Έντυπη Έκδοση

Οι Κούρδοι, το Ισλαμικό Κράτος κι εμείς

Η πολιτική της Αγκυρας τείνει να ομογενο-ποιήσει και να συνενώσει τους Κούρδους του Ιράκ, της Συρίας αλλά και της Τουρκίας

Η διαφοροποίηση της πολιτικής της Αγκυρας, με την απόφαση της Εθνοσυνέλευσης που ενέκρινε επεμβάσεις χερσαίων δυνάμεων εντός της Συρίας και του Ιράκ εναντίον του ISIS, ώστε η Τουρκία να εμπλακεί ενεργά στις εξελίξεις που έχουν αγγίξει ποικιλοτρόπως τα σύνορά της, δεν οφείλεται προφανώς στην απελευθέρωση των 49 Τούρκων από την ισλαμική οργάνωση.

Διότι ούτε η ηγεσία του ISIS θα απελευθέρωνε τους ομήρους, αν πίστευε ότι η ομηρία τους ήταν αυτή που ακινητοποιούσε τη μεγαλύτερη στρατιωτική απειλή γι' αυτούς. Εξ άλλου η ομηρία των 49 θα μπορούσε να αξιοποιηθεί και ως αφορμή για την τουρκική εμπλοκή. Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως ούτε οι εκρήξεις στο Ρεϊχανλί πέρυσι τον Μάιο, που στοίχισαν τη ζωή σε 40 Τούρκους πολίτες και τραυμάτισαν άλλους 110, ούτε η κατάρριψη του μαχητικού από τις συριακές δυνάμεις αξιοποιήθηκαν από την Αγκυρα ως αφορμή για να εισβάλει στη Συρία. Επομένως η απελευθέρωση των 49 δεν υπήρξε ο παράγοντας που άλλαξε την πολιτική της Αγκυρας.

Η αιτία που διαφοροποιεί την πολιτική της Αγκυρας έγκειται στο γεγονός ότι η σύγκρουση του ISIS με τους Πεσμεργκά και τους μαχητές της συριακής κουρδικής οργάνωσης YPG τείνει να ομογενοποιήσει και να συνενώσει τους Κούρδους του Ιράκ, της Συρίας, αλλά και της Τουρκίας, παρά τις διαφορές τους. Δεν πρέπει με ξεχνάμε ότι η επίθεση του ISIS στην κουρδική πόλη Κομπάνι προκάλεσε ένα τεράστιο κύμα προσφύγων προς την Τουρκία, αλλά και ένα αντίθετο, από τις κουρδικές περιοχές της Τουρκίας προς τη Συρία για την υπεράσπιση της πόλης. Χαρακτηριστική ήταν η δήλωση του Οτζαλάν, ο οποίος συσχέτισε την τύχη της πόλης με την τύχη της ειρηνευτικής διαδικασίας του ΡΚΚ με την Αγκυρα. Την απόφαση της Εθνοσυνέλευσης ενίσχυσε ο εξοπλισμός των Κούρδων από δυτικές δυνάμεις, ο οποίος απειλεί να ανατρέψει τους συσχετισμούς στην περιοχή, γεγονός που επιβάλλει στην Τουρκία να αναμιχθεί ώστε να ελέγξει τις εξελίξεις. Γι' αυτό ο βαθμός εμπλοκής της θα εξαρτηθεί από τις εξελίξεις στο κουρδικό ζήτημα.

Η πρόταση της Αγκυρας προς τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους, για τη δημιουργία ασφαλών περιοχών και ζωνών απαγόρευσης πτήσεων στη Συρία για την προστασία των πληθυσμών, θέτει εν αμφιβόλω τις πραγματικές προθέσεις της. Διότι το ISIS δεν διαθέτει αεροπορία και επομένως η πρόταση της Αγκυρας στην πράξη, πέρα από τους πληθυσμούς, θα προστάτευε και τους τζιχαντιστές από την αεροπορία του Ασαντ. Είναι λοιπόν ολοφάνερο ότι η Αγκυρα θα προσπαθήσει, παρεμβαίνοντας όπως και όταν κρίνει, να αξιοποιήσει το ISIS για να ελέγξει τις κουρδικές αντιδράσεις και να επιτύχει παράλληλα και την αποκαθήλωση του Ασαντ. Ωστε αφ' ενός να προωθήσει την επιβολή καθεστώτος μετριοπαθών ισλαμιστών υπό τον έλεγχό της και αφ' ετέρου να διατηρηθούν τα συριακά σύνορα, ώστε να παραμείνουν οι Κούρδοι του YPG εντός της συριακής επικράτειας. Αυτόν το διττό στόχο της Αγκυρας επιβεβαίωσε η πτώση της πόλης Κομπάνι κάτω από τα βλέμματα τον τουρκικών δυνάμεων, λαμβανομένου υπόψη ότι το YPG έχει συμμαχήσει με το καθεστώς του Ασαντ.

Η Αγκυρα εξέφρασε τη δυσφορία της για την απόφαση δυτικών δυνάμεων να εξοπλίσουν τους Κούρδους με επιχείρημα την αντιμετώπιση του ISIS, διότι πιθανολογεί, και όχι άδικα, ότι μέρος του οπλισμού θα ενισχύσει το ΡΚΚ. Ως εκ τούτου η απόφαση της Αθήνας να εξοπλίσει με πυρομαχικά τους Κούρδους, απόφαση η οποία αναιρεί δήλωση του κ. Βενιζέλου κατά τη σύνοδο των ΥΠΕΞ της Ε.Ε. στις Βρυξέλλες, στις 15 Αυγούστου, με την οποία απέκλειε τη διάθεση στρατιωτικών μέσων, θα πρέπει να θεωρηθεί άστοχη. Διότι επιβαρύνει τις ελληνοτουρκικές σχέσεις χωρίς εθνικό όφελος, αντίθετα μάλιστα.

Προφανώς, η απόφαση απηχεί τους μύχιους πόθους όσων τη δεκαετία του '90 επισκέπτονταν τον Οτζαλάν στο κρησφύγετό του στη Συρία, προσδοκώντας το διαμελισμό της γείτονος, μέχρι να φτάσουμε στο φιάσκο της σύλληψής του, που έφερε τις δύο χώρες στα πρόθυρα του πολέμου. Ισως θα έπρεπε η ηγεσία της χώρας μας να είναι ουσιαστικότερη στις σχέσεις με την Τουρκία, αποτρέποντας π.χ. την αποχώρηση της τεθωρακισμένης μεραρχίας από την Κύπρο το 1964 κατ' απαίτηση της Αγκυρας, ή εκδηλώνοντας αντιπερισπασμό στην εισβολή του Αττίλα, παρά να επιχειρεί σήμερα με πυροτεχνήματα να διαμορφώσει πολιτική. Δεν πρέπει μάλιστα να παραβλέπει ότι από τις εξελίξεις στην Εγγύς Ανατολή μάς χωρίζει μόνον η Τουρκία. Επομένως, δεν θα πρέπει να αποκλείεται το ενδεχόμενο, τυχόν εδαφικές πιέσεις εις βάρος της να μεταφερθούν από την Τουρκία στη χώρα μας. Γι' αυτό, η διατήρηση του status στην Εγγύς Ανατολή εξυπηρετεί τα συμφέροντα αμφοτέρων.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Με λέξεις-κλειδιά
Αναλύσεις
Γνώμες/Απόψεις
Δημοσιεύματα/Αρθρα/Σχολιασμοί/Παρεμβάσεις
Κουρδικό