Έντυπη Έκδοση

Η μοίρα του τόπου δεν παίζεται στα ζάρια

Την ώρα αυτή, τίποτε δεν θα ήταν πιο επώδυνο από ένα πισωγύρισμα που θα ανάγκαζε τον κόσμο να περπατήσει δύο φορές τον ίδιο κακοτράχαλο δρόμο

Την ώρα που η οικονομία αρχίζει να στέκεται στα πόδια της, η χώρα κινδυνεύει να αιχμαλωτιστεί σε κλίμα πολιτικής αβεβαιότητας και να συρθεί σε καταστάσεις με απρόβλεπτες επιπτώσεις. Ηδη, άλλωστε, απλά και μόνο το ενδεχόμενο πρόωρης διάλυσης της Βουλής με αφορμή την προεδρική εκλογή, έκανε τις αγορές να αντιδρούν και να εκπέμπουν μηνύματα ανησυχίας, να ανεβάζουν τα επιτόκια και να ρίχνουν το Χρηματιστήριο.

Ενώ έως τώρα η οικονομία προκαλούσε τριγμούς στο πολιτικό σκηνικό, ενισχύοντας ακόμη και τα ναζιστικά άκρα, τώρα εμφανίζεται και το αντίστροφο. Το πολιτικό κλίμα γίνεται απειλή για την ίδια την οικονομία. Το πρόβλημα της Ελλάδας από οικονομικό, γίνεται πολιτικό. Και το πολιτικό μπορεί όχι μόνο να παρασύρει την οικονομία, αλλά και να φέρει άλλη μια εθνική περιπέτεια.

Οι αρνητικές συνέπειες της πολιτικής ατμόσφαιρας που διαμορφώνεται στον τόπο επισημάνθηκαν, κατά την πρόσφατη συζήτηση στη Βουλή, τόσο από την πλευρά της συγκυβέρνησης όσο και από την αντιπολίτευση. Οι πρώτοι υποστήριξαν πως αυτό που γίνεται από τους αντιπολιτευόμενους σχετικά με την προεδρική εκλογή συνιστά θεσμικό εκβιασμό και καταλήγει σε συνταγματική εκτροπή. Και ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, αφού αναγνώριζε πως δεν είναι ωφέλιμο για τον τόπο το κλίμα που διαμορφώνεται, απευθυνόμενος στην κυβερνητική πλευρά, ρωτούσε: «Θα κρατάτε για τέσσερις μήνες δέσμια τη χώρα σε ένα παρατεταμένο και πολωτικό προεκλογικό κλίμα; Σας ζητώ να το ξανασκεφτείτε. Δεν είναι ωφέλιμο για τον τόπο». Είναι μια σημαντική επισήμανση που γίνεται ακόμη σοβαρότερη, καθώς προέρχεται από την πλευρά που βάζει τη χώρα στη σκιά της προεδρολογίας και της εκλογολογίας. Αλλά και εξαιτίας της κρισιμότητας των διαπραγματεύσεων που βρίσκονται σε εξέλιξη με στόχο τον απεγκλωβισμό της χώρας από το ΔΝΤ και τα μνημόνια.

Μόλις τώρα, έπειτα από δύσκολες αποφάσεις και βαριές θυσίες που κάναμε όλοι, η χώρα βρίσκεται μόλις μια δρασκελιά από την πόρτα της εντατικής. Παραμένουν, ωστόσο, μέχρι την έξοδό της δύσκολα και κρίσιμα ζητήματα. Διότι, σε ένα μεγάλο βαθμό, η λύση τους εξαρτάται από τη βούληση των δανειστών και των εταίρων μας. Αλλά και διότι, πέρα από το τέλος των μνημονίων, απαιτείται η χάραξη μιας ασφαλούς και στέρεης πορείας για τα αμέσως επόμενα. Να μην αρχίσει σε λίγο καιρό η παραγωγή ελλειμμάτων και χρεών. Και να μη σκοντάψει η χώρα σε ένα χρηματοδοτικό κενό που δεν θα μπορεί να καλύψει. Να μην ξαναβρεθεί σε αδυναμία δανεισμού και να μην αφήσει στις αγορές τη δυνατότητα να τη χτυπήσουν ξανά. Είναι, άλλωστε, περισσότερο από βέβαιο πως οι συνέπειες της δεύτερης φοράς θα είναι χειρότερες της πρώτης. Και αυτό είναι ανάγκη να απασχολεί σοβαρά όχι μόνο αυτούς που κυβερνούν, αλλά και αυτούς που θέλουν να κυβερνήσουν.

Οι διαβουλεύσεις, για όλα αυτά, έχουν ήδη ξεκινήσει και οι μέρες που ακολουθούν είναι καθοριστικής σημασίας. Είναι αυτονόητο πως όσοι με δύσκολες αποφάσεις και τεράστιο πολιτικό κόστος έφεραν τα πράγματα στην πόρτα της εξόδου από την κρίση, δικαιούνται να ολοκληρώσουν την προσπάθειά τους. Οπως είναι αυτονόητο πως όλοι οι άλλοι έχουν χρέος να δουν με ποιο τρόπο μπορούν να συμβάλουν στην επίτευξη του μέγιστου θετικού αποτελέσματος. Και όχι πώς να αξιοποιήσουν τις συνταγματικές αδυναμίες για να τροφοδοτούν όσα οι ίδιοι δηλώνουν πως δεν ωφελούν τον τόπο.

Την ώρα αυτή, τίποτε δεν θα ήταν πιο επώδυνο από ένα πισωγύρισμα που θα ανάγκαζε τον κόσμο να περπατήσει δυο φορές τον ίδιο κακοτράχαλο δρόμο. Δεν υπάρχει τίποτε πιο επικίνδυνο από μια κατάσταση πολιτικής αστάθειας, που θα στερούσε από τη χώρα τη δυνατότητα να εξαργυρώσει όσα με επώδυνες θυσίες κατάφερε. Δεν υπάρχει χώρος για παιχνίδια που θα την έσερναν σε μείζονα εθνική περιπέτεια. Και προφανώς, δεν έχει κανένας το δικαίωμα να παίξει τη μοίρα της στα ζάρια.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Στη στήλη
Αρθρο