Ηλεκτρονική Έκδοση

H ανάπτυξη που δεν έρχεται

Οι συγγραφείς μιας εντυπωσιακής νέας έρευνας με τίτλο «Deleveraging: What Deleveraging?», παρουσιάζουν ξεκάθαρα την περιορισμένη φύση της απομόχλευσης (μείωση του βάρος των χρεών) μετά την κρίση, από την αναιμική πορεία των ΗΠΑ και τα βάσανα της ευρωζώνης έως τις μεγάλες προκλήσεις που αντιμετωπίζει σήμερα η Κίνα και η Ιαπωνία.

Αυτό αναφέρει σχόλιο του βασικού αρθρογράφου της εφημερίδας Financial Times (FT) Μάρτιν Γουλφ:

“Η παγκόσμια οικονομία μοιάζει ανίκανη να παράγει ανάπτυξη και επαρκή ζήτηση χωρίς να υπάρχει ένα μη βιώσιμο πιστωτικό ξέσπασμα σε κάποιο σημείο του πλανήτη. Λες και βρέθηκε ο κανόνας της συντήρησης του πιστωτικού «μπουμ»... Αν δούμε τον κόσμο συνολικά, αθροιστικά δεν έχει εκδηλωθεί απομόχλευση μετά το 2008. Το ίδιο ισχύει για τις υψηλού εισοδήματος οικονομίες, όταν αντιμετωπιστούν ως ενιαία ομάδα. Οι χρηματοπιστωτικοί κλάδοι έχουν κάνει την απομόχλευση, περιορίζοντας τα δανειακά χρέη, στις ΗΠΑ και την Βρετανία, το ίδιο και τα νοικοκυριά στις ΗΠΑ και, σε λιγότερο βαθμό, στην Βρετανία”.

Ο ίδιος αναλυτής προσθέτει: “Παράλληλα, το δημόσιο χρέος έχει αυξηθεί κατακόρυφα. Το ότι οι χρηματοπιστωτικές κρίσεις προκάλεσαν εκτινάξεις στα δημοσιονομικά ελλείμματα, ήταν ένα από τα πιο σημαντικά συμπεράσματα του «This Time is Different» των οικονομολόγων του Χάρβαρντ Kenneth Rogoff και Carmen Reinhart. Μετά την κρίση, ο συντελεστής του δημοσίου χρέους σε σχέση με το ΑΕΠ έχει εκτιναχθεί κατά 46 ποσοστιαίες μονάδες στην Βρετανία και 40 μονάδες στις ΗΠΑ, ενώ στην ευρωζώνη κατά 26 μονάδες. Ακόμη και στις ΗΠΑ, όπου έχει εκδηλωθεί ταχεία απομόχλευση στον ιδιωτικό τομέα, η συνολική απεξάρτηση από τα χρέη είναι μικρή. Αυτό δεν σημαίνει καταστροφή: Όταν ο ισολογισμός της κυβέρνησης είναι πιο εύρωστος από του ιδιωτικού τομέα, οφείλει να αναλάβει το βάρος”.

SPENCER PLATT / GETTY IMAGES NORTH AMERICA / AFP SPENCER PLATT / GETTY IMAGES NORTH AMERICA / AFP Η φούσκα των χρεών δύσκολα υποχωρεί, σημειώνει ο αρθρογράφος των FT.

“Από το 2007, ο συντελεστής του δημοσίου χρέους, πλην του χρηματοπιστωτικού κλάδου, έχει εκτιναχθεί κατά 72 ποσοστιαίες μονάδες στην Κίνα, στο 220% του ΑΕΠ. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι δεν είναι υποφερτό. Η αύξηση του χρέους πρέπει να σταματήσει –και οι επιπτώσεις από αυτό θα είναι πολύ χειρότερες απ' όσο αναμένεται. Αυτές οι πιστωτικές εκτινάξεις δεν προήλθαν από το πουθενά. Είναι το αποτέλεσμα των στρατηγικών που υιοθετήθηκαν για να συντηρηθεί η ζήτηση όταν έσκαγαν οι προηγούμενες φούσκες, σε άλλα σημεία του κόσμου συνήθως. Αυτό συνέβη στην Κίνα. Πρέπει να ξεφύγουμε από αυτό τον ζοφερό και προφανώς ατελείωτο, κύκλο”.

O πλανήτης δείχνει να περιμένει τον Γκοντό της παγκόσμιας ζήτησης. Όπως στο θεατρικό έργο του Σάμιουελ Μπέκετ, “Περιμένοντας τον Γκοντό”, στο οποίο οι χαρακτήρες περιμένουν έναν άνθρωπο που δεν έρχεται ποτέ.

“Αλλά για την ώρα”, λέει ο Μ. Γουλφ. “Εχουμε κάνει φαουστική συμφωνία με τις πιστωτικές εκτινάξεις του ιδιωτικού τομέα. Είναι βέβαιο ότι μας περιμένουν κι άλλα προβλήματα στην συνέχεια”.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Οικονομία
Με λέξεις-κλειδιά
ΗΠΑ
Τράπεζες
Κρατικά ομόλογα
Διεθνείς αγορές και Χρηματιστήρια
Οικονομική κρίση
Ιαπωνία
Πτώχευση-χρεοκοπία
Κίνα
Ευρωπαϊκή Ένωση