Έντυπη Έκδοση

Στην εποχή της κατάθλιψης

Οι επιδημίες τύπου Εμπολα, που απειλούν την υγεία των ανθρώπων, τελικά αργά ή γρήγορα αντιμετωπίζονται αποτελεσματικά, με τη βοήθεια της επιστήμης και της τεχνολογίας.

Μια επιδημία όμως εξαπλώνεται γρήγορα σε όλο τον κόσμο και καμιά τεχνολογία, κανένα μπλόκο στα σύνορα δεν μπορεί να τη σταματήσει.

Είναι οι ψυχικές διαταραχές, που εξαπλώνονται ταχύτατα στον πλανήτη, ωθούμενες από την οικονομική και κοινωνική πραγματικότητα των τελευταίων χρόνων. Ο ΟΗΕ για να χτυπήσει το καμπανάκι στις κυβερνήσεις καθιέρωσε τη χθεσινή μέρα ως Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας.

Οι επιστήμονες, επικαλούμενοι επίσημα στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ), κάνουν λόγο για μια παγκόσμια «επιδημία» ψυχικών διαταραχών. Για παράδειγμα, ο αριθμός των πασχόντων από κατάθλιψη ξεπερνά παγκοσμίως τα 154 εκατομμύρια, ενώ έως το 2020 θα είναι η δεύτερη αιτία θανάτου!

Το πρόβλημα είναι ότι οι ψυχικές ασθένειες είναι δύσκολο να εντοπιστούν έγκαιρα και φυσικά να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά. Σύμφωνα με έρευνες του Πανεπιστημίου Αθηνών αλλά και άλλων ιδρυμάτων, λιγότεροι από τους μισούς όσων πάσχουν από κατάθλιψη αναζητούν βοήθεια και προσφεύγουν στη στήριξη γιατρού. Με μετριοπαθείς υπολογισμούς, το 10% με 12% του συνόλου του πληθυσμού όλων των ηλικιών πάσχει από ψυχικές ασθένειες.

Ιδιαίτερα για τη σχιζοφρένεια που είναι θέμα ταμπού για την ελληνική κοινωνία, τα στοιχεία που δίνει ο ΠΟΥ είναι τα εξής: Η σχιζοφρένεια επηρεάζει περίπου 24 εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως και είναι μια θεραπεύσιμη διαταραχή. Η θεραπεία είναι πιο αποτελεσματική στα αρχικά της στάδια. Δυστυχώς όμως περισσότερο από το 50% των ατόμων με σχιζοφρένεια δεν λαμβάνουν την κατάλληλη φροντίδα και δυστυχώς το 90% των ατόμων με σχιζοφρένεια που μένουν χωρίς θεραπεία κατοικούν στις αναπτυσσόμενες χώρες.

Η φροντίδα των ατόμων με σχιζοφρένεια σε κοινοτικό επίπεδο παρέχεται με την ενεργό συμμετοχή της οικογένειας και της κοινότητας.

Υπάρχουν διαθέσιμες αποτελεσματικές παρεμβάσεις (φαρμακολογικές και ψυχοκοινωνικές). Ωστόσο, η πλειονότητα των ατόμων με χρόνια σχιζοφρένεια δεν λαμβάνει θεραπεία και αυτό συμβάλλει στη χρονιότητα της νόσου.

Κι ενώ ο ΟΗΕ μάς προειδοποιεί, οι κυβερνήσεις και η Ε.Ε. υποβαθμίζουν συνεχώς τα δημόσια συστήματα υγείας και περίθαλψης. Στην Ελλάδα του Μνημονίου και των φορολογικών επιδρομών, το Δημόσιο Σύστημα Υγείας παραπαίει. Σύμφωνα με χθεσινά δημοσιεύματα, ο αριθμός των ανασφάλιστων πολιτών αυξάνεται ιλιγγιωδώς και φτάνει τα 2,5 εκατομμύρια, με αποτέλεσμα να επιβαρύνονται οι προϋπολογισμοί των νοσοκομείων.

Και εδώ ας ξαναγυρίσουμε στις οδηγίες του ΠΟΥ, που λέει ότι η φροντίδα, στα άτομα με σοβαρή ψυχική ασθένεια, είναι εφικτό να παρέχεται μέσα από τα συστήματα πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας με κατάλληλη εκπαίδευση του προσωπικού, παροχή βασικών φαρμάκων, ενίσχυση των οικογενειών για τη φροντίδα στο σπίτι και παραπομπή υποστήριξης από επαγγελματίες ψυχικής υγείας. Επίσης, προτείνει να δοθεί βάρος στη δημόσια εκπαίδευση για τη μείωση του κοινωνικού στιγματισμού και των διακρίσεων.

Αντ' αυτού δίνονται όλο και λιγότερα χρήματα για την ψυχική υγεία, η ψυχιατρική μεταρρύθμιση δεν προχωρεί όπως σχεδιάστηκε και στα ψυχιατρικά νοσοκομεία η κατάσταση με την έλλειψη προσωπικού είναι απελπιστική.

Τα καμπανάκια του ΠΟΥ μάλλον δεν ακούγονται στην εξωτική χώρα μας.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Στη στήλη
Α λα ...καρτ