Έντυπη Έκδοση

Η Οδύσσεια των πτυχιούχων

Από την ανεπάρκεια του υπουργείου Δικαιοσύνης, σε αναστάτωση χιλιάδες δικηγόροι, εκατοντάδες ασκούμενοι

Από την ανεπάρκεια και αναποτελεσματικότητα του υπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έχει νομοθετηθεί τρεις φορές στον τελευταίο χρόνο η «ρύθμιση» της εγγραφής των πτυχιούχων της Νομικής στα μητρώα των ασκουμένων στους Δικηγορικούς Συλλόγους της χώρας.

Ακριβώς από αυτή την ανεπάρκεια έχει δημιουργηθεί μία ένταση και μία όξυνση στο χώρο του δικηγορικού σώματος και μια αντιπαλότητα με τους Δικηγορικούς Συλλόγους των πτυχιούχων των νομικών σχολών των πανεπιστημίων του εξωτερικού.

Η πρώτη νομοθέτηση πριν από περίπου ένα χρόνο, το φθινόπωρο του 2013, ήταν, σύμφωνα με τη διάταξη του κώδικα περί δικηγόρων, εγγραφή με βάση τη βεβαίωση του ΔΟΑΤΑΠ, περί της ισοτιμίας ή της αντιστοιχίας και ισοτιμίας των πτυχίων.

Ισχυρά όμως προφανώς κομματικά και συντεχνιακά συμφέροντα, στα οποία είναι επιρρεπής ο υπουργός Δικαιοσύνης, επέβαλαν την αλλαγή της διάταξης έπειτα από περίπου έξι μήνες, την άνοιξη του 2014, που παρά τη σαφή άποψη βουλευτών, που δεν θα ψήφιζαν αλλιώτικα το Μνημόνιο, η διάταξη-τροπολογία τελευταίας στιγμής, που δεν είχε κριθεί από την επιστημονική υπηρεσία της Βουλής, αποσύρθηκε και πραξικοπηματικά αναδιατυπώθηκε έτσι για να ευνοούνται τα κολέγια, τα παραρτήματα και η εμπορευματοποίηση της ανώτατης παιδείας στο χώρο των πανεπιστημίων, που καταργούσε και τη συνταγματική διάταξη, με νομικές σπουδές χωρίς «σπουδές».

Ορθά λοιπόν αποφάσισαν οι Δικηγορικοί Σύλλογοι της χώρας και ζήτησαν τροποποίηση της διάταξης, αρνούμενοι να εφαρμόσουν το νόμο του Απριλίου 2014. Ορθά, γιατί ήθελαν να προστατεύσουν την ευνομούμενη πολιτεία, αλλά και το κύρος των νομικών σπουδών.

Ο υπουργός Δικαιοσύνης επικαλέστηκε τις ευρωπαϊκές οδηγίες, παρ' ότι είναι απλό το τι εφαρμόζεται στις άλλες χώρες της Ευρώπης, το οποίο μπορούσε να αντιγραφεί.

Ετσι φτάσαμε στην τελευταία πρόσφατη νομοθέτηση, η οποία ήρθε και πάλι ως τροπολογία, χωρίς να έχει τεθεί σε δημόσια διαβούλευση και χωρίς να έχει «κριθεί» από την επιστημονική υπηρεσία της Βουλής.

Κάτω από την κατακραυγή όμως για άλλη μια φορά των βουλευτών και τις έντονες διαμαρτυρίες, ο υπουργός αναγκάστηκε να αποσύρει άλλη μια φορά τη διάταξη, την οποία όμως λίγο αργότερα -και που όταν σχεδόν όλοι είχαν αποχωρήσει από τα έδρανα της Βουλής- επανέφερε, νομοθετώντας «επιτροπή αξιολόγησης» με πρόβλεψη για τις λεπτομέρειες, νομοθετική εξουσιοδότηση για έκδοση υπουργικής απόφασης, ώστε τα συμφέροντα, ανάλογα με τον υπουργό, να μπορούν να διαμορφώνουν τις διατάξεις τής απόφασης κατά τη «βούληση» των υπουργών.

Μέχρι σήμερα, πέρα ταύτα, μετά έναν ολόκληρο μήνα, η υπουργική απόφαση δεν έχει δημοσιευθεί στο Φύλλο Εφημερίδας της Κυβερνήσεως, με αποτέλεσμα εκατοντάδες αιτήσεις ασκουμένων να περιμένουν στην «ουρά» για εγγραφή και πολλά όνειρα νέων επιστημόνων να προσκρούουν στις συντεχνιακές και «πελατειακές» εξαρτήσεις της κυβέρνησης.

Ομως τα πράγματα είναι απλά. Αν στο κείμενο της νομοθέτησης της «επιτροπής αξιολόγησης» προβλεπόταν «αξιολόγηση στη βάση της ισοτιμίας ή ισοτιμίας και αντιστοιχίας» το θέμα θα είχε λυθεί, γιατί έτσι η πιστοποίηση του ΔΟΑΤΑΠ, που δεν καταργείται όπως ισχυρίζονται πολλοί συνδικαλιστικοπατέρες, θα ήταν σωτηρία για την ακρίβεια της αξιολόγησης και για τους δικηγορικούς συλλόγους.

Γιατί σε όποιους πτυχιούχους έχουν «ισοτιμία και αντιστοιχία» από τον ΔΟΑΤΑΠ -και έτσι «ακαδημαϊκά δικαιώματα»- δεν μπορεί καμιά αξιολόγηση να τους αρνηθεί «επαγγελματικά δικαιώματα».

Γιατί η «επιτροπή αξιολόγησης» των Δικηγορικών Συλλόγων χωρίς υπηρεσίες και υποδομές δεν μπορεί να επιτύχει τον έλεγχο των πτυχίων, αλλά και να αναστείλει απόπειρες πλαστότητας.

Για μία απλή διαδικασία, που οι άλλες ευρωπαϊκές χώρες εφαρμόζουν χρόνια τώρα, η χώρα μας ταλαιπωρείται, προφανώς επειδή ενδίδει σε οργανωμένα συμφέροντα το αρμόδιο υπουργείο.

Γιατί με τις διατάξεις του Απριλίου θριαμβολόγησαν οι «έμποροι» των «νομικών σχολών» που λειτουργούν στην Ελλάδα εκτός συνταγματικής επιταγής και δήθεν είναι παραρτήματα ξένων πανεπιστημίων, χωρίς να ελέγχει κανείς την ποιότητα, τα προγράμματα σπουδών και την επάρκεια «των καθηγητών». Αυτές τις σχολές, αυτά τα παραρτήματα ήθελε να εξυπηρετήσει η διάταξη της «άνοιξης» του υπουργού Δικαιοσύνης.

Περιμένουμε να δούμε, λοιπόν, τι θα υπηρετεί η υπουργική απόφαση μιας διάταξης που δεν προωθήθηκε έπειτα από δημόσια διαβούλευση και χωρίς την κρίση της επιστημονικής υπηρεσίας της Βουλής.

* Ειδικού συνεργάτη

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Με λέξεις-κλειδιά
Παιδεία
Δημοσιεύματα/Αρθρα/Σχολιασμοί/Παρεμβάσεις
Εκπαίδευση