Έντυπη Έκδοση

Τραγικά θύματα τα παιδιά ακόμα και αν επιζήσουν

Οπως σε όλες τις μεγάλες κρίσεις, έτσι και στην περίπτωση του Εμπολα το μεγαλύτερο τίμημα το πληρώνουν οι πιο ευάλωτοι. Και η πιο ευάλωτη ομάδα σε μια επιδημία είναι τα παιδιά. Ο θανατηφόρος ιός όχι μόνο έχει σκοτώσει εκατοντάδες παιδιά αλλά έχει αφήσει πίσω του χιλιάδες ορφανά με αβέβαιο μέλλον.

Στις τρεις χώρες της δυτικής Αφρικής που πλήττονται κυρίως από την επιδημία -Λιβερία, Σιέρα Λεόνε και Γουινέα- το 15% των θυμάτων που έχουν επισήμως καταγραφεί από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας είναι κάτω των 15 ετών. Αυτό σημαίνει ότι μεταξύ των 3.857 ανθρώπων που έχουν ήδη χάσει τη μάχη στις τρεις χώρες περιλαμβάνονται τουλάχιστον 580 παιδιά. Οσα γλιτώνουν από τον ιό αλλά έχουν χάσει τους γονείς τους τίθενται υποχρεωτικώς σε καραντίνα επί 21 ημέρες. Αλλά ακόμη κι αν βρεθεί ότι είναι «καθαρά» από τον Εμπολα, το στίγμα της τρομερής νόσου εξακολουθεί να τα συνοδεύει. Και, δυστυχώς, πάρα πολύ συχνά ο κοινωνικός στιγματισμός και ο φόβος νικούν τις οικογενειακές παραδόσεις και την αλληλεγγύη της κοινότητας, με αποτέλεσμα να μη θέλει κανένας να τα αναλάβει.

«Με την επιδημία του HIV ήταν διαφορετικά», λέει η εκπρόσωπος της Unicef Σάρα Κρόου, «τότε, βρίσκονταν τις περισσότερες φορές μέλη της διευρυμένης οικογένειας ή κάποιοι στενοί φίλοι των γονιών που έπαιρναν κοντά τους τα ορφανά. Ηταν ένα δίχτυ ασφαλείας. Τώρα, ο φόβος του Εμπολα διαλύει αυτό τον ιστό αλληλεγγύης». Ετσι τα άτυχα παιδιά δεν υποφέρουν μόνο από την απώλεια των γονιών τους αλλά και από την απόρριψη της κοινότητας, ακόμη και των συγγενών τους, που φοβούνται μήπως μολυνθούν. Το φοβερό αυτό στίγμα δεν βαραίνει μόνο τα παιδιά που έχασαν τους γονείς τους. Υπάρχουν κι εκείνα που επιβίωσαν από τη νόσο αλλά εγκαταλείφθηκαν από την ίδια τους την οικογένεια που φοβήθηκε τη μετάδοση.

Πέραν της ψυχολογικής και κοινωνικής διάστασης του φαινομένου, το άμεσο πρακτικό πρόβλημα είναι ότι στις χώρες αυτές, που συγκαταλέγονται ανάμεσα στις φτωχότερες του πλανήτη, υπάρχουν ελάχιστες δομές υποδοχής για τα ορφανά παιδιά και ανεπαρκής διεθνής χρηματοδότηση για τη δημιουργία νέων.

Η Unicef δηλώνει ότι έχει λάβει μόλις το 25% των 200 εκατομμυρίων δολαρίων που χρειάζονται για τη φροντίδα των ορφανών του Εμπολα. Η Οργάνωση, που συνεισφέρει στην εκπαίδευση 400 κοινωνικών λειτουργών και λειτουργών ψυχικής υγείας στη Λιβερία, ανήγγειλε ένα σχέδιο κινητοποίησης επιζώντων για τη φροντίδα των παιδιών στη Σιέρα Λεόνε. Μέσα στους επόμενους έξι μήνες πάνω από 2.500 επιζώντες σε όλη τη χώρα θα εκπαιδευτούν για να φροντίζουν τα ορφανά που βρίσκονται σε καραντίνα όσο οι εθελοντές του ΟΗΕ αναζητούν συγγενείς ή ανάδοχες οικογένειες.

Στην αναζήτηση ενός σπιτικού για τα παιδιά εστιάζουν τις προσπάθειές τους πολλές μη κυβερνητικές οργανώσεις όπως η Save The Children. Πρώτη επιλογή είναι πάντοτε η επανασύνδεση με τους συγγενείς τους. Αν αυτό αποδειχθεί ανέφικτο, στρέφονται σε αναδόχους στους οποίους παρέχουν βασικά αγαθά για την ανατροφή και φροντίδα των παιδιών. Ο αγώνας μοιάζει άνισος, αλλά αυτή είναι μια μάχη που πρέπει να δοθεί.

(Πηγές: AFP-www.unicef.org)

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Διεθνή
Με λέξεις-κλειδιά
Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ)
Μεταδοτικές ασθένειες και αντιμετώπιση
Παιδί
Εμπολα
Υγεία
Κύριο θέμα
Τρόμο και κινδυνολογία μπολιάζει ο Εμπολα