Έντυπη Έκδοση

«Η αγάπη δουλεύει για το σοσιαλισμό»*

Εβρεξε πολύ εδώ χάμ' και μετά δυο μέρες καθάρισε, βγήκε ένας ήλιος κόκκινος ζεστός, ξαναβάλαμε σαγιονάρα και μακό, τάχα μου ότι ακόμα έχει καλοκαιράκι. Ο καιρός προελαύνει με ύποπτες διαθέσεις, παρασύροντάς μας στη σύγχυση.

Φωτ.: Νατάσα Χριστοπούλου Φωτ.: Νατάσα Χριστοπούλου  Τα νερά που έπεσαν ήταν οργισμένα. Μαζί τους και ο ανεμοστρόβιλος, ένας σίφουνας βρ' αδερφέ, μία «τρόμπα» που λένε στο νησί, θέρισε τις πεύκες στο λοφάκι λίγο έξω απ' το χωριό που το λένε Δαφνιώτισσα, το παλιό του όνομα Μουζίκα, ένα-δυο χιλιόμετρα από την Κεραμιδιά, το παλιό της όνομα Μπεζαΐτι, λίγο πριν από την Εφύρα που τη λέγανε Ντελήμπαλι. Ετσι συμβαίνει εδώ στα χωριά, τα παραδομένα στα πρωτοβρόχια και τ' ανεμοβρόχια, διατηρούν τα παλιά σαν κοινό μυστικό, κι εμείς μοιραζόμαστε μαζί τους τ' ανομολόγητα. Τα τοπωνύμια άλλαξαν επισήμως το 1962 με εγκυκλίους και αποφάσεις, αλλά τα παλιά «κρατάνε» ακόμα. Σαν να βγάζουν τη γλώσσα, μοιάζουν τα χωριά, σε «εκσυγχρονισμούς» και «μεταρρυθμίσεις», κι εμένα αυτό πολύ μ' αρέσει.

Μ' αρέσει ακόμα και η επέλαση των στροβίλων στα δάση και τις εξοχές, που ανατρέπουν το τοπίο και μας βυθίζουν στην έννοια της διακινδύνευσης. Εκανε ζημιά η θεομηνία σε μια σούδα τόπο, ξεκινώντας από το δασωμένο βουναλάκι και κουτρουβαλώντας κατά το βάλτο, σήμερα λίμνη του τεχνητού φράγματος Πηνειού. Ροβόλαγε ο σίφουνας και ξεπέταγε ό,τι έβρισκε μπροστά του. Δένδρα και χώμα, πέτρες, σούγλους, καφάσια, σαρωματιές, κάπου στη διαδρομή βρήκε κοτέτσι και ξεπέταξε τις καημένες και αθώες κοτούλες κάποιου συγγενή. Φτερό δεν έμεινε στον τόπο, μόνο τα απελπισμένα κακαρίσματα ακούγανε οι περίοικοι και οδύρονταν: «Τις μαύρες τις κοτούλες...» λέγανε, «που έκαναν τόσα αβγά!». Κι ήταν κότες εξοχής τα θύματα, που γεννούσαν αβέρτα, οι κότες της Θανάσως, οι παρασυρμένες. «Εγώ τις έχω αλέστα και τρώνε στα καθαρά», καμάρωνε, «δεν τις έχω κλεισμένες να βρομοκοπάνε και να τρώνε τα σάλια τους»...

Σοφή κουβέντα, όλοι οι μαντρωμένοι τρώνε τα σάλια τους, άλλοι τα μουστάκια τους και πάει λέγοντας. Οι αλήθειες δεν κρύβονται όσο κι αν τις παραλλάξεις, ό,τι συμβαίνει με τους ανεμοστρόβιλους συμβαίνει και στη ζωή, το βλέπω εδωπά στα χωριουδάκια, που τα φωνάζουμε με τα παλιά ονόματα και τα αναφέρουμε μονάχα σε ειδικές περιστάσεις με τα νεότερα.

Μου άρεσε αυτό το «ρεπορτάζ» που μελέτησα επισταμένως για να το γράψω, φτάνοντας μέχρι την ουρά των θεομηνιόπληκτων στο δημαρχείο που κάνουν αιτήσεις για αποζημιώσεις από τον ΕΛΓΑ. Εχω κάνει εκατοντάδες τέτοια ρεπορτάζ στα εφημεριδάκια της επαρχίας κι έχω βγάλει δεκάδες φωτογραφίες. Σιγά τη δημοσιογραφία, θα πείτε, εγώ όμως δεν πτοούμαι. Αυτό που «βγαίνει» στην επαρχία ως είδηση είναι σαρξ εκ της σαρκός της χώρας μου, που την αγαπάω και της αφιερώνομαι. Ετσι μ' αρέσει, έτσι είμ' εγώ, εδώ χάμ' ψαρεύω για τα «λαβράκια» μου! Θα μου πείτε, όμως, βγαίνει «είδηση» με το να κοιτάζεις πρωί-μεσημέρι-βράδυ λόφους, δάση, ρυάκια, απλωμένα εσώρουχα στις αυλές, οικόσιτα, φυλλωσιές, προζύμια και τραχανάδες; Βγαίνει και παραβγαίνει, αν σ' αυτό το σκηνικό μπορείς να ζεις για... να μαθαίνεις... Αν μεγαλώνεις παιδιά, αν έχεις κοντά γέροντες που αφηγούνται, αν έχεις κήπο, ράφια στο σπίτι... για να στοιβάζεις βιβλία, καδράκια με φωτογραφίες, αν έχεις μάθει ν' αντλείς δυνάμεις από δυόσμους και βασιλικούς. Μα βγαίνει έτσι ζωή; Βγαίνει και παραβγαίνει, πολύ πιο όμορφα απ' ό,τι «έδειχνε» η νιότη. Βγαίνει και «παραβγαίνει» και στο τρέξιμο (μονοσάνδαλη αλλά... ωραία), με αντιπάλους κάθε είδους προκλήσεις!

Στο πλάι πάντα η περιρρέουσα και οι «ειδήσεις». Ενα ραδιοφωνάκι τις νύχτες στο κρεβάτι, μια ανοιχτή τηλεόραση στο καθιστικό για να ακούμε... Κάπως έτσι φύρδην-μίγδην παρακολούθησα τη συζήτηση στη Βουλή για την ψήφο εμπιστοσύνης στο γκουβέρνο, είδα και τον «αντ' αυτού», σε παράσταση γκριμάτσας. Είχα παρέα το γατί της φωτογραφίας. Τον είδε, σκιάχτηκε, έβαλε τα κλάματα. Εκεί το συνέλαβε ο φακός της Νατάσας!!! Υστερα το πήρα αγκαλιά, με αγάπη του είπα «μη σκιάζεσαι λεβεντάκο μου» και του τραγούδησα: «Πάμε για κει μ' έναν πυροβολισμό / η αγάπη δουλεύει για το σοσιαλισμό» και τούμπαλιν! (Αρκεί να δουλεύει!...)

* Από τη Ρεζέρβα: Διονύσης Σαββόπουλος - Για Το Σοσιαλισμό

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Στη στήλη
Μεθοριακά