Έντυπη Έκδοση

Σε μείζονα και ελάσσονα

Η Γαλλία υπό γερμανική κατοχή έγινε η μυθιστορηματική εμμονή του Πατρίκ Μοντιανό. Κι αυτό το δημιουργικό του κόλλημα του χάρισε το Νομπέλ Λογοτεχνίας. Τα πεζογραφικά του κείμενα, μικρά στην πλειονότητά τους, μοιάζουν με δαντέλες, τις οποίες δεν θέλει να ξηλώσει από το παλιό τραπεζομάντιλο της μνήμης.

Παραμένει σ' όλη τη μακροσκελή μυθοπλαστική του αφήγηση ένας φανατικός περιπατητής των δρόμων του Παρισιού. Που έχουν την αύρα από τα βήματα του μεγάλου είρωνα ποιητή Φρανσουά Βιγιόν.

*Ενώ σύμπασα η Γαλλία πανηγύριζε για το μεγάλο σουηδικό βραβείο, στη Γερμανία αυτή την εβδομάδα πενθούσαν το θάνατο του συγγραφέα Ζίγκφριντ Λεντς. Η θεματική των βιβλίων του δεν μπορούσε να ξεφύγει από τον κύκλο του αίματος και τη μυρωδιά του θανάτου της ναζιστικής θηριωδίας στα στρατοπέδα συγκέντρωσης. Αν κάτι τον συνέδεε με τον Χάινριχ Μπελ και τον Γκίντερ Γκρας, ήταν η απολογιστική τακτική του εξόδιου μηνύματος από την πολεμική γερμανική μηχανή στη μεταπολεμική ειρηνική περίοδο. Η διαχείριση της συλλογικής ενοχής του γερμανικού έθνους και η λογοτεχνική της αναίρεση.

*«Ο φανατισμός είναι πλέον στρατός», ακούστηκε η δήλωση του Ινδοβρετανού συγγραφέα Σαλμάν Ρούσντι για τους τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους. Αυτός γνωρίζει τι σημαίνει να είσαι κυνηγημένος και να κρύβεσαι λόγω του φετφά του αγιατολάχ Χομεϊνί. Ο στρατός της μισαλλοδοξίας.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Στη στήλη
Χαρτί και καλαμάρι