Έντυπη Έκδοση

Μπροστά στα στραβά και τ' ανάποδα

Υπάρχει ανάγκη συνεχούς ενίσχυσης των ελεγκτικών μηχανισμών

Εμπεδώνεται, πλέον, η πεποίθηση πως το κράτος αυτό υπήρξε βασική αιτία της δημοσιονομικής εκτροπής, αλλά και μόνιμο εμπόδιο σε κάθε αναπτυξιακή πρωτοβουλία. Περίσσευε εκεί που δεν είχε λόγο ύπαρξης και έλειπε όταν το χρειαζόταν ο πολίτης. Αντί να είναι αρωγός, λειτουργούσε σαν χειραγωγός σε κάθε προσπάθεια δημιουργίας.

 Για να κινηθούν οι μηχανές του, ήθελαν λάδωμα οι μηχανοδηγοί του. Χρειάζονταν μίζα για να βάλουν μπρος και γρηγορόσημο για να προλάβουν τις προθεσμίες. Ηταν πνιγμένο στην πολυνομία και τη γραφειοκρατία, τον κομματισμό και την αναξιοκρατία. Λειτουργούσε, όμως, και σαν εκτροφέας της διαφθοράς, αλλά και γιουσουφάκι της διαπλοκής. Απραγος παρατηρητής της φοροδιαφυγής και της εισφοροδιαφυγής, του λαθρεμπορίου και της μαύρης αγοράς εργασίας. Κάπως έτσι, φορτωμένο μολυσματικές παθογένειες της πολιτικής και μίζερες νοοτροπίες της κοινωνίας, το κράτος αυτό υπήρξε, για πολλά χρόνια, ο πιο μεγάλος ασθενής στον τόπο μας.

Απέναντι σε όλα αυτά, οι μεταρρυθμίσεις που έγιναν κι αυτές που ήδη σχεδιάζονται στις δομές και την οργάνωση του κράτους είναι επιτακτική αναγκαιότητα και όρος επιβίωσης για την ίδια τη χώρα. Η προσπάθεια που ξεκίνησε δεν μπορεί ούτε να εγκαταλειφθεί ούτε να καθυστερεί ούτε να υπονομεύεται. Προχώρησαν βέβαια πολλά και δρομολογούνται ακόμη περισσότερα, τόσο στο νομοθετικό όσο και στον οργανωτικό τομέα. Στις δύσκολες, ωστόσο, ώρες που διέρχεται ο τόπος, δεν μπορεί παρά να προτάσσονται τα στραβά και τ' ανάποδα της εκτροπής. Ολα εκείνα που προκαλούσαν ρωγμές στο δημόσιο κορβανά και απώλεια δημόσιων πόρων. Εκείνα που έσπερναν, για δεκαετίες, την υπόνοια πως κάποιοι «είναι πιο ίσοι ενώπιον των νόμων». Και εξέθρεψαν την πεποίθηση πως «αυτό το κράτος δεν είναι κράτος».

Απέδωσαν, ήδη, σημαντικά αποτελέσματα τα βήματα που έγιναν ώς τώρα. Τα στοιχεία, ωστόσο, από τους ελέγχους των υπουργείων Οικονομικών, Εργασίας, αλλά και Προστασίας του Πολίτη υποδεικνύουν ακόμη πιο έντονη προσπάθεια. Την ώρα που οι πολίτες, στη μεγάλη πλειονότητά τους, υφίστανται αβάσταχτες θυσίες, δεν μπορεί κανένας δημόσιος λειτουργός να ζητεί φακελάκι για να κάνει τη δουλειά του. Ούτε να στήνονται κομπίνες από επιτήδειους εις βάρος ασφαλιστικών ταμείων. Ούτε να διαπιστώνεται σε οποιουσδήποτε τομείς φορολογική παραβατικότητα που ακουμπά ακόμη και το 100%. Ούτε να φτάνουν οι ανασφάλιστοι το 30% των απασχολουμένων. Ούτε να προκαλεί η αισχροκέρδεια τους πολίτες και να εκθέτει τη χώρα στα μάτια των επισκεπτών της.

Δεν υπάρχει, λοιπόν, καμιά αμφιβολία ως προς την ανάγκη συνεχούς ενίσχυσης των ελεγκτικών μηχανισμών, με θεσμούς, μηχανισμούς και ανθρώπινο δυναμικό. Είναι, άλλωστε, αξίωση των πολιτών να μπει οριστικό τέλος στις νοσηρές νοοτροπίες του παρελθόντος, να εμπεδωθεί μια νέα κουλτούρα στη σχέση κράτους και πολίτη και να εδραιωθεί η πεποίθηση πως, από δω και πέρα, δεν περνούν, όπως περνούσαν χθες και προχθές, η αρπαγή, η συγκάλυψη και η απάθεια στα κακώς κείμενα. Ούτε η συναλλαγή κρατικών λειτουργών με φοροκλέφτες και λαμόγια. Ούτε η φοροδιαφυγή, η εισφοροδιαφυγή, το λαθρεμπόριο και η μαύρη εργασία. Η αντιμετώπισή τους είναι βασική προϋπόθεση για να σταθεροποιηθεί η δημοσιονομική προσαρμογή και να προχωρήσει ακόμη πιο γρήγορα η μείωση των φόρων.

Δεν δικαιούται, λοιπόν, κανένας να προσποιείται πως δεν βλέπει και δεν ακούει. Ούτε να εναντιώνεται στις αναγκαίες θεσμικές και δομικές μεταρρυθμίσεις. Ούτε από τη μια να καταγγέλλει και από την άλλη να εναντιώνεται στους ελέγχους. Ούτε, όμως, και να πετά λάσπη στον ανεμιστήρα. Σε δύσκολους και ευαίσθητους καιρούς συναίσθηση ευθύνης χρειάζεται. Και συστράτευση όλων απέναντι στα κοινά προβλήματα, τις χρόνιες παθογένειες, τα στραβά και τ' ανάποδα. Με συγκεκριμένες προτάσεις, μετρημένα λόγια και υπεύθυνες δράσεις.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Στη στήλη
Αρθρο