Έντυπη Έκδοση

Παραμύθια εξ αιτίας πολιτικής

​ΤΟ ΙΔΙΟ παραμύθι ζητάμε ξανά και ξανά, αφού αυτό μας γοητεύει, αυτό μας ικανοποιεί για να χορτάσουμε νου και ψυχή. Ψυχαγωγεί ανέξοδα και μας φέρνει πιο κοντά ποιητικά στο όνειρο και μιλάει με αλήθειες για την καθημερινότητα.

Και σε αυτό το παραμύθι, όταν ο κόσμος μας υποφέρει και πονά, βρίσκει καταφυγή όσες φορές χρειαστεί. Τι είναι ετούτο όμως το παραμύθι που μόνο ψέμα είναι. Είναι τα λόγια μα και τα έργα των πολιτικών που καμιά αλήθεια δεν έχουν. Είναι το παραμύθι που δεν είναι του λαού. Είναι ότι απαξιώνει το παραμύθι για να το θεωρήσουμε τελικά κάτι το παιδιάστικο, το ανώφελο. Είναι η μάστιγα της ζωής μας η πολιτική που μόνο καταστρέφει ό,τι υγιές υπάρχει.

Χωρίζει ανθρώπους, διαιρεί και βασιλεύει. Ο,τι ο άνθρωπος σαν μονάδα και σαν σύνολο μπορεί να πετύχει με κόπους και αγώνες μιας ζωής, αρκεί η πολιτική με μια της πράξη να το καταστρέψει σε μια στιγμή. Γιατί άνθρωποι απαίδευτοι, δίχως αγωγή και διαταραγμένη ψυχική ισορροπία έκαναν επάγγελμα το να ζουν σε βάρος των άλλων και μάλιστα από θέση ισχύος.

Το «τις αγορεύειν βούλεται», που χαρακτηρίζει τη Δημοκρατία, έχει πάψει προ πολλού να ισχύει. Οσοι θέλουν να φανούν και όχι να προσφέρουν, αλαλάζουν άναρθρες πολιτικές κραυγές. Η αλαζονεία και η τσέπη τους χορταίνουν.

Ετσι και για να μη φαίνεται η άλλη τους γύμνια καταστρέφουν ό,τι υγιές βρεθεί στο δρόμο τους. Ολοι μοιάζουμε μηδενικά μπροστά στους πολιτικούς. Αυτό μας εμπεδώνουν τα Μέσα μαζικής χειραφέτησης που ελέγχουν και συνεργάζονται.

Από το «οι ποιητές είναι λαπάδες» μέχρι το «μαζί τα φάγαμε» δείχνει το ποιόν αυτών...

Ο μόνος τρόπος για να αντιληφθούμε το μέγεθος των πράξεών τους είναι να μελετήσουμε τας γραφάς, γιατί η ιστορία επαναλαμβάνεται και τρόποι αντίστασης υπάρχουν.

Ο ξεσηκωμός του έθνους δεν γίνεται με «μια κοινωνία άμορφης μάζας». Θέλει ήρωες, που υπάρχουν αλλά δεν φαίνονται, αφού για να φανεί κανείς πρέπει να περάσει από το αδιαπέραστο τείχος της τηλεόρασης.

Τα δίκιο είναι με το μέρος όσων αγωνίζονται και οι γραφές δείχνουν το δρόμο. Ο μόνος κίνδυνος είναι η πολιτική όπως λειτουργεί και δεν αφήνει τους ανθρώπους να ζήσουν.

Και όλα αυτά ο ποιητής τα είπε και τα άφησε παρακαταθήκη σε μας. Στην προτελευταία του στροφή του Εθνικού Υμνου, ο Διονύσιος Σολωμός θέτει το ερώτημα:

ΤΙ ΘΑ κάμετε; Θ' αφήστε/ να αποκτήσομεν εμείς/ λευθεριάν, ή θα την λύστε/ εξ αιτίας πολιτικής;

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Στη στήλη
Σημείο συνάντησης