Έντυπη Έκδοση

Παίζουν τα ρέστα τους

Το κλίμα ακραίας πόλωσης, στο οποίο συνειδητά έχει προσχωρήσει η κυβέρνηση, έχει πολλαπλές αναγνώσεις. Η Ν.Δ. επιλέγει να μιζάρει στη δοκιμασμένη συνταγή τρομοκράτησης των πολιτών, διαπιστώνοντας ότι η δημοσκοπική διαφορά με τον ΣΥΡΙΖΑ διευρύνεται. Στοχεύει στην επανασυσπείρωση του εκλογικού της ακροατηρίου, που σταδιακά μετακομίζει προς το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Η τακτική της καταστροφολογίας μπορεί να απέδωσε στο συντηρητικό κοινό κατά την εκλογική αναμέτρηση του 2012, ωστόσο είναι αμφίβολο κατά πόσο μπορεί να έχει αποτέλεσμα και σήμερα. Πλέον, η προοπτική ανόδου του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία δεν αποτελεί φόβητρο για τη μερίδα των συντηρητικών ψηφοφόρων, ενώ στο διάστημα που μεσολάβησε κατά τα τελευταία δυόμισι χρόνια οι πολίτες που ψήφισαν Ν.Δ. -κυρίως η κρίσιμη μάζα των νοικοκυραίων- ξεπέρασαν τα όριά τους, καλούμενοι να υποστούν το μεγάλο βάρος των θυσιών.

Η σχέση εμπιστοσύνης των παραδοσιακών ψηφοφόρων της Ν.Δ. με το κόμμα έχει διαρραγεί. Και είναι βέβαιο ότι στους μήνες που απομένουν μέχρι την προεδρική εκλογή ελάχιστες ελπίδες επαναπατρισμού διαφαίνονται. Η κυρίαρχη αίσθηση στην κοινωνία είναι ότι η ασκούμενη πολιτική δεν είναι ούτε δίκαιη στην κατανομή των βαρών ούτε δημιουργεί προϋποθέσεις για ευοίωνη προοπτική στο κοντινό μέλλον.

Θα περίμενε κανείς από τους οπαδούς της λειτουργίας των αγορών ότι οι ίδιοι θα προσπαθούσαν να κρατήσουν χαμηλούς τόνους. Και πως θα εξασφάλιζαν μία, έστω και υπό «καμουφλάζ», έξοδο από το Μνημόνιο -για προφανείς επικοινωνιακούς στόχους-, αφού προηγουμένως είχαν προετοιμάσει κατάλληλα το έδαφος. Μέσω αυτής της οδού -όπως ισχυρίζονταν όλο το προηγούμενο διάστημα- διαμορφώνονται συμμαχίες σε ένα παγκόσμιο οικονομικό περιβάλλον, εντός του οποίου κινείται και η χώρα.

Η στρατηγική τους, όμως, περιορίζεται σε ευκαιριακούς αυτοσχεδιασμούς. Εισπράττουν το ένα μετά το άλλο ηχηρά «όχι» από τους δανειστές. Εάν αυτά τα έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ ως κυβέρνηση θα τον κατηγορούσαν για υπονόμευση της σταθερότητας. Πλέον, η επιλογή της όξυνσης και η συντήρηση του κλίματος πόλωσης έχει συνέπειες, που αποτυπώνονται στην οικονομία και στον περίφημο κόσμο των αγορών.

Το τεταμένο κλίμα, που διαμορφώνεται -με ευθύνη της συγκυβέρνησης-, έρχεται να δικαιώσει τους δανειστές και όσους υποστηρίζουν ότι η χώρα δεν μπορεί να σταθεί στα πόδια της χωρίς Μνημόνιο ή «προληπτική γραμμή στήριξης», όπως θέλουν να βαφτίσουν ένα νέο καμουφλαρισμένο Μνημόνιο. Με άλλα λόγια, η επιλογή της όξυνσης από την κυβέρνηση έρχεται ακριβώς να ακυρώσει το διακηρυγμένο δικό της στόχο για τέλος των μνημονίων και έξοδο στις αγορές. Εκ των πραγμάτων δημιουργούνται συνθήκες για ένα νέο πρόγραμμα στήριξης, όταν καλλιεργείται κλίμα αβεβαιότητας.

Μπροστά στην εκλογική συντριβή, που τη βλέπουν να έρχεται, Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ δεν υπολογίζουν τίποτα. Παίζουν τα ρέστα τους σε μια ύστατη προσπάθεια να περιορίσουν εκλογικές απώλειες, ευελπιστώντας ότι θα μπορέσουν να έχουν λόγο στα κόμματά τους την επόμενη ημέρα. Στη Ν.Δ. μπορεί και να βγει, αλλά στο ΠΑΣΟΚ είναι αμφίβολο εάν θα εξασφαλίσει έστω την είσοδό του στη Βουλή.

p.koronaios@eleftherotypia.net

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Στη στήλη
Εν-στάσεις