Έντυπη Έκδοση

Οταν η αλήθεια σκοτώνει

Με την επιθετική και ανεξέλεγκτη δημοσιογραφία, που οδήγησε ένα δικό της σε αυτοκτονία, αλλά και με την κάλυψη από τη CIA της σύνδεσης των πρακτόρων της με τα καρτέλ κοκαΐνης στη Νικαράγουα, που πουλούσαν ναρκωτικά για να ενισχύσουν οικονομικά τον πόλεμο των Κόντρας ενάντια στους Σαντινίστας, καταπιάνεται η ταινία «Kill the Messenger» («Ο αγγελιαφόρος πρέπει να πεθάνει») του Μάικλ Κουέστα, που κάνει παγκόσμια πρεμιέρα αυτές τις μέρες στην Αμερική.

Ο Τζέρεμι Ρένερ υποδύεται στην ταινία «Ο αγγελιοφόρος πρέπει να πεθάνει» τον δημοσιογράφο Γκάρι Γουέμπ  που αποκάλυψε την «Σκοτεινή συμμαχία» της CIA με καρτέλ κοκαΐνης Ο Τζέρεμι Ρένερ υποδύεται στην ταινία «Ο αγγελιοφόρος πρέπει να πεθάνει» τον δημοσιογράφο Γκάρι Γουέμπ που αποκάλυψε την «Σκοτεινή συμμαχία» της CIA με καρτέλ κοκαΐνης Πρόκειται για την ιστορία του Γκάρι Γουέμπ, δημοσιογράφου στην εφημερίδα «The Sun Jose Mercury News», που την περίοδο 1995-96 διερεύνησε και αποκάλυψε, σε σειρά τριών άρθρων της εφημερίδας, με τον τίτλο «Dark Alliance» («Σκοτεινή συμμαχία»), τη σχέση της CIA με τα ναρκωτικά και τους «Κόντρας». Η ταινία «Ο αγγελιαφόρος πρέπει να πεθάνει», με τον Τζέρεμι Ρένερ («Οδηγός διαπλοκής», «The Hurt Locker») στο ρόλο του Γουέμπ, εξετάζει ακριβώς το πόσο αληθινή ήταν η ιστορία του και τι συνέβη μετά τις αποκαλύψεις του.

Ο Γουέμπ ξεκινούσε το πρώτο του άρθρο, από τα συνολικά τρία, με τα εξής λόγια: «Για τη μεγαλύτερη περίοδο μιας δεκαετίας, ένα κύκλωμα ναρκωτικών της περιοχής του San Francisco Bay πουλούσε τόνους κοκαΐνης σε συμμορίες του Λος Αντζελες και διοχέτευε εκατομμύρια δολάρια από τα κέρδη των πωλήσεων των ναρκωτικών σ' ένα στρατό ανταρτών της Λατινικής Αμερικής, με την καθοδήγηση της αμερικανικής CIA, όπως ανακάλυψε η έρευνα του "Mercury News"».

Αντίθετα με τη σημερινή στάση της CIA σε αποκαλύψεις για τον τρόπο λειτουργίας της (βλέπε την υπόθεση Τζούλιαν Ασάνζ του WikiLeaks), την εποχή των αποκαλύψεων του Γουέμπ η CIA προτίμησε να κλείσει τα μάτια στις κατηγορίες συνεργασίας οργάνων της με το καρτέλ. Ο Γουέμπ ήταν ένας από τους καλύτερους ερευνητές της εφημερίδας του, που κάλυπτε θέματα διαφθοράς στην περιοχή του. Αρχικά αντιμετώπισε διστακτικά τις πρώτες πληροφορίες σχετικά με την ανάμειξη της CIA στα ναρκωτικά. Αλλά όταν η φιλενάδα ενός διακινητή ναρκωτικών, που τότε δικαζόταν, του ανέφερε πως ο εραστής της είχε σχέση με τη CIA, του έδειξε αρκετές αποδείξεις που τον έπεισαν να διαβάσει την έκθεση της Υποεπιτροπής της Γερουσίας του 1988, που αποδείκνυε πως περιπτώσεις δοσοληψιών ανάμεσα στα καρτέλ κοκαΐνης και των αμερικανικών υπηρεσιών, μαζί και εκείνων στη Νικαράγουα, έγιναν ανεκτές από την κυβέρνηση για λόγους εθνικής ασφαλείας. Ενώ τα μεγάλα μέσα ενημέρωσης δεν έδειξαν κανένα ενδιαφέρον κάλυψης του γεγονότος.

Η ιστορία άρχισε να προκαλεί το ενδιαφέρον δέκα χρόνια αργότερα, όταν ο Γουέμπ άρχισε να γράφει για το σύνδεσμο των ανθρώπων που εισήγαγαν κοκαΐνη στην Αμερική με τους Κόντρας και με την εγχώρια κρίση καταπολέμησης της κοκαΐνης στις μεγάλες πόλεις, ιδιαίτερα στο Λος Αντζελες. Οι αποκαλύψεις του Γουέμπ έγιναν αρχικά με ενθουσιασμό, αν και στη συνέχεια άρχισαν να τις ερευνούν και να τις απορρίπτουν. Αρκετές ανταγωνιστικές εφημερίδες, και μάλιστα από τις πιο σοβαρές (ανάμεσά τους οι «Τάιμς της Νέας Υόρκης», οι «Τάιμς του Λος Αντζελες» και η «Γουάσινγκτον Ποστ»), προσπάθησαν να βρουν «τρύπες» στην ιστορία του, εκπρόσωποι της κυβέρνησης τον περιγελούσαν, παρουσιάζοντάς τον ως τρελό, ενώ η ίδια η εφημερίδα του, αφού πρώτα εκμεταλλεύτηκε το «λαβράκι» που τους είχε χαρίσει, τον έβαλαν σε καραντίνα και τελικά τον έδιωξαν!

Μπορεί τα άρθρα του Γουέμπ να χρησιμοποιούσαν γλώσσα προκλητική, και ορισμένες από τις πληροφορίες του να ήταν επιφανειακές, αλλά η ταινία υποστηρίζει πως όσα έγραφε ήταν η αλήθεια που οι άλλοι αρνούνταν να την αποδεχθούν. Υστερα από πιέσεις, η εφημερίδα του Γουέμπ δημοσίευσε το 1997 επιστολή του διευθυντή της που έλεγε: «Αισθάνομαι πως δεν είχαμε αρκετές αποδείξεις για το αν ανώτερα στελέχη της CIA γνώριζαν για τη σχέση ανάμεσα σε μέλη του δικτύου ναρκωτικών με μέλη των Κόντρας που πλήρωνε η CIA». Μετά τη δυσφήμησή του και το διωγμό του από τη δημοσιογραφία, ο Γουέμπ αυτοκτόνησε το 2004.

Ο Γουέμπ έγραψε το δικό του βιβλίο, «Dark Alliance: The CIA, The Contras and the Crack Cocaime Explosion», ενώ ο δημοσιογράφος Νικ Σου, που είχε καλύψει την πτώση του Γουέμπ, έγραψε το βιβλίο «Kill the Messenger: How the CIA's Crack Cocaine Controversy Destroyed Journalist Gary Webb». Δύο σημαντικά βιβλία στα οποία στηρίχτηκε το σενάριο της ταινίας.

«Υπάρχουν αδυναμίες στα γραπτά του και αδυναμίες στη ζωή του», ανάφερε ο Τζέρεμι Ρένερ που υποδύεται τον Γουέμπ, «αλλά αυτό δεν σημαίνει πως αυτά που έγραψε ήταν ψέματα και σίγουρα δεν του άξιζε ένα τέτοιο τέλος». Πάντως, ο Γουέμπ είχε και αρκετούς υποστηρικτές, οι οποίοι επέμεναν πως όσα έγραψε ήταν αλήθεια. Και εκ των υστέρων, κανένας δεν μπορεί να αμφισβητήσει πως ήταν αλήθεια όσα έγραψε για όσα γνώριζε ή έπρεπε να γνωρίζει η CIA σχετικά με το ότι ορισμένοι από τους συνεργάτες της είχαν σχέση με τα ναρκωτικά. Και το ότι η αμερικανική κυβέρνηση έκλεινε τα μάτια, τη στιγμή που είχε κηρύξει τον πόλεμο ενάντια στα ναρκωτικά, παραμένει μια σκοτεινή σελίδα στην ιστορία των ΗΠΑ. Ενώ, ο σκηνοθέτης της ταινίας, Μάικλ Κουέστα, σημειώνει: «Εκείνο που με εξέπληξε ήταν ότι η δημοσιογραφία στράφηκε εναντίον του. Αυτό είναι πράγματι τραγικό». 7

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Κινηματογράφος
Hollywood