που πηγαίνει να φάει σ' ένα εστιατόριο βασιζόμενος στο ότι θα πληρώσει το λογαριασμό χάρις στο μαργαριτάρι που θα βρει μέσα στο στρείδι που θα παραγγείλει...

Συγκεκριμένα, το προσχέδιο προϋπολογισμού για το 2015 που εμφάνισε η κυβέρνηση αυξάνει τα φορολογικά έσοδα κατά 1,7 δισ. σε σχέση με το 2014 και μειώνει τις δημόσιες δαπάνες αντίστοιχα κατά 1,7 δισ. ευρώ, εκ των οποίων τα 460 εκατ. αφορούν περικοπές δαπανών κοινωνικής ασφάλισης και περίθαλψης. Συνεπώς, αποτελεί έναν ακόμη προϋπολογισμό λιτότητας, ο οποίος, ωστόσο, φιλοδοξεί να πετύχει έναν υψηλό ρυθμό ανάπτυξης 2,9% και μέσα από ορισμένες φοροελαφρύνσεις κι επιδοτήσεις να ανακατανείμει μέρος των βαρών υπέρ των πλέον ασθενέστερων εισοδηματικά τάξεων.

Επιπλέον, θεωρεί πως η αύξηση των φορολογικών εσόδων θα προέλθει από την οικονομική αυτή ανάκαμψη.

Αυτό θα ήταν σωστό α) αν ο στόχος της ανάπτυξης ήταν ρεαλιστικός και β) αν ο στόχος των φορολογικών εσόδων ήταν παρόμοιος με αυτόν του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2015-18 (ΜΠΔΣ), με το οποίο το προσχέδιο έχει τις ίδιες ακριβώς μακροοικονομικές προβλέψεις. Τίποτα, ωστόσο, από τα δύο δεν συμβαίνει.

Γιατί με τις ίδιες μακροοικονομικές προβλέψεις για την ανάπτυξη το προσχέδιο προσθέτει 825 εκατ. στα φορολογικά έσοδα που λογάριαζε το ΜΠΔΣ, άρα δεν προκύπτουν από την επέκταση της οικονομίας.

Τα χρέη

Αλλά και γιατί ο ρυθμός ανάπτυξης 2,9% βασίζεταιι στην εξωπραγματική πρόβλεψη για αύξηση των επενδύσεων κατά 11,8%, όταν η πρόβλεψη ετήσιας αύξησης του όγκου τους για το 2014 είναι 5,3% και το α' εξάμηνο τρέχουν ανάποδα με -4,2%! Με τα χρέη Δημοσίου κι ιδιωτών στα ύψη, το πραγματικό κόστος του χρήματος απλησίαστο, την καταναλωτική ζήτηση σε πολύ χαμηλά επίπεδα, τις επικείμενες εκλογές να παραλύουν την κυβερνητική παράταξη και την πολιτική αβεβαιότητα στο ζενίθ, είναι πραγματικά απορίας άξιον από πού προσδοκά το υπ. Οικονομικών ότι θα προκύψει αύξηση επενδύσεων 11,8% το 2015. Πολύ περισσότερο που το προσχέδιο προβλέπει μείωση των δημοσίων επενδύσεων (ΠΔΕ) κατά 400 εκατ. ευρώ το 2015.

Η αιθεροβάμων μακροοικονομική αντίληψη του προσχεδίου φαίνεται από το γεγονός ότι θεωρεί δεδομένη την οικονομική ανάπτυξη φέτος κατά 0,6%, όταν στο α' εξάμηνο η οικονομία εξακολουθεί να διολισθαίνει κατά 0,7%, όπως κι από το γεγονός ότι προβλέπει μείωση του ποσοστού ανεργίας κατά 2 μονάδες το 2015 όταν η τριμηνιαία έκθεση της Κομισιόν ανησυχεί για το αμείωτο του ποσοστού αυτού στη χώρα μας...

Αντίστοιχα, η αύξηση του φορολογικού βάρους στην οικονομία προκύπτει από τη διαπίστωση πως ως ποσοστό στο ΑΕΠ το άθροισμα άμεσων κι έμμεσων φόρων αυξάνει από 25,1% το 2014 σε 25,2% το 2015. Είναι χαρακτηριστικό πως ενώ το ΜΠΔΣ προέβλεπε μείωση φορολογικών εσόδων το 2015 κατά 0,6%, το προσχέδιο προβλέπει αύξησή τους κατά 3,8%.

Οι ανισότητες

Οσον αφορά τους μισθούς και τις συντάξεις δεν έχουμε ούτε αύξηση ούτε μείωση, αλλά εσωτερική ανακατανομή (άλλες κατηγορίες ωφελούνται κι άλλες όχι) και σε πραγματικούς όρους -λόγω πληθωρισμού- μία μικρή μείωση κατά μέσον όρο. Ομως η μείωση των κοινωνικών παροχών κι η αύξηση των φορολογικών βαρών σημαίνουν πως η όποια ανάκαμψη της οικονομίας δεν θα αγγίξει την τσέπη του μεγάλου μέρους της κοινωνίας και πως η διαπίστωση της τριμηνιαίας έκθεσης της Κομισιόν, πως στη διάρκεια των Μνημονίων αυξήθηκαν οι ανισότητες στην Ελλάδα, θα επιβεβαιωθεί και το 2015.

Βεβαίως, η προβλεπόμενη αύξηση των εξαγωγών αγαθών κι υπηρεσιών κατά 5,2% δεν είναι απίθανη και μπορεί να στηρίξει κάπως την ανάπτυξη βοηθούσης της πρόσφατης υποτίμησης του ευρώ και της μεγαλύτερης χρηματοδότησης από τον Ντράγκι των ελληνικών τραπεζών. Αυτό, όμως, προϋποθέτει πως η Ευρώπη θα αποφύγει τη στασιμότητα και την ύφεση ώστε να υπάρχει ζήτηση για τα ελληνικά προϊόντα και συγχρόνως θα ανακοπεί η κλιμάκωση της γεωπολιτικής έντασης στην περιοχή ώστε να συνεχιστεί η ισχυρή τουριστική ροή προς την Ελλάδα. Υποθέσεις που περικλείουν αβεβαιότητα, την ίδια ώρα που οι θετικές σσυνέπειες της πολιτικής Ντράγκι στην εγχώρια χρηματοδότηση και της υποτίμησης του ευρώ στις εξαγωγές μας πρέπει να θεωρούνται περιορισμένες.

Συνοψίζοντας, ενώ το 2015 είναι πιθανό η ελληνική οικονομία να επανέλθει σε θετικό ρυθμό επέκτασης έχοντας πιάσει «πάτο» έπειτα από 6 χρόνια λιτότητας και υπό τον όρο ότι δεν θα υπάρξει ύφεση στην Ευρώπη ή δεν θα συμβεί κάποιο χρηματοπιστωτικό ατύχημα (για το ενδεχόμενο του οποίου ανησυχούν όλοι οι διεθνείς οργανισμοί) ικανό να τινάξει στον αέρα τις διεθνείς αγορές, είναι εξαιρετικά απίθανο να βγουν οι προβλέψεις του προσχεδίου για 2,9% ανάπτυξη. Συνέπεια αυτού θα είναι ένα μεγαλύτερο δημοσιονομικό κενό κι ενδεχομένως νέα μέτρα λιτότητας για να προσεγγιστεί ο δημοσιονομικός στόχος για πρωτογενές πλεόνασμα 2,9% του ΑΕΠ το 2015. Δεν είναι καθόλου τυχαία όσα διέρρευσαν πως η μεν τρόικα ζητεί μείωση του στόχου ανάπτυξης προς το ρεαλιστικότερο 2,3%, ενώ η κυβέρνηση ζητούσε πρωτογενές πλεόνασμα προς το πολιτικά εφικτότερο 2,3% του ΑΕΠ.

Σε κάθε περίπτωση και οι δύο πλευρές παραμένουν υπεραισιόδοξες, δείχνοντας να υποτιμούν αν όχι να αγνοούν τόσο τους πραγματικούς κινδύνους της παγκόσμιας οικονομίας όσο και τις εγχώριες δομικές αδυναμίες για μια μακροχρόνια βιώσιμη ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Με λέξεις-κλειδιά
Οικονομική και δημοσιονομική πολιτική
Κυβέρνηση
Κρατικός προϋπολογισμός
Οικονομικές έρευνες και μελέτες
Υπουργείο Οικονομικών