Έντυπη Έκδοση

ΠΡΩΤΗ ΕΚΠΟΜΠΗ ΣΤΟ MEGA

Σεφερλίσιους

Αν σας πω ότι το πιο καλοστημένο, το πιο λειτουργικό, το πιο εντάξει τμήμα από το πρωινάδικο του Μάρκου Σεφερλή («Mega με μία») ήταν η συνέντευξη με τον εαυτό του, θα με πιστέψετε;

Κι όμως, έτσι είναι. Διότι μπορούσε να το οικοδομήσει με την ησυχία του (κατ' ουσίαν επρόκειτο περί μαγνητοσκόπησης), διότι είχε τη δυνατότητα να το ελέγξει (όπως ελέγχει τα πάντα σε μια θεατρική παράσταση), διότι το γλέντησε και το χάρηκε σε αντίθεση με την υπόλοιπη εκπομπή. Η οποία υπόλοιπη εκπομπή κόντεψε να του στείλει την ψυχή στην κούλουρη.

Μια στάση πρώτα, πριν πάμε παρακάτω. Δεν αμφιβάλλει ουδείς ότι ο Μάρκος Σεφερλής έχει σατιρικό ταλέντο. Κανένας επίσης δεν έχει αμφιβολίες ότι το χαραμίζει, όπως το χαράμισαν σε μεγάλο βαθμό πριν από αυτόν ο Σωτήρης Μουστάκας και ο Στάθης Ψάλτης. Δικαίωμά του, θα μου πείτε, είναι και δεν θα διαφωνήσω διόλου. Αφού δεν βλάπτει κόσμο και δεν βαράει παιδιά και μικρά ζώα, δεν μου πέφτει εμένα λόγος για το πώς θα εκμεταλλευτεί τα προσόντα του ο Σεφερλής. Αλλο ωστόσο το θέατρο και άλλο η τηλεόραση.

Και κακίες...

Να φέρω ένα παραδειγματάκι; Να φέρω ένα παραδειγματάκι: Κάποια στιγμή, εκεί που έπρεπε να προλογίσει το ρεπορτάζ για το Music School αν δεν κάνω λάθος, έκανε λόγο για μια Φιλιππινέζα. Την οποία την αποκάλεσε Φιλί-πινέζα, με την έμφαση στο γεγονός ότι η φυλή δεν διακρίνεται για το ύψος της. Κακία και παπάρα, αλλά ας μη μείνουμε εκεί. Ας μείνουμε στο γεγονός ότι κανείς από το κοινό δεν το πήρε χαμπάρι το «αστείο» (βάλτε όσα εισαγωγικά θέλετε...) και αναγκάστηκε να το πει ο Σεφερλής το Φιλί-πινέζα τρεις φορές, κάνοντας και τις ανάλογες χειρονομίες, για να προκύψουν γέλια. Κι όπως γνωρίζει κι ο ίδιος από τη θεατρική του εμπειρία, καλά να μην το πιάνουν δυο-τρεις το ανέκδοτο. Οταν δεν το πιάνει κανένας, η κωμωδία ψοφάει σαν το σκυλί στ' αμπέλι...

Από εκεί και πέρα λογικό και αναμενόμενο ήταν να υπάρχει νευρικότητα στο πλατό. Ετσι είναι της πρώτης μέρας οι δοκιμασίες και όποιος σταθεί σε αυτά είναι τουλάχιστον κακοήθης. Σε κάποια άλλα, ωστόσο, είναι ανάγκη να μείνουμε. Στη συνέντευξη, για παράδειγμα, του Δημήτρη Ουγγαρέζου με τον Γιάννη Τσιμιτσέλη, όπου ο τελευταίος δήλωσε ότι του αρέσει να βλέπει τσόντες «με σκαντζόχοιρους και νάνους ραβίνους».

Και καλά οι σκαντζόχοιροι, ό,τι του φανεί του λωλοστεφανή. Οι ραβίνοι πώς του προέκυψαν; Κι αφού είναι τόσο μερακλής, γιατί δεν έλεγε και για τους ιερείς κάποιας άλλης μεσανατολικής και μονοθεϊστικής θρησκείας, να μπουκάρουν οι πιστοί στο κανάλι να το κάνουν λαμπόγυαλο;

Μια παρατήρηση ακόμη και το κλείσαμε. Κάποια στιγμή έδειξε ο οικοδεσπότης ένα viral βιντεάκι από εσωτερικό σπιτιού όπου φεύγει ο σύζυγος και η συμβία του πέφτει σφαίρα στην αγκαλιά της οικιακής βοηθού. Το πρόβαλε, γελάσανε οι παριστάμενοι, ξεκαρδιστήκανε, το χαρήκανε. Μόνο που οι Σεφερλής και Ουγγαρέζος δεν μείνανε εκεί. Το συνεχίσανε το βιολί, κάνοντας χαβαλέ του χειρίστου είδους με στόχο τους ομοφυλοφίλους. Κι αναρωτιέμαι τώρα εγώ; Είναι ευχαριστημένο το Mega από αυτές τις «πλακίτσες» ή μήπως πρέπει να τραβήξει και κανένα αυτάκι να έρθει το πρωινάδικο στα ίσα του; Εκτός κι αν η αυστηρότητα του καναλιού εξαντλείται στο δελτίο ειδήσεων...

ΥΓ. 1: Ενημερώστε παρακαλώ τον σεφ του «Mega με μία» ότι η βανιλίνη είναι «συνθετικό» υλικό και όχι «σύνθετο».

ΥΓ. 2: Εως και γκραφίτι τύπου Μπάνκσι είδαμε στο σκηνικό. Ελεος πια με αυτή τη μανία του μεταμοντέρνου και του second screen.

ΥΓ. 3: Αγαπητέ κύριε διευθυντά, εκείνο το ζητηματάκι με τα βαρέα-ανθυγιεινά πότε θα το συζητήσουμε επιτέλους;

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Με λέξεις-κλειδιά
TV & Media
Mega Channel
Τηλεόραση
Τηλεοπτικοί σταθμοί