Έντυπη Έκδοση

Το Κυπριακό, οι Κύπριοι κι εμείς, λόγος και αντίλογος

Σπάνια μπαίνω στον κόπο να απαντήσω σε άρθρα με τα οποία διαφωνώ, αλλά μερικές φορές οι περιπτώσεις είναι τόσο κραυγαλέες που η απάντηση δεν είναι απλά «παρόρμηση» αλλά επιτακτική ανάγκη.

Μια από αυτές τις περιπτώσεις είναι και το άρθρο του Αλέξανδρου Ασωνίτη, συγγραφέα, με τίτλο "Κύπριοι ή Ελληνοκύπριοι" (8.10.2014).

Η βασική τοποθέτηση του άρθρου ήταν η λανθασμένη ονομασία των Κυπρίων ως "Ελληνοκυπρίων", αφού για τον αρθρογράφο Κύπριος ισοδυναμεί με Ελληνα. Με μια (αν)ιστορική αναδρομή σε επιλεκτικά σημεία της ιστορίας του νησιού (αρχαιότητα και εισβολή) και με τα επιχειρήματα "Ηρθαμε πρώτοι, άρα μας ανήκει" και "Είμαστε περισσότεροι, κάνουμε κουμάντο και οι υπόλοιποι τσιμουδιά" καταλήγει στο μανιχαϊκό δίπολο "καλοί Ελληνες - κακοί Τούρκοι". Το κείμενο ξεχειλίζει από συναισθηματικές εξάρσεις, λογοτεχνικές διατυπώσεις, πύρινο λόγο και σοφιστικά επιχειρήματα, ενώ απουσιάζει σχεδόν εντελώς η ορθολογική τεκμηρίωση και η ιστορική επάρκεια.

Αρχικά ο αρθρογράφος αγνοεί τα βασικά: Σύμφωνα με το σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας (το οποίο ισχύει μέχρι σήμερα στις ελεύθερες περιοχές), ως Κύπριοι αναγνωρίζονται όχι μόνο οι Ελληνες του νησιού αλλά και οι Τούρκοι που κατοικούν στο νησί, όπως και οι Αρμένιοι, οι Λατίνοι και οι Μαρωνίτες. Τόσο η ελληνική πλειονότητα όσο και οι λοιπές μειονότητες αναγνωρίζονται συνταγματικά ως Κύπριοι πολίτες. Για τον αρθρογράφο αυτό "νομιμοποιεί την κατοχική διχοτόμηση, το παράνομο, απολυταρχικό καθεστώς στα κατεχόμενα". Προφανώς αγνοεί πως το σύνταγμα υπογράφτηκε το 1960, ενώ η εισβολή έγινε δεκατέσσερα χρόνια μετά. Επομένως η αναγνώριση των Τουρκοκυπρίων ως Κυπρίων δεν μπορεί να νομιμοποιεί μια εισβολή που δεν θα γινόταν παρά μόνο σε βάθος δεκατετραετίας.

Η τεκμηρίωση πάνω σε αυτόν το διαχωρισμό γίνεται με την ιστορική αναδρομή στην αρχαιότητα, καθώς όπως αναφέρει "διαγράφουμε όλη την Ιστορία και ερχόμαστε, ουρανοκατέβατοι, στο 1974 (και λίγο πριν)". Πάλι υπάρχει άγνοια της ιστορίας. Το ζήτημα των μειονοτήτων δεν εμφανίστηκε ξαφνικά το '74. Οι Αρμένιοι ζουν στην Κύπρο από τον καιρό του Βυζαντίου, οι Λατίνοι και οι Μαρωνίτες λίγο μετά, επί Φραγκοκρατίας, και οι Τουρκοκύπριοι με την κατάκτηση της Κύπρου το 1571. Επομένως, οι Τουρκοκύπριοι δεν είναι οι "έποικοι" που κατοίκησαν μετά την εισβολή, αλλά αυτόχθονες που ζουν μαζί με τους Ελληνοκυπρίους για περίπου τέσσερις αιώνες. Το επιχείρημα σχετικά με τον Ευαγόρα και τον Ονήσιλο (εμείς ήρθαμε πριν από όλους) δεν ισχύει για δύο λόγους: Πρώτον, ακόμη και οι Αχαιοί εξελλήνισαν τον γηγενή πληθυσμό του νησιού τον 14ο αιώνα π.Χ., μιας και έχουμε γνώση για πολιτισμό που αναπτύχθηκε κατά τη νεολιθική περίοδο. Δεύτερον, διότι με αυτό το σκεπτικό θα είχαμε δικαίωμα να αξιώσουμε εκτός από την ελληνικότητα της Κύπρου και την ελληνικότητα της Σικελίας (της άλλοτε Μεγάλης Ελλάδας) αλλά και της Μασσαλίας, που ήταν επίσης ελληνική αποικία.

Οι υπόλοιπες αναφορές στην Τουρκία είναι εντελώς αδόκιμες και άσχετες με το θέμα. Το αν οι Τουρκοκύπριοι είναι Κύπριοι ή αν Κύπριοι είναι μόνο οι Ελληνες (και οι υπόλοιποι είναι ξένα στοιχεία) δεν συναρτάται ούτε από τη Μικρασιατική Καταστροφή ούτε από την ουδετερότητα της Τουρκίας στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Ας μην ξεχνάμε πως οι περισσότεροι Κύπριοι που πολέμησαν στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο το έκαναν εθελοντικά αλλά στην υπηρεσία του βρετανικού στρατού (όπως ο πρώην πρόεδρος Γλαύκος Κληρίδης), μιας και η Κύπρος ήταν ακόμη αγγλική αποικία.

Επίσης, μια ακόμη άστοχη τοποθέτηση είναι ο χαρακτηρισμός της συνθήκης Ζυρίχης - Λονδίνου ως "έγκλημα" και "εφιαλτικές". Οι αδυναμίες του συντάγματος είναι όντως πάρα πολλές (και οδήγησαν στα 13 σημεία και στην αποστασία του '63) αλλά παρ' όλα αυτά αναγνώρισαν την Κυπριακή Δημοκρατία ως ανεξάρτητο και αυτόνομο κράτος. Η μη αναγνώριση αυτών των συνθηκών στο όνομα μιας αμιγώς ελληνικής νήσου, κάνει τόσο κακό όσο και η (μέχρι και σήμερα) μη αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας από την Τουρκία.

Το ουσιώδες πρόβλημα έγκειται στο εξής: Οι Ελλαδίτες (οι Ελληνες κάτοικοι της Ελλάδας) προβάλλουν τις δικές τους αξίες, προβληματισμούς και έχθρες στους Ελληνοκυπρίους. Επειδή ο Ελλαδίτης βλέπει την Τουρκία σαν τον μπαμπούλα της ιστορίας, πιστεύει πως και οι υπόλοιποι συμμερίζονται την άποψή του. Θεωρεί την Κύπρο "μπαξέ - τσιφλίκι" του, χωρίς καν να ξέρει τι σκέφτονται οι ίδιοι οι Κύπριοι.

Το κυπριακό πρόβλημα δεν είναι πρόβλημα Ελληνοκυπρίων εναντίον Τουρκοκυπρίων. Είναι πρόβλημα στρατιωτικής εισβολής και κατοχής. Οι Κύπριοι σήμερα στην πλειοψηφία τους θεωρούν τις μειονότητες ως ισότιμους πολίτες με τους ιδίους. Δεν έχουν πρόβλημα με τους απλούς ανθρώπους (με τους οποίους συναναστρέφονται με το άνοιγμα των οδοφραγμάτων), αλλά με τη στρατιωτική απειλή. Επομένως, η έννοια του Ελληνοκυπρίου είναι η ιδανική, γιατί περιέχει τόσο την εθνική - πολιτισμική ταυτότητα του ελληνισμού, αλλά παράλληλα και την τοπική - πολιτική ταυτότητα των Κυπρίων, που ενώνει όλους τους πολίτες κάτω από την ίδια αγάπη για τον τόπο που γεννήθηκαν».

Ανδρέας Αντωνίου

υπ. διδάκτωρ Φιλοσοφίας

Η απάντηση του ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΑΣΩΝΙΤΗ

«Αντιπαρερχόμενος ανοίκειους χαρακτηρισμούς και εκπλησσόμενος απ' τις αντιφατικές απόψεις του κ. Αντωνίου, που ενίοτε θυμίζουν τούρκικη προπαγάνδα, επισημαίνω:

Α) "Ανιστορική" αναδρομή: Ποια είναι η "ιστορική";

Β) Γράφω δύο φορές ότι οι Τ/Κ έχουν τα αναφαίρετα δικαιώματα της μειοψηφίας. Εκείνος το παρουσιάζει ως: "Ηρθαμε πρώτοι, άρα μας ανήκει", "Είμαστε περισσότεροι, κάνουμε κουμάντο και οι υπόλοιποι τσιμουδιά" κ.λπ. Αντί να διαστρεβλώνει, ας διαβάσει το άρθρο μου για την κηδεία 34 Τουρκοκύπριων αγνοουμένων ("Ε", 23.8.14) για την οποία δεν έγραψε κανείς άλλος.

Γ) Κύπριοι πολίτες είναι και η πλειοψηφία και οι μειοψηφίες, και φυσικά το προβλέπει το σύνταγμα. Η Κύπρος είναι δημοκρατικό κράτος, δεν είναι τούρκικο χαλιφάτο. Τα: "Ελληνοκύπριοι"/Τουρκοκύπριοι χρησιμοποιούνται μετά τη Ζυρίχη και, κυρίως, μετά την εισβολή κι εξυπηρετούν εξ αντικειμένου την απόπειρα νομιμοποίησης της κατοχής και την προπαγάνδα της Τουρκίας για δύο "κοινότητες" που δικαιούνται σε όλα από μισά.

Δ) "Αυτόχθονες" όσοι κατέκτησαν την Κύπρο το 1571. Ανευ σχολίων. Πού έγραψα ότι οι Τουρκοκύπριοι είναι έποικοι μετά το '74;

Ε) Ποιος ήταν "ο γηγενής πληθυσμός που εξελλήνισαν οι Αχαιοί";

ΣΤ) Στη Μασσαλία υπάρχει επιγραφή για τους Φωκαείς ιδρυτές, αγάλματα των Πυθέα-Ευθυμένη. Υπάρχουν αντίστοιχα σε Εφεσο, Μίλητο και στις χιλιάδες ελληνικές πόλεις της Μικρασίας; Οι Τούρκοι μιλάνε για ελληνικές ή ρωμαϊκές αρχαιότητες;

Ζ) Η Τουρκία βαρύνεται με τέσσερις γενοκτονίες σ' έναν αιώνα, προλαβαίνοντας τη Γερμανία που οργάνωσε τον κεμαλικό στρατό, τα πρώτα στρατόπεδα συγκέντρωσης Ελλήνων εκτοπισμένων και τα διαβόητα τάγματα εργασίας (αμελέ ταμπουρού).

Η) Αποσιωπά ότι Τούρκοι βοήθησαν τους ναζί. Οτι οι Τ/Κ συνεργάσθηκαν με τον αγγλικό ιμπεριαλισμό. Παρακάμπτει το βαθύτατο ψυχικό ρήγμα που προκάλεσαν με τη στάση τους. Δεν λέει λέξη για αγνοούμενους, εγκλωβισμένους και την αλλοίωση του πληθυσμού με τους εποίκους.

Θ) Είναι ο μόνος που δεν θεωρεί εγκληματικές τις συμφωνίες Ζυρίχης - Λονδίνου, που παραλόγως όρισαν ως τριτεγγυήτρια δύναμη την Τουρκία που επωφέληθηκε του χουντικού πραξικοπήματος και εισέβαλε παράνομα. Εντυπωσιάζει η απουσία οποιασδήποτε αναφοράς στη χούντα. Ας διαβάσει τη δραματική-προφητική αγόρευση Ηλιού μετά τη Ζυρίχη.

Ι) Η Κύπρος ελευθερώθηκε με αιματηρό αγώνα των Ελλήνων, όχι με τις συμφωνίες που θεσμοθέτησαν ως αντιπάλους της ελληνικής πλειοψηφίας την τουρκοκυπριακή μειοψηφία. Εξομοιώνοντας την παράνομη μη αναγνώριση της Κύπρου από την Τουρκία με τον πραγματικό όρο Τουρκοκύπριοι, προσφέρει κατάλληλο "επιχείρημα" στην Τουρκία που καταπατά τη διεθνώς ισχύουσα αρχή της πλειοψηφίας/μειοψηφίας. Οι όροι "Ελληνοκύπριοι"/Τουρκοκύπριοι συντείνουν στην καταπάτηση δημιουργώντας σφαλερές εντυπώσεις και νομιμοποιούν οιονεί την κατοχική διχοτόμηση. Η πλειοψηφία διοικεί, η μειοψηφία ελέγχει και δικαιούται σεβασμού. Ισχύει παγκοσμίως και σ' όλες τις αστικές κοινοβουλευτικές δημοκρατίες.

ΙΑ) Στην Κύπρο, δυστυχώς, οι Ελλαδίτες μετέφεραν τις μετεμφυλιακές διαμάχες και την κατέστρεψαν. Δεν θεωρούμε την Τουρκία "μπαμπούλα". Είναι ιμπεριαλιστικό κράτος που κινείται πάντα εκτός διεθνούς δικαίου. Απόδειξη το "κάζους μπέλι", η σημερινή αμφισβήτηση της κυπριακής ΑΟΖ, οι δολοφονίες Κούρδων. Μόνο οι Ελλαδίτες τη θεωρούν κράτος-εγκληματία; Ας ρωτήσει Αρμένιους, Κύπριους, Μικρασιάτες, Ασσύριους, Κούρδους.

ΙΒ) Το "πρόβλημα" της Κύπρου είναι "στρατιωτικής εισβολής και κατοχής", όντως. Αλλά δεν αναφέρει ποιος διέπραξε τη στρατιωτική εισβολή και κατοχή.

ΙΓ) Φυσικά, η Κύπρος είναι πατρίδα και της Ελληνικής πλειοψηφίας και των μειοψηφιών, αλλά οι Τ/Κ πρέπει να συμβάλουν ενεργότερα στην απελευθέρωσή της από τα κατοχικά στρατεύματα και τους εποίκους.

Υπενθυμίζω ότι Εθνικός Υμνος της Κύπρου είναι ο ελληνικός. Στη διάρκεια του Απελευθέρωσης οι ελλαδίτικες εφημερίδες αποκαλούσαν τους Κυπρίους αντιιμπεριαλιστές, "Ελληνοκύπριους"; Το 1814, 1914, 1944, "Ελληνοκύπριους" τους έλεγαν; Ο Σολωμός είχε συλλογή κυπριακών ή "ελληνοκυπριακών" δημοτικών τραγουδιών; Ο Καμί έγραψε το "Ελληνόπουλο" ή το "Ελληνοκυπριωτόπουλο";

Τέλος, μια εφιαλτική υπόθεση: Αν στην Κύπρο οι Τούρκοι ήταν το 82% και οι Ελληνες το 18%, η Αγκυρα θα είχε αφήσει έστω έναν Ελληνα στο νησί;».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Στη στήλη
Οι αναγνώστες γράφουν