Έντυπη Έκδοση

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΩΝ ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΣΗΣ

70 χρόνια από τη ναζιστική επιδρομή στο Αιγάλεω

Η Ιστορία μάς διδάσκει μόνον αν θέλουμε να διδαχθούμε

Την Κυριακή 5.10.2014 ο Δήμος Αιγάλεω διοργάνωσε εκδήλωση μνήμης μαζί με την Ενωση Θυμάτων Ολοκαυτώματος Αιγάλεω, με σκοπό να τιμήσει τα θύματα της επίθεσης των γερμανικών δυνάμεων κατοχής στις 29 Σεπτεμβρίου 1944. Παραβρέθηκα και εγώ, πρώτα ως πολίτης και ακολούθως ως δημοτικός σύμβουλος και θέλω να σημειώσω τρεις παρατηρήσεις και μια σκέψη προοπτικής αναφορικά με την Ιστορία και το πώς αυτή αποτυπώνεται στις συνειδήσεις και στην καθημερινότητά μας.

Πρώτον, παρατηρείται μια άγνοια επί των ιστορικών θεμάτων και ειδικότερα επί της σύγχρονης Ιστορίας σε όλο το ηλικιακό φάσμα των πολιτών και όχι με την εύκολη απάντηση ότι οι νέοι δεν γνωρίζουν την ιστορία του τόπου. Αυτή η κατάσταση εξηγείται εύκολα μιας και προκύπτει από τον τρόπο που διδάσκεται η Ιστορία και από το σύστημα εκπαίδευσης αλλά και από τη νοοτροπία που συχνά λειτουργεί ως στερεότυπο, πως η Ιστορία δεν προσφέρει κάτι πρακτικό στη ζωή άρα δεν χρειάζεται κάποια εμβάθυνση. Ετσι βλέπουμε, δίπλα σε αρχαιολογικούς χώρους, οι κάτοικοι να μη γνωρίζουν τι συνέβη στην περιοχή τους, όμως χαίρονται για τον τουρισμό εξ αυτής.

Δεύτερον, παρατηρείται μια ημιμάθεια που αποδεδειγμένα είναι χειρότερη της αμάθειας, διότι ο ημιμαθής γνωρίζει λάθος αυτό που γνωρίζει και κατά συνέπεια κατασκευάζει ολόκληρη νέα δική του Ιστορία. Η ημιμάθεια οδηγεί σε εντάσεις, σε στερεότυπα δίχως βάση και αιτιολογία, και ακόμα χειρότερα αποτελεί το σπόρο για διχόνοιες, για μίση και για βιαιότητες. Συχνά συνδυάζεται με την προπαγάνδα και αποτελεί πολλές φορές ανά τους αιώνες μια ηθελημένη τακτική όσων έχουν βρεθεί σε θέση εξουσίας.

Τρίτον, διαπιστώνεται μια δομημένη και συντεταγμένη προσπάθεια διαστρέβλωσης και δημιουργίας μιας διαφορετικής παραλλαγμένης ιστορικής αφήγησης από την πραγματική όσον αφορά ένα γεγονός ή μια κατάσταση, πολλές φόρες με το προκάλυμμα του επιστημονισμού και της ιστορικής μεθοδολογίας. Εδώ πρόκειται για στρατηγική που χρησιμοποιούν οι έχοντες ή οι θέλοντες εξουσία, με σκοπό να διαμορφώσουν μιαν άλλη πραγματικότητα στα μέτρα που αυτοί επιθυμούν. Σε αυτό το σημείο εδράζεται και η συνθήκη πως όποιος ελέγχει το παρόν, μπορεί να ελέγξει και το παρελθόν και το μέλλον, πολύ απλά με το να δημιουργεί τη δική του ιστορική αφήγηση.

Αν δεχθούμε πως κατά μεγάλο βαθμό την Ιστορία τη γράφουν οι νικητές, δεν έχουμε παρά να διδαχθούμε από τον Θουκυδίδη πως η Ιστορία είναι μια αφήγηση που περιγράφει και εξετάζει τις συνθήκες και τους δρώντες από θέση παρατηρητή και πως η ερμηνεία των ιστορικών γεγονότων δεν ανήκει στην καταγραφή της Ιστορίας αλλά στους αναγνώστες αυτής. Δηλαδή, η ιστορική αφήγηση δεν πρέπει να διαμορφώνεται από τη χροιά που επιδιώκει ή θα ήθελε να υπάρχει αυτός που καταγράφει ή διαβάζει την Ιστορία.

Το 1944, η Ελλάδα ήταν μια χώρα σε κατοχή ύστερα από πόλεμο, και η Ελλάδα και η Γερμανία τού τότε, σε σχέση με το σήμερα, έχουν διαφορετικό πολιτικό πλαίσιο και διαφορετική ιδιότητα ως χώρες, και μεταξύ τους και μέσα στην Ε.Ε. Το ζήτημα του δημοσίου χρέους και του δανεισμού μπορεί να οδηγήσει σε οικονομική ή και πολιτική εξάρτηση ένα κράτος, όμως είναι άλλο πράγμα η πολεμική σύρραξη δύο χωρών και η κατοχή. Η Μέρκελ δεν είναι ο Χίτλερ και εμείς δεν ζούμε στην περίοδο της Κατοχής.

Μαθήματα

Εν κατακλείδι, ως προοπτική ελπίδας θα μπορούσε να είναι ένα πλαίσιο δραστηριοτήτων του (κάθε) δήμου που να δημιουργήσει τα ερεθίσματα εκείνα στους πολίτες και κυρίως στους νέους να ερευνήσουν την Ιστορία με τη μέθοδο του Θουκυδίδη, αποφεύγοντας την αμάθεια, την ημιμάθεια και τη διαστρέβλωση.

Σε αυτή την κατεύθυνση, η αναπληρώτρια καθηγήτρια Ιστορίας του Πανεπιστημίου Αθηνών Μαρία Ευθυμίου θα διδάξει: 18 Μαθήματα Παγκόσμιας Ιστορίας στον Δήμο Αιγάλεω, στο χώρο «Ελληνικό Μολύβι» (Ιερά Οδός 154 και Νάξου, στάση Μετρό «Ελαιώνας»). Κάθε Τετάρτη 6-9 μ.μ., με έναρξη στις 15 Οκτωβρίου 2014.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Με λέξεις-κλειδιά
Ιστορία/Ιστορικά Γεγονότα
Αφιέρωμα