Έντυπη Έκδοση

«Στο Μπανγκλαντές, στο Μπανγκλαντές ανθίζει ένας κατιφές»

«Είναι ωραίο να μετακινείσαι διαρκώς, τώρα που είναι φτηνά τα ενοίκια. Αυτή τη ρευστότητα του νεοφιλελευθερισμού ας την εκμεταλλευτούμε!»

Το ομολογούμε. Δεν μας εκπλήσσει το ότι σε ένα υπόγειο στην οδό Χαλκοκονδύλη 35, πίσω από την Ομόνοια, σε μια εξαιρετικά δύσκολη περιοχή, τρεις πρωτοποριακοί σκηνοθέτες και ηθοποιοί, με γερή «θητεία» στην Κίνηση Μαβίλη και στο αυτοδιαχειριζόμενο «Εμπρός», στήσανε τη νέα βάση τους βαπτίζοντάς την «Μπανγκλαντές»!

Βάσω Καμαράτου, Κώστας Κουτσολέλος και Βασίλης Νούλας στη νέα στέγη τους, που διατηρεί όλα τα «ίχνη» των προγενέστερων ενοίκων απ' το Μπανγκλαντές Βάσω Καμαράτου, Κώστας Κουτσολέλος και Βασίλης Νούλας στη νέα στέγη τους, που διατηρεί όλα τα «ίχνη» των προγενέστερων ενοίκων απ' το Μπανγκλαντές Ο Βασίλης Νούλας, ο Κώστας Κουτσολέλος και η Βάσω Καμαράτου ένωσαν τις δυνάμεις τους για «ένα εγχείρημα αυτοδιαχείρισης» και «εναλλακτικό πόλο συσπείρωσης γύρω από την περφόρμανς» που θα είναι ανοικτός, δωρεάν, σε «ομοϊδεάτες» καλλιτέχνες, με μοναδική προϋπόθεση την καλλιτεχνική ελευθερία.

Οι δύο πρώτοι παραμένουν ενεργά μέλη της Κίνησης Μαβίλη (που πρόσφατα γιουχάισε σε ένα απρόσμενα πετυχημένο χάπενινγκ τον τότε υπουργό Πολιτισμού Πάνο Παναγιωτόπουλο). Και ετοιμάζονται και για νέες ακτιβιστικές δράσεις εκτός από νέες παραστάσεις και στο «Μπανγκλαντές» και στο «Bios». Η Βάσω Καμαράτου ήταν εξ αρχής συνοδοιπόρος στις δράσεις επαναλειτουργίας του «Εμπρός».

Το «Μπανγκλαντές», «μια νησίδα στο κέντρο της πόλης μας, όπου θα κάνουμε τα πράγματα που θέλουμε, όπως εμείς τα θέλουμε», ανοίγει τις θύρες του στο θαρραλέο κοινό (η περιοχή πολλούς τους φοβίζει και μόνο ως αναφορά) την Κυριακή, 19 Οκτωβρίου, με τις «Ωδές στον πρίγκιπα» από την ομάδα Nova Melancholia του Βασίλη Νούλα. Μια πειραματική περφόρμανς που βασίζεται στην ομώνυμη ποιητική συλλογή του Νίκου Αλέξη Ασλάνογλου (Εκδόσεις Υψιλον, 1981). Κάθε βράδυ θα συμμετέχουν άλλοι φίλοι στην απαγγελία των ποιημάτων.

Αξίζει να σημειωθεί ότι το «Μπανγκλαντές», που κινείται «μακριά από τις "εκ των άνω" λογικές gentrification μεγάλης ή μικρής κλίμακας (όπως το Remap και το Rethink Athens), που κατά καιρούς επιχειρούνται στο πολύπαθο κέντρο της πόλης από διάφορους φορείς» και στηρίζεται «στη δική μας ανάγκη απλά να υπάρχουμε, να κάνουμε βόλτες, να βρισκόμαστε και να δημιουργούμε στο μητροπολιτικό κέντρο, διότι αυτό αποτελεί την πηγή της έμπνευσής μας», δεν πήρε τυχαία το όνομά του.

Οι νέοι ένοικοί του θέλουν να διατηρήσουν ζωντανή την πρόσφατη ιστορία του: μέχρι να το αναλάβουν αποτελούσε «εστία» της μπανγκλαντεσιανής κοινότητας της Αθήνας. Τα «ίχνη» της, αφίσες, μικρές αρχιτεκτονικές επεμβάσεις, όπως η γωνιακή σκηνή με τα χρώματα του Μπανγκλαντές, διατηρήθηκαν επί τούτου στον ατμοσφαιρικό, cult χώρο. Το όνομα συνιστά ωστόσο και μια πολιτική δήλωση: «Δεν απέχει τελικά το κέντρο της Αθήνας και πολύ από το Μπανγκλαντές», εξηγεί ο Β. Νούλας. «Αλλωστε κι εμείς φτωχοδιάβολοι είμαστε, παρ' ότι καλλιτέχνες, όπως ήταν οι Μπανγκλαντεσιανοί της Αθήνας που αναγκάστηκαν και εγκατέλειψαν ακόμα κι αυτό το υπόγειο», προσθέτει ο Κ. Κουτσολέλος, που ανακάλυψε το υπόγειο «ψάχνοντας για πλάκα, ένα χώρο φτηνό». Διαπιστώνοντας ότι «μπορούμε να αντέξουμε το ελάχιστο ενοίκιο», ειδοποίησε και τα υπόλοιπα παιδιά. Και κάτι νέο γεννήθηκε.

Δεν θα είναι μια μόνιμη λύση, τονίζει ο Β. Νούλας: «Είναι ωραίο να μετακινείσαι διαρκώς, τώρα που είναι φτηνά τα ενοίκια. Αυτή τη ρευστότητα του νεοφιλελευθερισμού ας την εκμεταλλευτούμε! Θα μείνουμε για ένα διάστημα εδώ. Αργότερα θα μετακινηθούμε σε άλλο σημείο της Ομόνοιας. Δεν είναι το κτήριο. Ο νομαδικός χαρακτήρας του εγχειρήματος μας ενδιαφέρει». Δεν κρύβουν οι τρεις καλλιτέχνες το ότι η περιοχή τούς τράβηξε κατ' αρχάς: «Αν ήταν το ίδιο υπόγειο στο Παγκράτι ή στον Νέο Κόσμο, δεν θα το επιλέγαμε», ξεκαθαρίζουν.

Σε τι θα διαφοροποιηθεί το «Μπανγκλαντές» από την αγαπημένη στέγη τους, το «Bios», με την οποία ακόμη διατηρούν καλή σχέση και προσεχώς θα παρουσιάσουν και νέες δουλειές τους; «Εδώ δεν θα στήνονται ούτε καν θεατρικά φώτα», απαντά η Βάσω Καμαράτου. «Θα κάνουμε, δηλαδή, αυτό που θέλουμε. Οτιδήποτε κι αν είναι. Βρήκαμε έναν μπουφέ στο δρόμο και μας άρεσε; Τον φέραμε μέσα». «Το σημαντικότερο είναι ότι το "Μπανγκλαντές" το διαχειρίζονται καλλιτέχνες και μάλιστα τρεις», προσθέτει ο Κ. Κουτσολέλος. «Αρα εξ ορισμού δεν θα είναι το θέατρο του ενός». «Κι επειδή καταβάλλουμε μόνοι μας ένα μεγάλο κόπο για να το ετοιμάσουμε, είναι κάτι πολύ οικογενειακό», συμπληρώνει η Β. Καμαράτου.

Το πλάνο για το μέλλον του «Μπανγκλαντές», χωρίς να είναι μακροπρόθεσμο, είναι καθαρό: «Να είναι "Μπαγκλαντές"! Να μην είναι Στέγη ούτε Εθνικό Θέατρο ούτε Bios, παρ' όλο που το υπεραγαπάω», λέει η Βάσω Καμαράτου, η οποία θα ετοιμάσει αμέσως μετά τις «Ωδές» μια περφόρμανς εμπνευσμένη από τον Καστοριάδη. «Και θα θέλαμε να φέρει ο χώρος έναν κόσμο εδώ που δεν θα ερχόταν ποτέ στην περιοχή», υπογραμμίζει ο Β. Νούλας. «Παράλληλα, θα καλέσουμε συναδέλφους που εκτιμούμε. Εδώ μπορείς να δοκιμάσεις κάτι χωρίς κόστος ακόμα και για δύο πειράματα, πράγμα απαγορευτικό στο επαγγελματικό τερέν».

«Ωδές στον πρίγκιπα». Από 19 Οκτωβρίου έως 11 Νοεμβρίου. Κυριακή-Δευτέρα-Τρίτη, στις 9.30 μ.μ. Είσοδος ελεύθερη με προαιρετική οικονομική συνεισφορά. Διάρκεια: 70 λεπτά. Τηλέφωνο κρατήσεων: 6972.730557

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Τέχνη/Πολιτισμός
Καλλιτεχνικό ρεπορτάζ
Θέατρο
Σκηνοθέτες/Παραγωγοί