Έντυπη Έκδοση

Η τραγωδία του «Σάμινα» και το ΝΑΤ

*Στις 26 Σεπτεμβρίου 2000 το πλοίο «Εξπρές Σάμινα» προσάραξε στη βραχονησίδα Πόρτες της Πάρου, λίγο έξω από το λιμάνι, βυθίστηκε και πήρε μαζί του 80 ψυχές (δύο από αυτές ήταν οι γονείς μου). Ουαί στο σπίτι μας. Πρέπει η αδελφή μου, ο αδελφός μου και εγώ να εξηγήσουμε στα παιδιά μας (9 τον αριθμό) ότι η γιαγιά τους και ο παππούς τους πήγαν το μακρινό ταξίδι χωρίς επιστροφή.

Ουαί στο σπίτι μας. Χάσαμε πατέρα και μητέρα εν μια νυκτί με πλήρη απουσία της πολιτείας.

(Σωστικά ελικόπτερα δεν πετούσαν και η επιχείρηση διάσωσης ήταν σαν να βγήκε από ταινία επιστημονικής φαντασίας την εποχή του αρχανθρώπου).

Φευ στο σπίτι μας. Πρέπει η αδελφή μου, ο αδελφός μου και εγώ να πνίξουμε τον πόνο μας από τον χαμό των γονιών μας και να σταθούμε δυνατοί, προσπαθώντας να εξηγήσουμε τα ανεξήγητα και να δώσουμε λογική στον παραλογισμό ενός άδικου ναυαγίου.

Φευ στο σπίτι μας. Ξαφνικά θα έπρεπε αφ' ενός να αποδείξουμε ότι είμαστε τα παιδιά και εγγόνια των πατεράδων μας και αφ' ετέρου να ξεκινήσουμε δικαστικούς αγώνες (άγνωστο σε εμάς sport) για την απόδειξη του αυτονόητου.

Παπαί σε όλους μας. Η θλίψη είναι αβάσταχτη και η υποστήριξη της πολιτείας ανύπαρκτη.

Ξαφνικά οι κοινωνικοί λειτουργοί και η εκκλησία χάθηκαν και ποτέ δεν ενδιαφέρθηκαν να στηρίξουν διαλυμένες οικογένειες που προσπαθούν γλείφοντας, σαν σκύλοι, να γιατρέψουν ακόμα και σήμερα τις πληγές τους.

Παπαί σε όλους μας. Οι συγγενείς των θυμάτων συναντιόμαστε κρυφά από τα παιδιά μας για να ανταλλάξουμε απόψεις για το πώς θα τους μιλάμε πια. Κάποιοι άντεξαν, κάποιοι όχι και διέλυσαν τις οικογένειές τους.

Βαβαί, ή η εμφάνιση του θείου. Το 2004, σύμφωνα με τη νομοθεσία, το ΝΑΤ τηρώντας την υποχρέωσή του κατέβαλε σχετική αποζημίωση στις περιπτώσεις ναυτικών ατυχημάτων στα εγγόνια των θυμάτων της ναυτικής τραγωδίας. Και αυτό, γιατί ποσοστό από τα εισιτήρια των επιβατών και των αυτοκινήτων που μεταφέρονται με τα πλοία πηγαίνει στο ΝΑΤ για το σκοπό αυτό. Συνολικά 15.000 ευρώ για τα 8 εγγόνια της οικογένειας που έχασαν τον παππού και τη γιαγιά τους (φτηνά τους ήρθε, 833,33 ευρώ ανά κεφάλι και ανά παππού ή γιαγιά).

Βαβαί, ή το δέος. Σήμερα 14 χρόνια μετά το ΝΑΤ αποφάσισε ότι κακώς έδωσε αυτά τα χρήματα και τα απαιτεί από τα εγγόνια πίσω με αίτηση αναίρεσης και άλλους ένδικους τρόπους που δεν μου είναι οικεία η ορολογία τους.

Αναρωτιέμαι: Με ποιον τρόπο το ΝΑΤ θα εισπράξει αυτά τα χρήματα πίσω.

Θα εξηγήσει στα παιδιά μας ότι κακώς φοβόντουσαν και δεν μπαίνανε στη θάλασσα και δεν άφηναν και εμάς τους γονείς τους να κάνουμε το ίδιο;

Θα εξηγήσει στα παιδιά μας ότι οι λέξεις ταμπού ενός σπιτιού (όπως ανύπαρκτο σωσίβιο, μηδενικά μέτρα ασφαλείας, ή καπετάνιος που εγκαταλείπει πρώτος το πλοίο) δεν πρέπει να τα ενοχλούν;

Θα εξηγήσει στα παιδιά μας ότι τα 833,33 ευρώ που τους ζητάει για κάθε παππού ή γιαγιά είναι ένα λογικό ποσόν που θα το σώσουν ή θα το εξιλεώσουν;

Θα εξηγήσει στα παιδιά μας...

Σιχάθηκα!

Αλί αλί και τρις αλί.

Αν τους λείπουν τόσα να έλθουν και να μου τα ζητήσουν χαμηλόφωνα και κόσμια χωρίς θόρυβο.

Δεν θέλω να μου ξύνουν τις πληγές μου, η επούλωση είναι πολύ επίπονη.

Δεν θέλω να πονέσουν και να ματώσουν πάλι τα παιδιά μου.

Αφού έπρεπε να πνιγούν η μάνα μου και ο πατέρας μου, να πληρώσω και κάτι, ρε αδελφέ, εντάξει μέχρι εκεί, αλλά μην με πονάτε άλλο και προπαντώς όχι τα παιδιά μου.

Το μέλλον...

Στις 22.9.2014, τέσσερις μέρες πριν από τη μαύρη επέτειο, δόθηκε νέα αναβολή από το ΣτΕ για να κριθεί τον Δεκέμβρη αν τελικά πρέπει να πληρώσουμε και λεφτά, πέρα από το ρόγχο του θανάτου που έμεινε άδικα να κουρνιάζει στα σπίτια μας και στις ψυχές των παιδιών μας,

Ω Ελλάδα μας γλυκιά...

Ο έχων ώτα ακούειν ακουέτω».

Ο υπογράφων

Βασίλης Σαπουλίδης με τις ιδιότητες του: γιου των θυμάτων Σωτήρη και Φωτεινής Σαπουλίδη, πατέρα των Δέσποινας, Φωτεινής, Σωτήρη Σαπουλίδη (εγγονιών των θυμάτων Σωτήρη και Φωτεινής Σαπουλίδη)

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Στη στήλη
Οι αναγνώστες γράφουν