Έντυπη Έκδοση

Αναχώρησε αθόρυβα η Νέλλη Αγγελίδου

Κηδεύτηκε χθες στο Νεκροταφείο Κηφισιάς

«Η Φιόνα Σο έπαιξε Ριχάρδο Β'. Εγώ εδώ και χρόνια ονειρεύομαι τον Ριχάρδο Γ'», αποκάλυπτε σε συνέντευξή της στην «Ε» το 1995 η Νέλλη Αγγελίδου, η μεγάλη κυρία του θεάτρου μας, που άφησε την τελευταία της πνοή τη Δευτέρα στα 87 της χρόνια και κηδεύτηκε χθες στο Νεκροταφείο Κηφισιάς.

 Πρωταγωνίστρια από την πρώτη στιγμή στη σκηνή του Θεάτρου Τέχνης, όπου μαθήτευσε, υπήρξε ο ορισμός της διαθέσιμης, «ανοικτής» σε καθετί νέο αντιστάρ. Είναι η πρώτη γυναίκα ηθοποιός που τόλμησε να υποδυθεί τον Τειρεσία. Της το ζήτησε για την «Αντιγόνη» του ο Βολανάκης κι εκείνη χωρίς μεγάλο δισταγμό το δέχτηκε. Κατόπιν έγιναν μόδα οι θηλυκοί Τειρεσίες.

Στα μέσα της δεκαετίας του '50, παντρεμένη, μητέρα και υπάλληλος της Εθνικής Τράπεζας, χτύπησε την πόρτα του Θεάτρου Τέχνης και ζήτησε να τη δεχτούν ως ακροάτρια στη δραματική σχολή. Πιθανότατα, λόγω της βαθιάς φωνής της που καθήλωνε, ο Κουν της ζήτησε να απαγγείλει κάτι. Σύγχρονως, της ζήτησε να δώσει εξετάσεις κανονικά για τη σχολή, διότι δεν δεχόταν ακροατές. Η Αγγελίδου ανέγνωσε τα «Κεριά» του Καβάφη. Και οι εξεταστές της (Κουν, Διαμαντόπουλος, Βολανάκης, Χατζημάρκος, Σιδέρης και Αλκαίου) ενθουσιασμένοι ενέκριναν την είσοδό της στη σχολή. Δεν της απάντησαν την ίδια στιγμή. Κι εκείνη δεν μπήκε στον κόπο να μάθει το αποτέλεσμα. Επειτα από καιρό, της χτύπησε την πόρτα του σπιτιού της ο Βολανάκης και της ανακοίνωσε τη χαρμόσυνη είδηση. «Οποια πει ότι ο γάμος ή το παιδί δυσκολεύουν την καριέρα, λέει ψέματα», υποστήριζε.

Στο Θέατρο Τέχνης, απ' όπου αποφοίτησε το 1955, έπαιξε κορυφαίους ρόλους σε ένα ευρύ ρεπερτόριο (έγραψε όμως βραχύ διάστημα σε παραστάσεις του Εθνικού, του Κρατικού Βορείου Ελλάδος και του Λαϊκού Πειραματικού Θεάτρου, κι εν συνεχεία επέστρεψε πάλι στην κοιτίδα της, στο Θέατρο Τέχνης) και ταξίδεψε στις μεγάλες διεθνείς περιοδείες του.

Εκάβη στην ομώνυμη ευριπίδεια τραγωδία το 1981. Μια παράσταση του ΚΘΒΕ, σε σκηνοθεσία Λεωνίδα Τριβιζά Εκάβη στην ομώνυμη ευριπίδεια τραγωδία το 1981. Μια παράσταση του ΚΘΒΕ, σε σκηνοθεσία Λεωνίδα Τριβιζά Στο Εθνικό Θέατρο εμφανίστηκε πρώτη φορά το 1959 με τον «Ιουλιανό τον Παραβάτη» του Νίκου Καζαντζάκη. Στις σταθερές όμως δυνάμεις του εντάχθηκε το 1986. Την είδε και τη θαύμασε στο «Θαμμένο Παιδί» του Σέπαρντ στο Θέατρο Τέχνης η τότε υπουργός Πολιτισμού Μελίνα Μερκούρη. Ενθουσιασμένη πήγε να τη βρει στα καμαρίνια για να της πει «σε χρειαζόμαστε στο Εθνικό Θέατρο».

Εκτός από τον Ριχάρδο Γ', στον οποίο θα ήταν συνταρακτική, αισθανόταν ότι είχε κι άλλες εκκρεμότητες με ρόλους: «Θα μπορούσα να έχω παίξει την Αρκάντινα, τη λαίδη Μάκμπεθ, την Εντα Γκάμπλερ, την κυρία Αλβινγκ, γιατί αυτή είναι η γκάμα μου στο θέατρο», διαπίστωνε μια ηθοποιός «χορτασμένη», που έδρεψε, μεταξύ άλλων, δάφνες ως Κλυταιμνήστρα (σε σκηνοθεσία Βολανάκη), ως Εκάβη, ως μπρεχτική Μάνα, ως Μητέρα στο «Προς Ελευσίνα» του Μάτεσι. Τελευταίες θεατρικές εμφανίσεις της ήταν οι «Φάλαινες του Αυγούστου» του Ντέιβιντ Μπέρι το 2001 μαζί με την Αντιγόνη Βαλάκου και τη Βέρα Ζαβιτσιάνου, και ο μονόλογος του Αντώνη Δωριάδη «Η αναχώρηση, ή καρκίνος του λάρυγγος» το 2003.

«Δεν σας κρύβω ότι καμιά φορά με αναγνωρίζουνε στο δρόμο και αναρωτιέμαι μήπως κάνουν λάθος», έλεγε με τη γνώριμη μετριοφροσύνη της η αγέρωχη πρωταγωνίστρια.

Η πρώτη κινηματογραφική εμφάνισή της ήταν οι «Παράνομοι» του Κούνδουρου το 1958. Ακολούθησαν οι ταινίες «Ο θάνατος θα ξανάρθει» (1961), «Ψωμί για έναν δραπέτη» (1967), «Ηλιος του θανάτου» (1978), «Ανατολική περιφέρεια» (1979), «Ομίχλη κάτω από τον ήλιο» (1980), «Εκατόν είκοσι ντεσιμπέλ» (1987). Το 2013 επανέκαμψε στη μεγάλη οθόνη με το «Luton» του Μ. Κωνσταντάτου. Στην τηλεόραση έπαιξε σε αρκετές επιτυχίες, όπως: «Ο Μεγάλος Ξεσηκωμός» (1977), «Αστροφεγγιά» (1980), «Σαν τα τρελά πουλιά» (1981), «Η λυγερή» (1995) και «...ύστερα ήρθαν οι μέλισσες» (2000).

Τιμήθηκε με το έπαθλο «Μαρίκα Κοτοπούλη» και με το βραβείο Α' γυναικείου ρόλου στο Διεθνές Φεστιβάλ Αλεξάνδρειας, για την ερμηνεία της στην ταινία του Ντίνου Δημόπουλου «Ο Ηλιος του θανάτου». Το 1988 τιμήθηκε από την Ελληνική Ραδιοφωνία για την προσφορά της στον Πολιτισμό.

Το Θέατρο Τέχνης θα αποτίσει φόρο τιμής στη μνήμη της, με εκδήλωση που θα πραγματοποιηθεί στο τέλος του μήνα.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Ηθοποιοί
Θέατρο
Αυτοκτονίες/Θάνατοι/Δυστυχήματα