Έντυπη Έκδοση

Πεθαίνοντας, χωρίς λόγο, για την πατρίδα

**Από κείμενο του Ανδρέα Ζαμπούκα στο: www.protagon.gr

«Το τελευταίο μου ταξίδι από Μυτιλήνη ήταν Δεκέμβριος του 1994.(...) Με 6,7 μποφόρ και καθυστερήσεις στη Χίο. Τι σημασία έχει; Κάποτε θα έφτανα στον Πειραιά και θα έμπαινα στην καθημερινή μου ρουτίνα. Είχα τόσα πράγματα να κάνω. 15 μήνες χαμένος χρόνος δεν ήταν και λίγος.

Λίγους μήνες αργότερα, στο ίδιο πεδίο βολής που ρίχναμε μέσα στο ψύχος, στο Καμένο Δάσος, σκοτώθηκε ένα νέο παιδί. Μπορεί να ήταν κι άλλος. Δεν θυμάμαι.(...)

Σήμερα, δύο επαγγελματίες οπλίτες Πεζικού και ένας οπλίτης θητείας έχασαν τη ζωή τους στο πεδίο ασκήσεων "Γλαφυρών" Μαγνησίας, όταν κατά την πραγματοποίηση προγραμματισμένων βολών βαρέων όπλων Πεζικού, με όλμους 81 χιλ., έσπασε ο σωλήνας όλμου, όπως ανακοίνωσε το Γενικό Επιτελείο Στρατού.

Θα μου πεις, έτσι είναι ο στρατός, θα υπάρξουν και ατυχήματα. Κάθε επιχείρηση έχει και τις παράπλευρες απώλειες. Αν, όμως, ψάξουμε τις αιτίες που κάποιοι πεθαίνουν, θα πάψουμε να πιστεύουμε στην τυχαιότητα, και είναι αμφίβολο αν θα αποδεχτούμε το ποσοστό απωλειών που προβλέπει το Σύνταγμα και οι νόμοι.

Ο στρατός είναι αποκαλυπτικός για όσα υπάρχουν στην κοινωνία μας αλλά δεν τα βλέπουμε. Ολα μεγεθυσμένα. Η αναξιοκρατία (...), η αποθέωση της βλακείας, η χυδαιότητα της εξουσίας, η απελευθέρωση των ενστίκτων και η ανευθυνότητα στην ανάληψη ρόλων.(...)

Ισως το περιστατικό στον Βόλο να μην ήταν δυστύχημα. Ισως να ήταν και έγκλημα. Δεν ξέρω πόσο εύκολα σπάει ένας σωλήνας πυροβόλου. Εκείνο που εγώ θυμάμαι είναι πως το ραιμένταλ (αντιαεροπορικό πυροβόλο) που είχαμε στο φυλάκιο, είχε να συντηρηθεί μήνες.(...).

Πολύ φοβάμαι πως το έλλειμμα διοίκησης και διαχείρισης που βλέπουμε στην πολιτική μας ζωή, υπάρχει και στις ένοπλες δυνάμεις. Αλλωστε δεν υπάρχει θεσμός και λειτούργημα στην ελληνική κοινωνία που να μην περνάει την κρίση του.(...)

Κακά τα ψέματα, ζούμε σε μια χώρα όπου οι "παράπλευρες απώλειες" είναι πια καθεστώς. Είναι εύκολο πια να σου συμβεί κάτι αναπάντεχο. Αναλαμβάνεις ρίσκο σε ό,τι κι αν κάνεις.(...)

Δύσκολη εποχή για "ήρωες" και για "πατρίδες". Πολύ άδικο για κάποιους να σκοτώνονται χωρίς λόγο κι ακόμα πιο άδικο να μπαίνουν τα ονόματά τους στους "επικήδειους" των πολιτικών...»

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Στη στήλη
Τυπογραφείο