Έντυπη Έκδοση

Πτωχός πλην τίμιος

Ο φίλος μου ο Βαγγέλης είναι πτωχός, πλην τίμιος. Η Ελληνική Στατιστική Αρχή, στην Ερευνα Εισοδήματος και Συνθηκών Διαβίωσης των Νοικοκυριών, που δημοσιοποίησε προχθές για το έτος 2013, λες και φιλοτεχνεί το πορτρέτο του: ο Βαγγέλης ανήκει σ' εκείνο το 20% του πληθυσμού που στερείται βασικά αγαθά και υπηρεσίες.

Δυσκολεύεται να πληρώσει τους φόρους και τους λογαριασμούς του, ενώ έχει οικονομική αδυναμία να πάει μια εβδομάδα το χρόνο διακοπές, να εξασφαλίσει διατροφή στην πενταμελή οικογένειά του, που να περιλαμβάνει κάθε δεύτερη μέρα κοτόπουλο, κρέας, ψάρι ή λαχανικά ίσης θρεπτικής αξίας, και δεν μπορεί να βάλει στην άκρη πέντε κατοστάρικα για μια ώρα ανάγκης. Επίσης, αδυνατεί να θερμάνει το σπίτι του, ενώ δεν έχει σταθερό τηλέφωνο -του το έχουν κόψει προ πολλού, όπως και το ρεύμα, το οποίο ο ίδιος επανασυνέδεσε με τον τσαμπουκά του. Ολη η οικογένεια βολεύεται με ένα κινητό με τηλεκάρτα, ενώ το Ι.Χ. επιβατηγό αυτοκίνητό του είναι τριάντα ετών. Εγχρωμη τηλεόραση και πλυντήριο έχει, ακόμα, αλλά όταν παραδώσουν τελικά το πνεύμα, μαζί με το γιωταχί, φυσικά δεν θα μπορέσει να τα αντικαταστήσει. Ο ίδιος είναι τεχνίτης, κάνει μονώσεις, αλλά ποιος μονώνει την ταράτσα του τη σήμερον ημέρα, ενώ η γυναίκα του, στα πενήντα της, εργάζεται με πλήρες ωράριο ως τηλεφωνήτρια για πεντακόσια ογδόντα μικτά το μήνα. Εχουν τέσσερα παιδιά, εκ των οποίων τα τρία, από 18 έως 25, άνεργοι και φοιτητές, ζουν μαζί τους. Εάν δεν έμενε σε δικό του σπίτι, και εάν δεν υπήρχε η σύνταξη της πεθεράς του, ο Βαγγέλης θα την έβγαζε σε παγκάκι.

Ο φίλος μου είναι τίμιος όχι επειδή είναι νομιμόφρων εκ πεποιθήσεως, αλλά γιατί δεν δύναται, πλέον, να γίνει άτιμος, με την έννοια του παρανόμου, του κλέφτη. Δειλός δεν είναι, τουναντίον, αλλά είναι αργά τώρα στα πενήντα πέντε του να κάνει το λήσταρχο Νταβέλη και να μπουκάρει σε καμιά τράπεζα· έχει και μια οικογένεια να νοιαστεί. Εκεί που τον παίρνει, όμως, ασφαλώς και παρανομεί. Αν κάνει κάνα μεροκάματο, προφανώς και δεν εκδίδει απόδειξη. Οταν το κράτος τον κλέβει στεγνά, όταν ο φίλος μου ο Βαγγέλης καλείται να υποστεί αδιαμαρτύρητα τη νόμιμη φορολογική ληστρική βία της πολιτείας, η έσχατη πράξη αντίστασης που του απομένει είναι το μαύρο μεροκάματο. Α, ναι, και το βρισίδι στην Εφορία και τη ΔΕΗ. Χρωστά χιλιάδες ευρώ, τα οποία φυσικά δεν έχει να πληρώσει, κάτι που εξηγεί στεντορείως στους υπαλλήλους αυτών των οργανισμών, όταν τον πιάνει το παράπονο και πάει να βριστεί μαζί τους. Φυσικά, διευκρινίζει στον άναυδο υπάλληλο ότι τίποτα προσωπικό δεν έχει μαζί του, απλά, αυτή τη στιγμή γαμοσταυρίζει στο πρόσωπό του το ελληνικό κράτος.

Αυτός είναι ο φίλος μου ο Βαγγέλης -εκατομμύρια πτωχών υπάρχουν σαν κι αυτόν, που κάποια στιγμή θα βαρεθούν να παραμένουν αναγκαστικά τίμιοι.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Στη στήλη
Τελεία. και ΠΑΥΛΑ-