Έντυπη Έκδοση

Μεγαλομπακάληδες της εξουσίας

ΤΟ 1904 η 83χρονη Πολίν Βιαρντό, το γένος Γκαρσία, της μεγάλης μπελκαντιστικής δυναστείας, παρουσίασε σε δικό της κείμενο και μουσική την όπερα σαλονιού «Σταχτοπούτα», η οποία με αφορμή το γνωστό παραμύθι του Σαρλ Περό σατιρίζει τους μεγαλομπακάληδες της Τρίτης Γαλλικής Δημοκρατίας που απέκτησαν πλούτη, τίτλους ευγενείας και κοινωνική υπόσταση, ενώ ταυτόχρονα επιδαψιλεύει χρήσιμα μαθήματα συζυγοευρετικής αγωγής.

Πρόκειται για ένα πνευματώδες κομψοτέχνημα με λαμπερή μουσική γραφή, που συγκεράζει τον Μπελίνι με τον Οφενπμαχ.

Προϊόντα της ζωής του παρισινού σαλονιού του γυρίσματος του αιώνα, τα έργα αυτά παρουσιάζονταν ιδιωτικά, και κάποτε αργούσαν να δουν το φως της δημοσιότητας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, το αποκριάτικο «Καρναβάλι των ζώων» του Σεν-Σανς, που παιζόταν μόνο ιδιωτικά όσο ζούσε ο συνθέτης -μεταξύ άλλων και στο σαλόνι της Πολίν Βιαρντό.

Εμείς μπορούμε να απολαύσουμε τη «Σταχτοπούτα» στη νέα παραγωγή από την ομάδα «Ραφή». Παρακολουθήσαμε την πρώτη (πανελλήνια) παράσταση τη Δευτέρα 13 Οκτωβρίου στο θέατρο Σκρόου στο Παγκράτι, σε μια διανομή που συγκεντρώνει τον αφρό των νεότερων Ελλήνων μονωδών (αλφαβητικά): Χρήστος Δεληζώνας, πρίγκιπας (τενόρος), Χρήστος Κεχρής, Μπαριγκούλ (τενόρος), Αναστασία Κότσαλη, Σταχτοπούτα (μέτσο), Μιράντα Μακρυνιώτη, Αρμελίντ (μέτσο), Γιώργος Ματθαιακάκης, βαρόνος-βαρύτονος Πικτορντί -μια ανάμνηση από το σχετικό διήγημα της Γεωργίας Σάνδη, νεανικής φίλης της συνθέτριας-, Λητώ Μεσσήνη, Μαγκελόν (σοπράνο) και Μάιρα Μηλολιδάκη, Νεράιδα (σοπράνο). Πιάνο και μουσική διδασκαλία, Μιχάλης Παπαπέτρου.

Οι συντελεστές τραγούδησαν ωραιότατα και επιπλέον ανταποκρίθηκαν στην εξαιρετικά απαιτητική κινησιολογική διδασκαλία του σκηνοθέτη Θέμελη Γλυνάτση, ο οποίος επανερμήνευσε το έργο σαν ένα επεισόδιο από τη ζωή της οικογένειας Ανταμς. Οι πεζοί διάλογοι κόπηκαν, το αρχικό κωμικό-σατιρικό στοιχείο αντικαταστάθηκε από κωμικά γκανγκ και η παράσταση επιβαρύνθηκε με ενοχλητικούς θορύβους (βεντάλιες, μπαλάκια γκολφ, βούρτσες παπουτσιών). Στα θετικά μετράμε ότι η (ωριαία) παράσταση κυλούσε με πολύ καλό ρυθμό, τα σκηνικά (Αδριανός Ζαχαριάς και σκηνοθέτης), τους φωτισμούς (Ντίνος Νικολάου), τα ενδύματα (Μαργαρίτα Δοσούλα), και ότι αναδείχθηκε περίοπτα το καλοφτιαγμένο ποδαράκι της Σταχτοπούτας.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Γνώμες/Απόψεις
Αναλύσεις
Μουσική