Έντυπη Έκδοση

Στο REX το θρυλικό μιούζικαλ Rocky horror show

Ο Κωνσταντίνος Ρήγος σκηνοθετεί στο ειδικά διαμορφωμένο Rex για πρώτη φορά στην Ελλάδα το θρυλικό cult μιούζικαλ «Rocky horror show» του Ρίτσαρντ Ο'Μπράιαν, γιορτάζοντας ταυτόχρονα την 40ή του επέτειο μαζί με την πανελλαδική πρεμιέρα του (από την ερχόμενη Παρασκευή), έχοντας μία και μοναδική λαχτάρα: το κοινό όχι μόνο να διασκεδάσει αλλά και να χορέψει στις κερκίδες των θέσεων, όπου έχει αφεθεί ειδικά άπλετος ελεύθερος χώρος. Κι όχι μόνο.

«Ελπίζω να καταφέρουμε να έχουμε την αληθινή συμμετοχή του κοινού, και να πετάνε χαρτιά υγείας, γάντια, ρύζια, νερά, βρίζοντας τους ηθοποιούς. Είναι ένα dark γκόθικ party το έργο. Και θέλω το κοινό να διασκεδάσει και να γελάσει με την τόσο ελλειπτική και τρελή ιστορία του».

Φυσικά, όλες αυτές οι παρεκτροπές είναι... ανάρμοστοι «κώδικες» που αναπτύχθηκαν συν τω χρόνω ως cult «οδηγοί» στο πλαίσιο της διεθνούς μανίας για το κατεξοχήν rock'n'roll μιούζικαλ. Η πρεμιέρα του δόθηκε το 1973 στο Royal Court Theatre (Upstairs) και αφού συμπλήρωσε και σε άλλα λονδρέζικα θέατρα κοντά τις 3.000 παραστάσεις μέχρι το 1980, πέρασε και στην αντίπερα όχθη κατακτώντας και το Μπροντγουέι. Το 1975 γυρίστηκε ταινία, με τον Τζιμ Κάρεϊ και τη Σούζαν Σάραντον, επιτυγχάνοντας το ρεκόρ των περισσότερων προβολών στην ιστορία του κινηματογράφου. Ο Ελληνας σκηνοθέτης και χορογράφος την άνοιξη είδε ιδίοις όμμασι τη μανία στη Νέα Υόρκη, όπου παρουσιαζόταν μεταμεσονύκτιες ώρες με τη συμμετοχή του κοινού. Παράδοση που «κρατάει» δεκαετίες! «Αυτό συμβαίνει παντού και με την ταινία και με το μιούζικαλ», επισημαίνει ο Κωνσταντίνος Ρήγος. «Στην Ελλάδα δεν το ξέρουν τόσο, παρ' όλο που έχει κι εδώ μεγάλο φαν κλαμπ. Με την παράστασή μας το συστήνουμε, με έναν τρόπο».

Το επέλεξε ακόμα και με την ιδιότητα του παραγωγού, γιατί η επιθυμία του ήταν να κάνει κάτι που να τον ευχαριστεί δίνοντας συγχρόνως ευχαρίστηση και στον κόσμο. «Είναι από τις λίγες φορές που κάνω κάτι επειδή μου αρέσει. Δεν είναι μόνο dark!», διευκρινίζει. «Οταν το έγραψε ο Ρίτσαρντ Ο'Μπράιαν, ήθελε να κάνει πλάκα με τα πάντα. Το μιούζικαλ διακωμωδεί τα b-movies επιστημονικής φαντασίας με τα UFO, τις πρώτες ταινίες τρόμου του γερμανικού εξπρεσιονισμού, τους κιτς εκπροσώπους του είδους των αρχών της δεκαετίας του '70. Κάνει πλάκα με το αμερικάνικο όνειρο και με το "Grease". Μάλιστα, είναι το Grease απ' την ανάποδη. Δηλαδή, ένα rock-n-roll μιούζικαλ που μοιάζει πολύ με το Grease, μόνο που το κεντρικό ζευγάρι αντί να βγαίνει ροζ στο τέλος βγαίνει μαύρο».

Ενας ύμνος στη διαφορετικότητα  είναι το έργο  που σκηνοθέτησε  ο Κων. Ρήγος Ενας ύμνος στη διαφορετικότητα είναι το έργο που σκηνοθέτησε ο Κων. Ρήγος Ενα «φρέσκο» ζευγάρι σπεύδει σε έναν πύργο για να ζητήσει βοήθεια, επειδή έμεινε το όχημά του από λάστιχο. Εκεί θα του αποκαλυφθούν όλων των ειδών τα τέρατα. Ο Ντόκτορ Φρανκ είναι ένας παρανοϊκός εξωγήινος τραβεστί επιστήμονας, ο οποίος έχει φτιάξει έναν καινούργιο άνθρωπο, τον Ρόκι Χόρορ. «Αυτοί οι δυο μαζί με τους αλλόκοτους υπηρέτες, τα φαντάσματα του πύργου και τους δυο επισκέπτες διαλύουν την "καραμέλα" που λέγεται αμερικάνικο όνειρο και υπέροχη αμερικάνικη ζωή. Οπότε, αυτό το μιούζικαλ μου ταίριαζε αφενός επειδή διαθέτει όλα τα dark και βιτριολικά στοιχεία που με ενδιαφέρουν, αφετέρου επειδή είναι ξεσηκωτικό. Μέχρι κι εγώ που το γνωρίζω, βλέποντάς το διασκεδάζω. Και θέλω να σηκωθώ κάθε φορά να χορέψω. Υπάρχουν, δηλαδή, κομμάτια με τα οποία νομίζεις ότι βρίσκεσαι σε πάρτι».

Η σκηνοθετική γραμμή κρατάει το ύφος του έργου, που «είναι λίγο κόμικς. Οι χαρακτήρες είναι καρικατούρες τραβηγμένες στα άκρα. Είναι δύσκολο να κρατηθεί η ισορροπία». Δεν αφήνει μεγάλα περιθώρια παρεμβάσεων: «Παρ' όλα αυτά υπάρχουν στοιχεία που τα έχω τραβήξει περισσότερο στα άκρα και άλλα που τα εμφανίζω πιο συγκρατημένα από αυτό που είναι. Ωστόσο, πρόκειται για ένα πολύ οργανωμένο παζλ. Αν κάτι το μετατοπίσεις πολύ θα σε "πετάξει" έξω».

Δηλώνει ενθουσιασμένος με το καστ. «Οι ηθοποιοί δυσκολεύτηκαν πολύ να βρουν την απλότητα μέσα στο καρικατουρίστικο σχήμα των ρόλων τους. Γιατί πρέπει να είναι εξτρίμ. Ο Μάξιμος Μουμούρης και η Νάντια Μπουλέ κάνουν δύο ρόλους εντελώς σαχλούς. Αν παραμένανε όμως σε αυτό θα ήταν χάρτινοι. Ο Μάξιμος θεωρώ ότι κάνει ολική ανατροπή». Ο Γιώργος Μαζωνάκης σε ρόλο αφηγητή, που τραγουδάει ελάχιστα, «κάνει κάτι πολύ κοντά σε αυτό που ξέρει: να επικοινωνεί με το κοινό. Είναι πολύ καλός. Ηθελε να λειτουργήσει ως ένας απλός ηθοποιός μέσα στο σύνολο. Θέλει να μάθει πράγματα. Παρακολουθεί ιδιαίτερα μαθήματα αγωγής λόγου».

Ο Κωνσταντίνος Ασπιώτης θεωρεί ότι είναι ο ιδανικότερος Ντόκτορ Φρανκ που μπορούσε να έχει. Εξαιρετικός αποδείχτηκε, προσθέτει, και ο Ρόκι Χόρορ Νάσος Παπαργυρόπουλος.

Δεν οδηγήθηκε από ανάγκη ή τυχαία στο Rex: «Ηταν ο πρώτος χώρος που σκέφτηκα. Κουβαλά μια αίγλη και συγχρόνως έχει την αισθητική decadence και industrial, που ζητά το έργο. Είναι σαν να βρήκαμε τον πύργο του Ντόκτορ Φρανκ».

Η παράσταση δεν θα είναι μόνο χορός, παράνοια και τραγούδι: «Το μήνυμα του έργου είναι πολύ σαφές. Είναι ένας ύμνος στη διαφορετικότητα. Λέει ότι τα πάντα γίνονται και μπορούν να συμβούν». Κάποτε στην Ελλάδα έβλεπε να υπάρχει ανοχή στη διαφορετικότητα. «Τώρα, λόγω της κρίσης, γίνανε τα πράγματα πιο δύσκολα. Μην μπορώντας να στηρίξουμε τους εαυτούς μας στρεφόμαστε ενάντια των άλλων. Και έτσι βλέπουμε ακραία φαινόμενα βίας. Από χωνευτήρι πολιτισμών που ήταν η Ελλάδα, έχει μετατραπεί σε μια δυσκοίλια μνησίκακη χώρα».

i info

«Rocky horror show»: σκηνοθεσία - χορογραφία - σκηνογραφία: Κωνσταντίνος Ρήγος. Πρωταγωνιστούν με σειρά εμφάνισης: Γιώργος Μαζωνάκης, Βασιλική Τρουφάκου, Μάξιμος Μουμούρης, Νάντια Μπουλέ, Ιβάν Σβιτάιλο, Τζένη Θεωνά, Κωνσταντίνος Ασπιώτης, Νάσος Παπαργυρόπουλος, Γιάννης Τσεμπερλίδης, Κλέων Γρηγοριάδης κ.ά.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Μουσική
Παραστάσεις